II SA/Gd 551/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku radcy prawnego K. J. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. B. na uchwałę Rady Gminy z 20 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia przyznać r. pr. K. J. od Skarbu Państwa – WSA Gdańsk wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych) za sporządzenie i wniesienie, w ramach zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie II SA/Gd 551/12. Wyrokiem z 6 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę F. B. na opisaną wyżej uchwałę Rady Gminy. Jednocześnie w punkcie II wyroku sąd przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w kwocie 885,60 zł, uwzględniając w tej kwocie podatek od towarów i usług. W piśmie z 16 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że nie widzi podstaw do wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej i załączył stosowną opinię w tym zakresie. Nadto, zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych (wraz z należnym podatkiem VAT). Jednocześnie, w powołanym piśmie pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – tekst jednolity) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nadto, zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 – tekst jednolity ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 23 %. W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony został i reprezentował skarżącego już przed sądem I instancji, za co sąd przyznał na jego rzecz wynagrodzenie w punkcie II wyroku z 6 marca 2013 r. Zatem, opłatę za sporządzenie w.w. opinii w wysokości 120 zł (240 zł x 50 %) należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, co daje kwotę wynagrodzenia - 147,60 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.