II SA/Gd 513/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi P. M. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 18 października 1999 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy dla działek nr [...], [...] obr. 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej § 1 punkt 1.1 o następującej treści: "Dla istniejących upraw rolnych - R a) należy bezwzględnie zachować istniejącą funkcję upraw rolnych, b) całkowity zakaz zabudowy i wyłączania obszaru z produkcji rolnej" oraz rysunku w części dotyczącej oznaczenia "R" i granicy pomiędzy obszarami oznaczonymi literami "R" i " P,U". 2/ zasądza od Rady Miejskiej na rzecz skarżącego P. M. kwotę 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi P. M. jest uchwała Rady Miejskiej w Ż. z dnia 18 października 1999 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr [...], [...] obr. C. Z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz dokumentacji planistycznej przedstawionej przez Radę wynikają następujące okoliczności faktyczne i prawne związane z niniejszą sprawą sądowoadministracyjną: Skarżący P. M. jest właścicielem działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] powstałych wskutek podziałów działek objętych zaskarżoną uchwałą (por. wykazy zmian z ewidencji gruntów k. 115-123, treść księgi wieczystej k. 10-19). Z wypisu z dnia 4 lipca 2007 r. z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego zaskarżoną uchwałą wydanego skarżącemu z Urzędu Gminy w Ż. wynika, że teren działek nr [...] i [...] przeznaczony jest w całości (z wyjątkiem niewielkich wyodrębnionych "terenów leśnych" oznaczonych LS i "terenu istniejących wód stojących i cieków") pod zabudowę przemysłową, usługową lub rzemieślniczą oznaczoną jako P,U. W tekście tego wypisu brak jest jakichkolwiek zapisów lub postanowień odnoszących się do terenów rolnych oznaczonych literą R. Jednostka planistyczna oznaczona literą R w wydanym wypisie z planu w ogóle nie występuje. Z kolei w wypisie z dnia 30 lipca 2009 r. uzyskanym przez skarżącego z Urzędu Miasta w Ż. w § 1 punkt 1. 1 tekstu planu istnieje zapis odnoszący się do terenów rolnych: "Dla istniejących upraw rolnych-R a) należy bezwzględnie zachować istniejącą funkcję upraw rolnych, b) całkowity zakaz zabudowy i wyłączania obszaru z produkcji rolnej". Na rysunku planu w odróżnieniu od wcześniejszego wypisu widnieje ciągła linia oddzielająca obszar P,U od obszaru R, a w legendzie rysunku dodatkowo wskazana jest litera R, której przypisano funkcję "istniejące tereny rolne" (por. wypisy załączone do skargi k. 38-45) Zaskarżona uchwała opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28 stycznia 2000 r. w numerze 10 z 2000 roku pod pozycją 42 zawiera wyżej cytowany zapis odnoszący się do terenów istniejących upraw rolnych. Pismem z 8 września 2011 r. Burmistrz Gminy Ż. wystąpił do Wojewody z wnioskiem o sprostowanie opublikowanej uchwały w trybie art. 17 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2010 r., nr 17, poz. 95). W uzasadnieniu tego wniosku Burmistrz wskazał na różnice w treści uchwały uchwalonej przez Radę i opublikowanej w Dzienniku Urzędowym. Argumentował, że podjęta uchwała nie zawierała ani dodatkowych ustaleń w § 1 punkcie 1.1 odnoszących się do "istniejących terenów rolnych R" ani nie zawierała odręcznych adnotacji w części graficznej. Wyjaśniał, że wolą organu uchwałodawczego była zmiana przeznaczenia całego obszaru z "rolnego" na "przemysłowy". Wskazywał na brak w części opisowej uchwały jakichkolwiek zapisów odnoszących się do terenów rolnych (por. odpis wniosku Burmistrza k. 29-31). Wojewoda odmówił uwzględnienia powyższego wniosku wskazując, że sprostowanie prowadziłoby w tym przypadku do merytorycznej zmiany tekstu prawnego, co nie jest dopuszczalne. Wyjaśnił również, że z uwagi na wynikający z instrukcji kancelaryjnej dla zespolonej administracji rządowej w województwie stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla zespolonej administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 161, poz. 1109) okres przechowywania akt w archiwum zakładowym nie jest możliwe ustalenie treści przedmiotowej uchwały przekazanej przez Burmistrza do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa (odpis pisma Wojewody k. 46). Pismem z dnia 30 maja 2012 r., które wpłynęło do organu 4 czerwca 2012 r. skarżący wezwał Radę Miejską w Ż. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą podjętą w dniu 18 października 1999 r. Wyjaśnił, że był właścicielem nieruchomości znajdujących się w obszarze objętym uchwałą i dokonał, z uwzględnieniem jej treści, działów majątkowych z innymi współwłaścicielami nieruchomości wpisanej do KW [...]. W treści uchwalonej uchwały nr [...] w § 1 pkt 1.1. nie istniało jednak unormowanie o treści "dla istniejących upraw rolnych – R", a w części graficznej nie było jakichkolwiek oznaczeń "R". Powyższa treść zastała sfalsyfikowana poprzez odręczne adnotacje uczynione już po procesie legislacyjnym, obejmujące uzupełnienie treści § 1 pkt 1.1. uchwały o wzmiankę: "Dla istniejących upraw rolnych – R: a) należy bezwględnie zachować istniejącą funkcję upraw rolnych, b) całkowity zakaz zabudowy i wyłączania obszaru z produkcji rolnej" oraz odpowiednie ręczne adnotacje na załączniku graficznym. Uchwalona treść wraz ze sfalsyfikowanymi adnotacjami została następnie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28 stycznia 2000 r., nr 10, poz. 42. Zdaniem wzywającego, stan taki narusza w oczywisty sposób reguły praworządnej legislacji, które nie mogą negatywnie skutkować na interesy właścicieli nieruchomości, do których odnosi się plan miejscowy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Burmistrz Gminy Ż., pismem z dnia 4 lipca 2012 r., odmówił uwzględnienia wniosku P. M. i wyjaśnił, że kwestionowany plan ustalił sposób zagospodarowania również dla terenów oznaczonych jako "P,U tj. tereny pod zabudowę przemysłową, usługową lub rzemieślniczą", w związku z czym uchylenie przedmiotowego planu spowodowałoby zmianę przeznaczenia dla pozostałego terenu. Poza tym, Rada Miejska w Ż. w dniu 12 marca 2012 r., podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C. P.", obejmującego część wsi C., rejon ulic: O., G. i P.. Obszar oznaczony w obowiązującym planie jako "R tj. istniejące tereny rolne" wchodzi w zakres tego opracowania, dlatego ewentualna zmiana przeznaczenia dla tego terenu będzie mogła być uwzględniona przy tworzeniu nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze wniesionej w dniu 28 lipca 2012 r. skarżący wskazując na art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zarzucił naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegające na dokonaniu zmian w treści uchwały po jej uchwaleniu przez Radę i przedstawieniu nowej, nie uchwalonej, Wojewodzie w celu dokonania zgodności z przepisami prawnymi i opublikowania. W uzasadnieniu skarżący wywodził, że podjęta przez Radę uchwała nie zawierała zapisów odnoszących się do terenów R czego dowodem jest opisany wyżej wniosek Burmistrza Gminy o sprostowanie oraz wykonana przez pełnomocnika i załączona do skargi fotokopia uchwały z księgi uchwał Rady Miejskiej w Ż.. Z tego skarżący wnioskuje, że treść uchwały została sfalsyfikowana po jej uchwaleniu. Uzasadniając swój interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały skarżący wskazał na przysługujące mu prawo własności działek znajdujących się na terenie oznaczonym w planie jako R i wskazał, że wskutek dokonania bezprawnych zmian w tekście uchwalonej uchwały i nadania jego nieruchomościom charakteru rolnego z całkowitym zakazem zabudowy został pozbawiony możliwości swobodnego wykorzystywania nieruchomości na funkcję zabudowy przemysłowej, usługowej lub rzemieślniczej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ż. wniosła o jej oddalenie i wyjaśniła, że w Urzędzie Gminy w Ż. znajdują się dwa egzemplarze uchwały Rady Miejskiej w Ż. z dnia 18 października 1999 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr [...] i [...] obr. C., gmina Ż., które różnią się między sobą częścią treści oraz załącznikami graficznym. Rozbieżność ta polega na tym, że w części graficznej w uchwale opublikowanej znalazła się odręczna adnotacja, zarówno w legendzie mapy, jak również na jej rysunku, wskazująca na "istniejące tereny rolne – R". Dodatkowa rozbieżność znajduje się w treści uchwały opublikowanej tj. w § 1 pkt 1.1. wpisano ustalenia: "Dla istniejących upraw rolnych – R: należy bezwzględnie zachować istniejącą funkcję upraw rolnych, całkowity zakaz zabudowy i wyłączenia obszaru z produkcji rolnej". Z uwagi jednak na brak możliwości weryfikacji tych dwóch wersji uchwały, nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, która z wersji uchwały została uchwalona przez Radę Miejską w Ż. a jedynie domniemywać można, że Wojewodzie, przedłożono faktycznie uchwaloną uchwałą i, że wersja uchwały znajdująca się w urzędzie, nie zawierająca oznaczenia "R" na mapie oraz ustaleń dla istniejących upraw rolnych w treści uchwały jest swoistą wersją roboczą uchwały uchwalonej. Wraz z odpowiedzią na skargę Rada Miejska w Ż. przedstawiła dokumentację planistyczną. Sąd ustalił, że w dokumentacji tej znajduje się uchwała w wersji opublikowanej tj. z zapisami odnoszącymi się do terenu oznaczonego jako R. Na żądanie Sądu organ przedstawił również protokół z sesji Rady na której zaskarżona uchwała została podjęta, jednak z jego treści nie wynika która z wersji uchwały w rzeczywistości była przedmiotem obrad i została poddana pod głosowanie radnych (odpis protokołu k. 86-97). Na rozprawie pełnomocnik organu wyjaśniła, że w Urzędzie Gminie znajdują się dwa egzemplarze uchwały o różnej treści. Uchwała w wersji opublikowanej w Dzienniku Urzędowym znajduje się w dokumentacji planistycznej, a uchwała w wersji bez zapisów odnoszących się do terenu R znajduje się w księdze uchwał. Jedynie z faktu publikacji oraz zamieszczenia w dokumentacji planistycznej organ wywodzi, że uchwała została uchwalona w wersji opublikowanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, a także poprzedzające jej wniesienie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa opierają się na założeniu, zgodnym zresztą z wcześniejszymi twierdzeniami Burmistrza Gminy Ż., że zaskarżona uchwała została podjęta przez Radę w wersji bez fragmentu odnoszącego się do terenów rolnych R. Jak twierdzi skarżący zmiany w uchwale polegające na dodaniu tekstu w § 1 punkcie 1.1 oraz oznaczeń na rysunku planu zostały dokonane po jej uchwaleniu, a przed opublikowaniem w Dzienniku Urzędowym. Z kolei Burmistrz, jak wynika z odpowiedzi na skargę, w odróżnieniu od swojego wcześniejszego stanowiska (prezentowanego we wniosku do Wojewody o sprostowanie aktu) wywodzi, że fakt opublikowania uchwały w wersji z kwestionowanym fragmentem tekstu i oznaczeniami na rysunku sam w sobie świadczy o tym że uchwała o takiej właśnie treści została uchwalona. Podsumowując dokonane w sprawie ustalenia należy wskazać, że w oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację nie można jednoznacznie ustalić w jakiej wersji Rada Gminy uchwaliła zaskarżoną uchwałę. Protokół sesji nie pozwala na dokonanie w tym przedmiocie żadnych ustaleń. Fakt, że w dokumentacji planistycznej rzeczywiście jak twierdzi organ znajduje się uchwała w wersji opublikowanej może jedynie pośrednio wskazywać że taka też uchwała została przedstawiona Wojewodzie i poddana pod głosowanie Rady. Nie można jednak pomijać, że w Urzędzie Gminy w księdze uchwał tj. w dostępnym do powszechnego wglądu zbiorze przepisów gminnych od 1999 roku znajduje się uchwała w innej wersji niż opublikowana. Analiza dokumentacji planistycznej pozwoliła Sądowi stwierdzić, że projekt uchwały poddany opiniom i uzgodnieniom w toku procedury planistycznej nie zawierał kwestionowanych na rysunku planu oznaczeń wyznaczających teren R. Badając zasadność skargi w sprawie należy w pierwszej kolejności wskazać na mające zastosowanie uregulowania prawne i wynikające z nich konsekwencje. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie nieobowiązującej już ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 89, poz. 415). Procedurę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego regulował jej art. 18, który miał wówczas następującą treść: Art. 18. 1. Organem właściwym w sprawie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zarząd gminy. 2. Zarząd gminy, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kolejno: 1) ogłasza w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin, nie krótszy niż 21 dni, składania wniosków do planu, 2) zawiadamia na piśmie o przystąpieniu do sporządzania planu organy właściwe do uzgadniania projektu planu oraz zarząd województwa i powiatu, 2a) bada spójność rozwiązań projektu planu z polityką przestrzenną gminy określoną w studium, o którym mowa w art. 6, 3) występuje o opinie właściwych organów administracji rządowej, stosownie do przedmiotu planu, 4) uzgadnia projekt planu, stosownie do jego zakresu, z: a) organami właściwymi do uzgadniania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, na podstawie przepisów szczególnych, b) wojewodą, w zakresie zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z zadaniami rządowymi wpisanymi do wojewódzkiego rejestru, o którym mowa w art. 61 ust. 1, b1) zarządem województwa, w zakresie zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z zadaniami samorządu województwa wpisanymi do rejestru, o którym mowa w art. 61 ust. 1, c) zarządami gmin sąsiednich, jeżeli obszar objęty projektem planu przylega do granic tych gmin lub gdy ustalenia planu mogą naruszać ich interes prawny, d) zarządem miasta, będącego obowiązkowym związkiem gmin, gdy plan dotyczy gminy położonej na jego obszarze, w zakresie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego tego miasta, e) właściwymi terytorialnie organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa, w zakresie ich właściwości, f) dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich portów i przystani, g) właściwym zarządem drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa drogowego lub zmiana tego sposobu może mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę, 5) zawiadamia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu: a) właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu, b) właścicieli nieruchomości, od których może być pobrana opłata, o której mowa w art. 36 ust. 3, c) osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu, uzasadniając odmowę ich uwzględnienia, 6) wykłada projekt planu i prognozę, o której mowa w art. 10 ust. 2, do publicznego wglądu, na okres co najmniej 21 dni, a o wyłożeniu ogłasza w sposób określony w pkt 1, co najmniej na 7 dni przed wyłożeniem, a także zapewnia informację o wyłożonym projekcie i umożliwia uzyskanie, za zwrotem kosztów, kopii, wypisów i wyrysów, 7) przyjmuje protesty, o których mowa w art. 23 ust. 1, i zarzuty, o których mowa w art. 24 ust. 1, 8) po upływie terminów, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 2, rozpatruje, w terminie nie dłuższym niż miesiąc, protesty i zarzuty wniesione do projektu planu i przedstawia radzie gminy protesty i zarzuty nie uwzględnione w projekcie planu, 9) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o terminie sesji, na której rada gminy rozpatrzy nie uwzględnione protesty i zarzuty, zawiadamiając o tym imiennie zainteresowanych, 10) doręcza zainteresowanym wyciąg z uchwały rady gminy rozstrzygającej o nieuwzględnieniu złożonych zarzutów wraz z pouczeniem o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, 11) przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt planu, uwzględniający orzeczenia sądu administracyjnego wydane w związku ze złożonymi zarzutami, oraz informuje o wynikach badań, o których mowa w pkt 2a, 12) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o terminie sesji, na której będzie rozpatrywany projekt planu, 13) przedstawia wojewodzie uchwałę rady gminy wraz z dokumentacją planistyczną w celu oceny zgodności z prawem, 14) kieruje, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, uchwałę rady gminy do ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz planu sporządzanego na podstawie art. 15. Z powyższego unormowania wynika nie tylko to, że publikacji powinna podlegać uchwała uchwalona przez radę (bez żadnych korekt), ale również to, co ma w sprawie znaczenie, że uchwalona i opublikowana powinna być ta uchwała, która była procedowana, czyli uzgodniona i zaopiniowana przez właściwe organy oraz wyłożona do publicznego wglądu w podanym w przepisie terminie. Wszelkie zmiany w treści wyłożonego do publicznego wglądu projektu lub uzgodnionego z innymi organami powinny skutkować koniecznością ponowienia procedury (wyłożenia czy uzgodnienia) wskazanej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W rozpatrywanej sprawie nie można ustalić jednoznacznie, która z wersji zaskarżonej uchwały podlegała wyłożeniu do publicznego wglądu. Obowiązujące w okresie sporządzania zaskarżonego planu zarządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie rodzajów i wzorów dokumentów stosowanych w pracach planistycznych (M.P. 1995.3.40) nie wymagało zachowania w dokumentacji planistycznej projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyłożonego do publicznego wglądu. Przedłożona Sądowi dokumentacja planistyczna w związku z tym nie zawiera projektu planu wyłożonego do publicznego wglądu. Zawiera ona jednak inne dokumenty świadczące o tym, że procedowany projekt nie zawierał fragmentu odnoszącego się do terenów R. W dokumentacji tej znajdują się dwa rysunki projektu planu zaopiniowane, jeden -przez Komendę Wojewódzką Policji w G., drugi - przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. Oba rysunki nie zawierają kwestionowanych przez skarżącego oznaczeń odnoszących się do terenów R tj. ręcznej adnotacji w legendzie rysunku "R istniejące tereny rolne", ani linii oddzielających granice obszarów P,U i R. Dokumentacja planistyczna wskazuje zatem, że uzgadniany i opiniowany projekt planu (w zakresie części graficznej) był różny od projektu ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym. Dokumentacja planistyczna nie potwierdza, aby w toku procedury związanej z uchwalaniem planu doszło do zmian projektu. Taka sytuacja wymagałyby zresztą stosownie do art. 18 ust. 3 ponowienia procedury uzgodnień, opinii, co jak wynika z dokumentacji planistycznej nie miało miejsca. Brak jest również jakiegokolwiek dokumentu wskazującego, chociażby pośrednio, na konieczność dokonania zmian w projekcie rysunku w kierunku wyznaczenia terenu R. Niezgodność treści projektu planu w jego części graficznej (a jak należy z tego wnioskować również w części tekstowej) opiniowanego i uzgodnionego na mocy art. 18 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z treścią opublikowanej uchwały dostatecznie świadczy o naruszeniu trybu sporządzania planu uregulowanego w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Innymi słowy gdyby w rozpatrywanej sprawie organ sporządzający i uchwalający plan dochował wymogów art. 18 w/w ustawy to zachowana dokumentacja planistyczna musiałaby zawierać, albo zaopiniowane projekty rysunku planu w wersji opublikowanej, albo dokumenty świadczące o potrzebie zmian i ponowieniu etapu uzgodnień i opinii w odniesieniu do zmienionego projektu (z naniesionymi adnotacjami odnoszącymi się do terenu R). Wobec braku dowodów, że doszło do zgodnej z prawem zmiany projektu (części rysunkowej) na etapie uzgodnień i opinii z innymi organami Sąd obowiązany był uznać, że procedurze z art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poddany był projekt w wersji znajdującej się w Urzędzie w księdze uchwał. Istnienie zaskarżonej uchwały w księdze uchwał w innej wersji niż opublikowana również nie jest pozbawione znaczenia. Zgodnie bowiem z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2001 r. tj. do momentu wejścia w życie ustawy z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 62, poz. 718) urząd gminy miał obowiązek prowadzenia zbioru przepisów gminnych dostępnych do powszechnego wglądu w jego siedzibie. Fakt, że w zbiorze tym znajduje się uchwała o innej treści niż opublikowana w Dzienniku Urzędowym dodatkowo może wskazywać, że zmiany w projekcie uchwały nie zostały wprowadzone w sposób odpowiadający wymogom art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie można wprawdzie jednoznacznie ustalić, jaka uchwała została rzeczywiście podjęta i która z wersji uchwały została w istocie poddana głosowaniu, ale można stwierdzić, że zaistniała rozbieżność w wersjach uchwały jest wynikiem naruszenia trybu uchwalania planu uregulowanym w art. 18 ówcześnie obowiązującej ustawy o planowaniu przestrzennym. Nawet wówczas gdyby przyjąć, że opublikowana została uchwała w wersji poddanej głosowaniu radnych, a znajdująca się w księdze uchwał uchwała jest jedynie jej "wersją roboczą" to nie można nie dostrzec, że procedurze planistycznej (opiniowaniu i uzgadnianiu ) podlegała właśnie ta "wersja robocza" projektu rysunku. Niezgodność treści uchwały w zakresie rysunku w wersji opublikowanej i w wersji uzgadnianej w trybie art. 18 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przy braku dokumentów świadczących o potrzebie wprowadzenia zmian w zakresie oznaczeń na rysunku skutkowało koniecznością uwzględnienia skargi. Tylko już dodatkowo można wskazać, że odręczne naniesienie na rysunku planu liter R może pośrednio potwierdzać, że do wprowadzenia zmian doszło w innych niewyjaśnionych okolicznościach. Z powyższych względów Sąd na mocy art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) w związku z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Jeżeli chodzi o zakres rozstrzygnięcia to w okolicznościach niniejszej sprawy nie było podstaw do wyeliminowania całości uchwały. Zarzuty skargi odnosiły się wyłącznie do dodatkowej treści uchwały w zakresie terenu R. Interes skarżącego również przemawiał jedynie za wyeliminowaniem kwestionowanego fragmentu planu. Na zakończenie należy wskazać, że wątpliwości w sprawie nie budziła legitymacja skarżącego do zaskarżenia uchwały, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Tytuł własności do działek położonych na obszarze oznaczonym literą R dostatecznie uprawniał skarżącego do żądania wyeliminowania uchwały, a Sądowi umożliwił merytoryczną kontrolę aktu. Skarga została także wniesiona z dochowaniem wymogów formalnych tj. po uprzednim pisemnym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co potwierdzają ustalenia wskazane w pierwszej części uzasadnienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.