II SA/Gd 490/07

II SA/Gd. 490/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w P. G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 13 września 2006 r., [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę W dniu 28 czerwca 2007r. Stowarzyszenie A z siedzibą w P. G. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 13 września 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy W. - Obręb 03. Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2007 r. Stowarzyszenie wezwane zostało do wskazania, czy skarżący przed wniesieniem skargi zwracał się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą z dnia 13 września 2006r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, że przekazuje dokumentację co do podjętych działań w stosunku do Rady Miasta , związanych z naruszeniem prawa w uchwałach odnoszących się do zatwierdzenia planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990r. (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z powyższego podstawowymi przesłankami koniecznymi dla skutecznego wniesienia skargi i podważenia uchwały organu gminy w drodze zaskarżenia jej do sądu administracyjnego są: uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia oraz wykazanie przez skarżącego, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Sąd w pierwszej kolejności bada kwestię dopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Jak to wyżej wskazano w wykonaniu wezwania Sądu skarżący podał, że przekazuje dokumentację co do podjętych działań w stosunku do Rady Miasta, związanych z naruszeniem prawa w uchwałach odnoszących się do zatwierdzenia planu zagospodarowania. Na przedłożoną dokumentacje składają się załącznik nr 3 do uchwały nr [...] z 13 września 2006r rozstrzygający o nieuwzględnieniu uwag właścicieli działek wniesionych do projektu planu, skarga skierowana przez Stowarzyszenie do Wojewody z 7 października 2006r na "bezprawne postępowanie Burmistrza i Rady Gminy w odniesieniu do działek na obszarze [...]."oraz pismo Wojewody z dnia 14 listopada 2006r. skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta o przekazaniu według właściwości skargi złożonej w oparciu o art. 227 i 228 kpa, z informacją, iż Wojewoda nie posiada uprawnień do oceny merytorycznej podejmowanych przez samorządy terytorialne szczebla gminnego rozstrzygnięć w miejscowych planach. Zgodnie bowiem z art. 91 us. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym Wojewoda jest uprawniony jedynie do badania przedłożonych mu uchwał pod kątem zgodności z prawem i spełnienia wymogów dotyczących głównie procedur związanych z opracowaniem planu, jego wyłożeniem i prawidłowości związanych z jego uchwaleniem. Nadto skarżący przedłożyli informację z dnia 11 grudnia 2006r udzieloną Stowarzyszeniu przez Radę Miasta, w której to informacji Rada podaje, że w związku ze skargą przesłaną przez Wojewodę sprawa została skierowana na sesję Rady Miasta planowaną w styczniu a nadto skarga została skierowana do Komisji Rewizyjnej celem zbadania zarzutów przedstawionych w skardze i przygotowania stanowiska w tej sprawie. Zostały nadto przedłożone przez skarżących sprawozdanie Komisji rewizyjnej z dnia 17 stycznia 2007r., uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia 24 stycznia 2007r w sprawie rozpatrzenia skargi Stowarzyszenia, na mocy której skargę Stowarzyszenia uznano jako nieuzasadnioną oraz pismo Rady Miasta z dnia 30 stycznia 2007r. o przesłaniu powyższej uchwały z 24 stycznia 2007r. wraz ze sprawozdaniem Komisji Rewizyjnej oraz informujące o treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Rozpoznając kwestię dopuszczalności skargi w stanie faktycznym sprawy i dokonując analizy wyżej omówionych, złożonych przez skarżące Stowarzyszenie dokumentów, Sąd uznał, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia. W wykonaniu wezwania Sądu skarżący nie złożył bowiem do akt sprawy wezwania właściwego organu, do usunięcia naruszenia. Z analizy przedstawionych wyżej dokumentów złożonych przez skarżące Stowarzyszenie wynika, że żadne z nich nie jest wezwaniem, o którym mowa w art. 101 ustawy. Wezwania takiego nie stanowią przedłożone pisma, uchwały Rady Miasta, jak również skarga skierowana do Wojewody. W orzecznictwie sądów administracyjnych wykształcił się pogląd, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, przy czym wezwanie to musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Warunku takiego nie spełnia powołana skarga do Wojewody. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 kwietnia 1995 roku - według art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym skargę na uchwałę organu gminy, o jakiej mowa w tym przepisie, można wnieść do sądu administracyjnego po "bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia". Oznacza to, że podmiot, który na podstawie art. 101 tej ustawy wniósł do sądu administracyjnego skargę na uchwałę rady gminy, musi przede wszystkim wykazać przed sądem, że zwrócił się do właściwego organu gminy o zmianę lub uchylenie uchwały w zakresie przez niego kwestionowanym. W niniejszej sprawie skarżący przy piśmie z dnia 16 lipca września 2007 r. przedłożył wyżej przedstawione dokumenty i pisma, jednakże jak to wyżej wskazano żadne z nich nie stanowi wezwania, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznał, iż skarżący nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa Rady Miasta przed wniesieniem skargi do sądu. Z powyższych względów Sąd uznał, iż skarga była niedopuszczalna albowiem skarżący nie wezwał Rady do usunięcia naruszeń. Na marginesie jedynie wskazać należy, że zarówno Wojewoda, jak również Rada Miasta informowały skarżące Stowarzyszenie o treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a mianowicie o prawie do złożenia skargi do Sądu, po bezskutecznym wezwaniu. Ponadto wyjaśnić należy, iż odrzucenie skargi z powyższej przyczyny spowodowało, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie był uprawniony do badania i wypowiadania się ani co do tego, czy kwestionowana uchwała została wydana z naruszeniem prawa, ani co do stopnia ewentualnego naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Nadto o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1pkt 1 lit.a/cytowanej ustawy z 30 sierpnia 2002r., dokonując zwrotu całości wpisu w kwocie 300zł.