II SA/Gd 481/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w W. i B Spółki z o.o. w W. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 28 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do oddania w dzierżawę w celu zapewnienia warunków do prawidłowego korzystania z budynków wspólnot mieszkaniowych postanawia: odrzucić skargę A Spółki z o.o. w W. A. i B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 28 czerwca 2016 r., nr [..] w przedmiocie podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do oddania w dzierżawę w celu zapewnienia warunków do prawidłowego korzystania z budynków wspólnot mieszkaniowych. W związku z tym, że w aktach sprawy brak było wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, Przewodnicząca Wydziału II zarządzeniem z dnia 26 lipca 2017 r. wezwała pełnomocnika A. do wskazania czy skarżąca zawracała się z takim wezwaniem do organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 17 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarżąca nie zwracała się do Prezydenta Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje : W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą poza przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego znowelizowano również ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w art. 9) oraz ustawę o samorządzie gminnym (w art. 2). W myśl jednak art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżone zarządzenie zostało podjęte w dniu 28 czerwca 2016 r., to tym samym skargę Sąd zobowiązany był rozpoznać przy uwzględnieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i przepisów ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu dotychczasowym, obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed omawianą nowelizacją, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Kwestię wniesienia skargi na zarządzenie organu samorządu gminnego reguluje art. 101 ustawy z dnia 9 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446) stanowiący przed dniem 1 czerwca 2017 r., że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem formalnym wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta do sądu administracyjnego jest uprzednie wezwanie organu, który wydał zarządzenie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy i oświadczenia pełnomocnika A., strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowanym zarządzeniem. Oznacza to, że w konsekwencji strona skarżąca nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. i art. 101 ustawy o samorządzie gminnym należało skargę odrzucić.