II SA/Gd 551/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg F. B. na uchwały Rady Gminy: z dnia 20 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z dnia 30 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia przyznać radcy prawnemu K. J. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 442 zł 80 gr (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) za sporządzenie i wniesienie, w ramach zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 551/12. Wyrokiem z 6 marca 2013 r. wydanym w sprawie II SA/Gd 551/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi F. B. na uchwały Rady Gminy: z dnia 20 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z dnia 30 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i z dnia 30 sierpnia 2011 r. nr [...]w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania Pełnomocnik skarżącego w piśmie z 16 kwietnia 2013 r. zawiadomił Sąd o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając przy tym, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone w całości ani też w części. Do wniosku dołączono opinię z dnia 16 kwietnia 2013 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy postanowieniem z 19 kwietnia 2013 r. przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł. Pełnomocnik skarżącego w sprzeciwie od tego postanowienia wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia w kwocie 442 zł 80 gr. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazano, że wyrok wydany w dniu 6 marca 2013 r. w sprawie II SA/Gd 551/12 rozstrzygnął trzy połączone sprawy ze skarg F. B. na uchwały Rady Gminy Główczyce, które miały sygnatury akt: II SA/Gd 551/12, II SA/Gd 552/12 oraz II SA/Gd 553/12. Sprawa II SA/Gd 551/12 jest obecnie sprawą z trzech skarg rozpoznanych łącznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zatem w związku z wniesieniem sprzeciwu postanowienie referendarza z dnia 19 kwietnia 2013 r. utraciło moc. Artykuł 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynika, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia 240 zł. W związku z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do wynagrodzenia dla radcy prawnego należały doliczyć 23% stawki podatku od towarów i usług. Wnioskujący o wynagrodzenie pełnomocnik ustanowiony został i reprezentował skarżącego przed sądem I instancji. W wydanym dnia 6 marca 2013 r. wyroku zostało przyznane wynagrodzenie w tym zakresie. W sprawie niniejszej istotne znaczenie ma fakt, że wyrok ten rozstrzygnął łącznie trzy odrębne sprawy sądowoadministracyjne, które postanowieniami wydanymi na rozprawach w dniu 6 marca 2013 r. zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik ustanowiony był oddzielnie w każdej z tych spraw. Połączenie spraw było natomiast zabiegiem o charakterze wyłącznie technicznym. Dlatego też w wydanym wyroku przyznano wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w trzech sprawach. Z tych samych względów należało przyznać ustanowionemu pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczącej trzech spraw w łącznej kwocie 442 zł 80 gr, która stanowi trzykrotność wynagrodzenia za jedną sprawę wynoszącego 147 zł 60 gr (240 zł x 50 % powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%). Z powyższych względów Sąd orzekł w postanowieniu na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.