II SA/Gd 487/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 487/12 odrzucającego skargę E. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 487/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 487/12, odrzucił skargę E. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 17 października 2012 r. W dniu 19 stycznia 2013 r. E. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2012 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 487/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 285a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (§ 1). Skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (§ 2). Z treści art. 285f § 3 powołanej ustawy wynika, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia winna spełniać wymogi określone m.in. w art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to oznacza, że winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ustawy nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, Lex nr 786655). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona osobiście przez skarżącą, a więc nie spełnia wymagań określonych w art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z art. 285f § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 285f § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.