II SA/Gd 501/06

PostanowienieWSA w Gdańsku2007-04-04

Skład orzekający: Andrzej Przybielski, Jan Jędrkowiak, Katarzyna Krzysztofowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem może zostać uwzględniony, jeśli strona podnosi zarzut nienależytej reprezentacji przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu (radcę prawnego zamiast adwokata) oraz przedstawia nowe dowody dotyczące okoliczności niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotem zaskarżonego postanowienia?
Ratio decidendi
Wniosek o wznowienie postępowania został odrzucony, ponieważ zarzut nienależytej reprezentacji nie był uzasadniony, gdyż radca prawny mógł być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto, przedstawione dowody nie stanowiły podstawy do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż część z nich była znana sądowi przed wydaniem wyroku, a część powstała po jego wydaniu.
Stan faktyczny
Z. R. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 8 lutego 2006 r., którym oddalono jego skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Skarżący podniósł zarzut nienależytej reprezentacji przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zamiast adwokata oraz przedstawił nowe dowody dotyczące nieprawidłowości przy przetargu na sprzedaż działki.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na rozprawie wniosku Z. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2006 r. wydanym w sprawie jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia 23 października 2003 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić wniosek o wznowienie postępowania, 2. zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz adwokat K. M.-D. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa zł, osiemdziesiąt gr) zawierającą należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 29 listopada 2003 roku Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewody z dnia 23 października 2003 roku, nr [...], którym Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty Powiatowego z dnia 12 września 2003 roku, nr [...], o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. i S. C. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na terenie działki nr [...] przy Al[...] w M.. Powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił prawomocnym wyrokiem z dnia 8 lutego 2006 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 1698/03. Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa albowiem pomiędzy postępowaniem dotyczącym wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku na działce nr [...] przy Al. [...] w M., a postępowaniem dotyczącym sprzedaży działki nr [...] w drodze przetargu przez gminę Miasta w 1992 roku, nie istnieje związek, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. skutkujący koniecznością zawieszenia postępowania w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę. Od rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości przeprowadzenia przetargu dotyczącego sprzedaży działki nr [...] nie zależy bowiem treść decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. W dniu 21 sierpnia 2006 roku Z. R. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem podnosząc zarzut nienależytej reprezentacji skarżącego przez ustanowionego dla niego, w ramach prawa pomocy, pełnomocnika - radcę prawnego. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący wyjaśnił, iż wbrew jego wnioskowi o ustanowienie adwokata z urzędu, złożonemu w toku postępowania, przyznano mu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Zdaniem skarżącego, skoro radca prawny może reprezentować przedsiębiorstwa, instytucje oraz urzędy, a nie osoby fizyczne, to ustanowienie dla niego radcy prawnego, zamiast adwokata, mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a zatem skarżący w przedmiotowej sprawie nie był należycie reprezentowany. Skarżący wskazał ponadto na okoliczności związane z nieprawidłowym przeprowadzeniem przetargu dotyczącego sprzedaży działki nr [...] przy Al. [...] w M.. Stwierdził, iż toczyły się postępowania w sprawie ewentualnego naruszenia prawa przy przeprowadzaniu przetargu i zbyciu gruntów wraz z chronionym pomnikiem przyrody. Na dowód powyższego załączył do skargi o wznowienie postępowania dokumenty w postaci: postanowienia Prokuratury Rejonowej z dnia 1 października 1997 roku (Ds. [...]) o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie nieprawidłowości przy prowadzeniu budowy w obrębie pomnika przyrody, pisma Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13 grudnia 2005 roku, nr [...] oraz pisma Urzędu Wojewódzkiego z dnia 12 czerwca 2006 roku, nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub o jej oddalenie na podstawie art. 282 § 2 ww. ustawy. W uzasadnieniu stwierdził, iż zarzut "braku należytej reprezentacji" strony w postępowaniu sądowym nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy albowiem skarżący był należycie reprezentowany w przedmiotowej sprawie przez radcę prawnego ustanowionego przez Sąd, który – zgodnie z art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być pełnomocnikiem strony. Organ stwierdził także, iż zarzuty skargi dotyczące zakupu gruntów komunalnych w drodze przetargu nie mają wpływu na ocenę dotyczącą braku ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2006 roku. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 i art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej oznaczanej skrótem p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Wznowienia postępowania sądowego można domagać się także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ww. ustawy). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada zatem czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i art. 281 p.p.s.a.). W wypadku negatywnego wyniku tego badania sąd odrzuca skargę, a w wypadku pozytywnego wyniku - przystępuje do rozpoznania sprawy (por. komentarz A. Kabat do art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, wyd. II, 2006, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2005 roku, sygn. FSK 2647/04, Baza Orzeczeń LEX nr 173066). W niniejszej sprawie skarżący twierdził, iż w postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2006 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 1698/03, nie był należycie reprezentowany albowiem Sąd, wbrew jego wnioskowi, w ramach prawa pomocy ustanowił dla niego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego, a nie adwokata. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie pozwalają przyjąć, iż w sprawie rzeczywiście zachodzi przesłanka wznowienia postępowania wskazana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika bowiem, iż Z. R. czynnie uczestniczył w postępowaniu sądowym. Był obecny na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku z dnia 8 lutego 2006 roku. Następnie - w piśmie z dnia 9 lutego 2006 roku, wniósł o wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem oraz o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie, w ramach prawa pomocy, adwokata. Postanowieniem z dnia 9 maja 2006 roku przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ustanowienie pełnomocnikiem z urzędu radcy prawnego, zamiast adwokata, w żaden sposób nie wpłynęło jednak na prawidłowość reprezentacji skarżącego. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem każdej strony, a więc także osoby fizycznej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może być zarówno adwokat, jak i radca prawny. Jedynie na marginesie należy, zdaniem Sądu, w tym miejscu zaznaczyć, iż skarżący nie zaskarżył postanowienia rozstrzygającego jego wniosek z dnia 9 lutego 2006 roku oraz udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa. Tym samym zaakceptował pełnomocnika ustanowionego przez Sąd. Sąd miał również na uwadze, że gdyby w ocenie skarżącego jego pełnomocnik procesowy niewłaściwe reprezentował interesy strony, to ta okoliczność również nie stanowiłaby podstawy wznowienia postępowania, nie byłaby bowiem tożsama z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 lutego 2005 roku, sygn. OSK 1160/04, Baza Orzeczeń LEX nr 164939, por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2000 roku, sygn. I PKN 277/00, OSNP 2002/1/15). Odnośnie dowodów wskazanych przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż również one nie stanowią podstawy dla uznania, iż w sprawie zachodzi ustawowa przesłanka wznowienia postępowania, nie są to bowiem środki dowodowe, o jakich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 1 października 1997 roku, wydane w sprawie Ds[...], oraz pismo Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13 grudnia 2005 roku, nr [...], były znane Sądowi przed wydaniem wyroku, zostały bowiem złożone przez skarżącego do akt sprawy na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 roku. Natomiast pismo Urzędu Wojewódzkiego z dnia 12 czerwca 2006 roku, nr [...], zostało sporządzone już po wydaniu wyroku z dnia 8 lutego 2006 roku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga Z. R. w rzeczywistości nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i z tej przyczyny, kierując się treścią art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek skarżącego o wznowienie postępowania odrzucił. Sąd podzielił przy tym pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 roku (sygn. OW 87/04, Baza Orzeczeń LEX nr 158967), zgodnie z którym brak ustawowej podstawy wznowienia powoduje obowiązek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu. Sąd przyznał adw. K. M. – D. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 292,80 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zgodnie z wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 roku, w trakcie której pełnomocnik skarżącego oświadczyła, iż skarżący nie poniósł kosztów udzielonej pomocy prawnej w żadnej części. Orzeczenie o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd wydał na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 1 i 3, § 19 pkt 1 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło