II SA/Gd 519/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w K. oraz grupy mieszkańców Ż. reprezentowanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową w K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 8 marca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz terminu i miejsca składania deklaracji przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy Ż. postanawia: odrzucić skargę grupy mieszkańców Ż. reprezentowanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową w K. Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. w imieniu grupy mieszkańców Ż. złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia z dnia 8 marca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz terminu i miejsca składania deklaracji przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy Ż., wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości jako naruszającej prawo. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 15 lipca 2013 r. wezwano Spółdzielnię Mieszkaniową "A" w K. do wskazania czy osoby wymienione w pkt 1- 83 listy dołączonej do skargi z dnia 13 czerwca 2013 r. przed wniesieniem skargi zwracały się do Rady Miejskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą oraz do wyjaśnienia czy przedmiotową skargę wnosi również w imieniu własnym. W piśmie z dnia 25 lipca 2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. poinformował, że skargę wnosi w imieniu własnym oraz grupy mieszkańców, którą reprezentuje. Ponadto wyjaśnił, iż wnosząc do Rady Miejskiej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, działała w imieniu własnym oraz grupy mieszkańców. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na to, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K., natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przedmiotową uchwałę złożyli mieszkańcy Ż. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej musi być poprzedzone wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Stosownie do treści ust. 2a skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., (sygn. akt II OPS 2/07, publik. ONSAiwsa z 2007 r., Nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie zaś z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z powyższego wynika, że warunkiem koniecznym dla dopuszczalności wniesienia skargi, w tym ocenę zachowania terminu do jej wniesienia, w trybie przywołanego art. 101 § 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uprzednie bezskuteczne wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia. Niespełnienie tego warunku poprzez brak wezwania skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). Instytucja wezwania ma na celu załatwienie sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosuje się do wezwania, zachodzi przesłanka do wniesienia skargi do sądu. Przytoczony przepis ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym nie wyłącza obowiązku poprzedzenia skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa sytuacji, gdy skargę taką składa podmiot reprezentujący grupę mieszkańców. Wynika to wprost z treści tego przepisu, nakazującego do skargi dołączyć pisemną zgodę grupy mieszkańców, a więc konkretnych osób. Osoby te muszą zatem wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia, o ile zamierzają zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, stosownie do treści ust. 1 art. 101 ww. ustawy. Z akt administracyjnych wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła tylko Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Skarżąca Spółdzielnia twierdzi, że wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa nie tylko w imieniu własnym, ale i też w imieniu grupy mieszkańców. Niemniej, z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 kwietnia 2013 r. nie wynika, aby oprócz wystąpienia w swoim imieniu skarżąca dokonała wezwania również w imieniu innych osób, w tym grupy mieszkańców. W przedmiotowym wezwaniu skarżąca nie powołuje się na przedłożone następnie do sądu pełnomocnictwa określonych osób, z których miałoby wynikać jej upoważnienie do skierowania takiego wezwania również w ich imieniu. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia winno pochodzić od konkretnie określonego podmiotu, działającego osobiście lub przez pełnomocnika, tylko bowiem wskazany w wezwaniu podmiot wzywający jest uprawniony następnie do złożenia skargi do sądu. W wezwaniu skierowanym do organu w trybie art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy skarżąca Spółdzielnia musiałby zatem wskazać, że domaga się usunięcia naruszenia prawa w imieniu własnym oraz w imieniu konkretnie oznaczonych w tym wezwaniu osób, dołączając pełnomocnictwa udzielone przez te osoby. Również nie powołuje się na jakiekolwiek pełnomocnictwo do działania w imieniu grupy mieszkańców. Ponadto treść pisma skarżącej z dnia 25 lipca 2013 r. nie wykazuje, że osoby wymienione w pkt 1- 83 listy dołączonej do skargi kiedykolwiek składały wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą Rady Miejskiej . Argumentacja skarżącej, co do występowania jej również w imieniu grupy osób nie zasługuje na uwzględnienie, pozostając w sprzeczności z wymogiem określonym w art. 101 ust. 1 ustawy. Tym samym grupa mieszkańców Ż. nie wyczerpała trybu wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy, bowiem wymienione osoby nie wniosły do właściwego organu samorządu gminnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach 1-5) wniesienie jej jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 i 2a ustawy o samorządzie gminnym odrzucił skargę grupy mieszkańców reprezentowanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową "A" w K.