II SA/Gd 557/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić A Spółce Akcyjnej w P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. A Spółka Akcyjna w P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przewodniczący Wydziału II w WSA w Gdańsku zarządzeniem z dnia 18 września 2009 r., doręczonym w dniu 25 września 2009 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 37) wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie 7 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie nieuzupełniono braków formalnych skargi. W dniu 9 października 2009 r. do WSA w Gdańsku wniesiony został przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi, wraz z siedmioma opisami skargi podpisanymi przez pełnomocnika. Jak podano w uzasadnieniu wniosku, w dniu 25 września 2009 r. zostało odebrane przez kancelarię skarżącego pismo Sądu datowane na dzień 22 września 2009 r., z którego po otwarciu koperty zostało wyjęte pismo przewodnie o doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę wraz z tą odpowiedzią. Koperta została wpięta do akt podręcznych. W dniu października 2009 r. pełnomocnik skarżącego przeglądając akta zauważył jeszcze jedną kartę, zawierającą wezwanie do uzupełnienia skargi, która wskutek pozostałości kleju na wewnętrznej stronie koperty była mocno przymocowana i dopiero po całkowitym rozerwaniu koperty została wyjęta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Z treści art. 87 tej ustawy wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Stosownie do przytoczonej wyżej regulacji przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1. zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3. dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Badając złożony wniosek stwierdzić należy, że skarżąca spółka spełniła dwie ze wskazanych powyżej przesłanek: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni, od daty uchybienia terminu, które liczyć należy od dnia 9 października 2009 r. stosownie do okoliczności podanych w uzasadnieniu wniosku, a także wraz z wnioskiem zostało złożone 7 odpisów skargi podpisanych przez pełnomocnika skarżącej. Z uwagi na powyższe przechodząc do merytorycznej oceny zasadności wniosku Sąd uznał, że skarżąca spółka nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Rozstrzygając wniosek o przywrócenie terminu zważyć należy, że uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku, które polega na przytoczeniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W przeciwnym razie, gdyby uprawdopodobnienie miało ograniczać się do przytoczenia okoliczności stanowiących podstawę wniosku, wprowadzony przez ustawodawcę wymóg uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności należałoby uznać za zbędny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona lub reprezentujący ją pełnomocnik przedstawi przekonującą argumentację, którą uprawdopodobni brak winy, a przy tym wskaże, że niezależna od nich przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że wśród okoliczności, które nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu wskazuje się w orzecznictwie m.in. na niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.). Dodatkowo zwrócić należy uwagę na pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (Baza orzeczeń Lex nr 192260), iż "brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej". Na uwagę zasługuje również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r. w sprawie sygn. akt II FZ 260/08 (Baza orzeczeń Lex nr 493774), w którym wskazano między innymi, że jakiekolwiek zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej, bądź osoby go zastępującej, nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że przedstawione we wniosku okoliczności wskazujące na niestaranne badanie wpływającej korespondencji w kancelarii profesjonalnego pełnomocnika procesowego, nie mogą być uznane w ocenie Sądu za okoliczności, które w sposób dostateczny uprawdopodobniłyby brak winy pełnomocnika skarżącej spółki w uchybieniu terminu. Przeciwnie, ten brak staranności wymaganej od profesjonalnej obsługi prawnej wskazuje na zawinione zachowanie pełnomocnika, co w konsekwencji oznacza zawinione działanie mocodawcy, a zatem skarżącej spółki. Z powyższych przyczyn nie ma podstaw do przywrócenia uchybionego terminu, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.