II SA/Gd 553/25

PostanowienieWSA w Gdańsku2025-10-10

Skład orzekający: Asesor WSA Jakub Chojnacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po upływie 7-dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi. Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. Wcześniej, postanowieniem z 5 września 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę skarżącego z powodu wniesienia jej po terminie. Skarżący twierdził, że dowiedział się o postanowieniu dopiero 2 czerwca 2025 r., a termin powinien być liczony od tej daty. Wniosek o przywrócenie terminu złożył 29 września 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Asesor WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 21 maja 2025 r., nr WOP.7722.68.2022.JS w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 5 września 2025 r. odrzucił skargę Pana S. P. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 21 maja 2025 r., w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej po terminie. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono Skarżącemu 17 września 2025 r. w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej jako "k.p.a."). Przesyłkę odebrał dorosły domownik – Pani D.P. (żona Skarżącego). Skarżący pismem z 29 września 2025 r., nadanym tego samego dnia na poczcie zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone rzekomo jego żonie w dniu 20 maja 2025 r., to jest dzień przed wydaniem postanowienia. Żona nie przekazała Skarżącemu listu, a o wydanym postanowieniu Skarżący dowiedział się po 2 czerwca 2025 r., kiedy to pełnomocnik żony odebrał kierowaną do niego korespondencję oraz powiadomił Skarżącego i żonę o treści postanowienia. Zdaniem Skarżącego termin do wniesienia skargi powinien być zatem liczony od 2 czerwca 2025 r., to jest od dnia powzięcia informacji o wydanym postanowieniu. Przywołane okoliczności, zdaniem Skarżącego uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle natomiast art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 p.p.s.a. i zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony. Wniosek należy uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Użytego w art. 87 § 1 p.p.s.a. określenia "od czasu ustania przyczyny" nie można utożsamiać z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to więc okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony (zob. postanowienia NSA z 23 stycznia 2015 r., II FZ 2065/14; z 16 października 2013 r., I OZ 805/13; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 25 maja 2022 r., II SA/Go 849/21). We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wyjaśnił, że uzyskał wiedzę o wydanym postanowieniu 2 czerwca 2025 r. Dzień ten określa zatem moment ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do wniesienia o przywrócenie terminu upłynął 9 czerwca 2025 r. Skarżący zaś wniosek o przywrócenie terminu złożył dopiero 29 września 2025 r., czyli po dopuszczonym ustawą 7 dniowym terminie. Kwesta rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi została już rozstrzygnięta przez tut. Sąd postanowieniem z 5 września 2025 r., doręczonym Skarżącemu w dniu 17 września 2025 r. i nie podlega weryfikacji przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia wniosku jako spóźnionego i dlatego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło