II SA/Gd 518/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie NSA Stanisław Nowakowski WSA Renata Owczarzak Protokolant Ilona Panic po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2002 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. do wniesienia przez A. R. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 kwietnia 2001 r., nr [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, iż zaskarżoną decyzję doręczono stronie prawidłowo w dniu 8 maja 2001 r., w trybie art. 43 k.p.a. do rąk I. R. – żony skarżącego. Termin do złożenia odwołania upłynął dnia 22 maja 2001 r., odwołanie natomiast wniesione zostało dnia 25 maja 2001 r. bez pośrednictwa poczty w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. Stanowi to naruszenie czternastodniowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 k.p.a., przy czym strona nie wystąpiła o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Dlatego organ był zobowiązany do wydania postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. R. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przy czym nie podniósł żadnej argumentacji w zakresie uchybienia terminu, kwestionującej zasadność wydania tegoż postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienie odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym jest zobowiązany badać, czy odwołanie zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kp. Ponieważ decyzja organu I instancji została skarżącemu doręczona w dniu 8 maja 2001 r., zatem ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 22 maja 2001 r. Skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego (art. 107 § 1 kpa). Wnosząc odwołanie w spóźnionym terminie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 2 kpa). Organ odwoławczy był zatem obowiązany w drodze postanowienia stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 kpa). Zgodnie z art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Naczelny Sąd Administracyjny sprawując kontrolę nad wykonywaniem administracji publicznej orzeka o zgodności z prawem postanowienia kończącego postępowanie. Zgodnie bowiem z treścią art. 134 kpa postanowienie wydane w oparciu o ten przepis jest ostateczne. Dlatego też w trybie sądowej kontroli zasadności zastosowania przepisu art. 134 kpa, nie podlegają rozpatrzeniu zarzuty związane z merytorycznym rozstrzygnięciem organu I instancji. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia przepisów postępowania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.