II SA/Gd 54/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 7 lipca 2025 r., nr WSO-III.756.1909.2025.KS w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. A. M. złożył skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z 7 lipca 2025 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego, w następującym stanie sprawy. Postanowieniem z 20 maja 2025 r. Starosta Nowodworski nałożył na skarżącego, zamieszkałego w B., grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 5000 zł, jednocześnie wzywając go do uiszczenia nałożonej grzywny. Postanowienie zostało doręczone na adres skarżącego w B. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, wskazując adres zamieszkania w B., jednocześnie jednak podając adres do korespondencji: ul. M. [...] w S. (k. 40 akt). Następnie Starosta poinformował - pismem z 11 czerwca 2025 r. - że nie widzi podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu pod wskazanym w zażaleniu adresem korespondencyjnym, co potwierdza podpisane przez niego potwierdzenie odbioru przesyłki. Postanowieniem z 7 lipca 2025 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Przesyłkę zawierającą postanowienie nadano w dniu 8 lipca 2025 r. Publiczną Usługą Hybrydową (PUH krajowy ekonomiczny z elektronicznym potwierdzeniem odbioru rozszerzonym) na adres korespondencyjny wskazany w zażaleniu. Przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją na kopercie, że adresata w dniu 11 lipca 2025 r. nie ma pod wskazanym adresem. Przesyłka została zwrócona do nadawcy 11 lipca 2025 r., co potwierdza pieczęć na kopercie. W dniu 15 lipca 2025 r. wpłynęła do siedziby organu. Pismem z 17 września 2025 r. skarżący złożył prośbę o informację o stanie sprawy, gdyż nie otrzymał żadnej korespondencji zawierającej rozstrzygnięcie ani też informacji o przedłużeniu postępowania. Pismem z 26 września 2025 r. Wojewoda poinformował o wysłaniu do skarżącego postanowienia z 7 lipca 2025 r. Pismo z 26 września 2025 r. zostało wysłane PUH do skarżącego na adres wskazany w piśmie z 17 września 2025 r. i wydane odbiorcy w dniu 16 października 2025 r. W dniu 23 października 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę na tak wydane postanowienie z 7 lipca 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W złożonym wniosku podniósł, że doręczenie postanowienia z 7 lipca 2025 r. było nieprawidłowe. Przesyłka nie została doręczona ani prawidłowo awizowana. Nadto Wojewoda powinien dokonać doręczenia na adres wskazany w piśmie skarżącego z 17 września 2025 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podzielił stanowisko strony skarżącej, że przesyłka nie była prawidłowo awizowana. Wojewoda wyjaśnił, że pierwsze i ostatnie awizo miało miejsce w dniu 11 lipca 2025 r., a w dniu 15 lipca 2025 r. korespondencję zwrócono do urzędu. Wojewoda wskazał, że 12 listopada 2025 r. postanowienie z 7 lipca zostało nadane na adres elektroniczny pełnomocnika. Wojewoda załączył potwierdzenie wysłania korespondencji w dniu 12 listopada 2025 r. Postanowieniem z 4 grudnia 2026 r., sygn. II SA/Gd 961/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że doręczenie analizowanego postanowienia skarżącemu przesyłką nadaną w dniu 8 lipca 2025 r. nie spełnia warunków do uznania je za prawidłowe. W ocenie Sądu Wojewoda prawidłowo co prawda wysłał ww. przesyłkę na wskazany przez skarżącego w zażaleniu adres korespondencyjny, który to adres nie tylko nie został zmieniony przez skarżącego do dnia 8 lipca 2025 r., ale też wcześniej pod tym adresem skarżący odebrał korespondencję. Jak jednak słusznie zauważyła zarówno strona skarżąca jak i Wojewoda w odpowiedzi na skargę, przesyłka nie była prawidłowo awizowana. Podkreślenia wymaga, że operator pocztowy nie dokonał powtórnego awiza przesyłki (zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a.), nadto nie przechowywał przesyłki w placówce pocztowej przez okres 14 dni (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie nie może zatem być mowy, że skarżący w dniu wniesienia skargi uchybił terminowi, ponieważ zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rezultacie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został uznany za niedopuszczalny. W dniu 11 grudnia 2025 r. strona skarżąca ponownie złożyła skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z 7 lipca 2025 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego, wskazując, że postanowienie zostało doręczone jej w dniu 27 listopada 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 stycznia 2026 r. w sprawie II SA/Gd 961/25 wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Tożsamość sprawy osądzonej z inną sprawą zawisłą przed sądem administracyjnym będzie mieć miejsce wówczas, gdy w sprawach tych zaistnieje tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego, co uprzednio, stanu faktycznego (vide: wyrok NSA z 14 lipca 2021 r., sygn. I OSK 682/21, postanowienie NSA z 19 czerwca 2012 r., II OSK 1386/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazania wymaga, że zarówno skarga w niniejszej sprawie, to jest w sprawie sygn. akt II SA/Gd 54/26, jak i skarga wniesiona przez skarżącego w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 961/25, zostały wniesione na to samo postanowienie organu, tj. postanowienie Wojewody Pomorskiego z 7 lipca 2025 r. nr WSO-III.756.1909.2025.KS w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego. Podkreślenia wymaga przy tym, że stan sprawy w toku (lis pendens) odnosi ten skutek, iż w sposób bezwzględny nie można skutecznie w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami w tym samym przedmiocie. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań doprowadziłoby w istocie do wydania dwóch wyroków w tym samym przedmiocie, z których jeden (późniejszy) ewidentnie naruszałby zasadę res iudicata. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. - obowiązany był wniesioną w tej sprawie skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.