II SA/Gd 56/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia 15 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi postanawia: odmówić Gminie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 56/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. oddalił skargę Gminy na opisaną wyżej decyzję Wojewody z dnia 15 grudnia 2008 r. Skarga kasacyjna Gminy wniesiona od powyższego wyroku została odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 21 lipca 2009 r. jako wniesiona po terminie. Odpis postanowienia zostało doręczony pełnomocnikowi skarżącej Gminy w dniu 30 lipca 2009 r. W dniu 5 sierpnia 2009 r. Gmina, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarga kasacyjna została nadana w dniu 3 lipca 2009 r. Z jej treści wynikało, że powinna być wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jednak stażystka zatrudniona w Urzędzie Gminy wpisała na kopercie adres Wojewody, który z kolei odesłał przesyłkę do Delegatury Urzędu Wojewódzkiego w S. zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zachodzą zatem w ocenie skarżącej Gminy przesłanki do uznania, że nie dokonała czynności w terminie bez własnej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 cytowanej ustawy). Jak ustalono, skarga kasacyjna Gminy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2009 r. została wysłana do Wojewody w dniu 3 lipca 2009 r. Skarga została następnie przekazana do Urzędu Wojewódzkiego w G. Delegatury w S., albowiem decyzja Wojewody zaskarżona w niniejszej sprawie została wydana w ramach tejże Delegatury działającej w strukturze Urzędu. Skarga kasacyjna wpłynęła do tejże Delegatury w dniu 10 lipca 2009 r. i została niezwłocznie, albowiem tego samego dnia przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Z uwagi na upływ w dniu 6 lipca 2009 r. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej została ona odrzucona wskazanym na wstępie postanowieniem. W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Od profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego, adwokata) strony z racji wykonywanego fachu (zajęcia) należy wymagać staranności wyższej niż przeciętna w zakresie prowadzenia sprawy objętej udzielonym jemu pełnomocnictwem. W związku z tym należy od pełnomocnika profesjonalnego oczekiwać, że bezbłędnie wywiąże się ze zleconego zadania (por. post. NSA z dnia 5 września 2006r., sygn. akt II FZ 531/06, LexPolonica nr 418126). W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (w tym pełnomocników) w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony, która nie może twierdzić, że za jego działania nie ponosi odpowiedzialności (por. post. NSA z dnia 27 lipca 2006r., sygn. akt II FZ 386/06, LexPolonica nr 418132). Skoro zatem zaniedbanie pełnomocnika profesjonalnego strony obciąża samą stronę, to upoważnienie przez pełnomocnika osoby trzeciej do dokonania określonej czynności również obciąża stronę. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyr. NSA z dnia 12 kwietnia 2002r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez pełnomocnika organu we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, skarżąca Gmina wbrew treści art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 maja 2009 r., to jest aby po jego stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi. Odpis powyższego wyroku został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącej Gminy w dniu 5 czerwca 2009 r. Okoliczność, iż w dniu 3 lipca 2009 r. skarżąca skierowała przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną do Wojewody zamiast do tut. Sądu, wskazuje jedynie, iż pełnomocnik organu nie dochował zwykłej staranności wymaganej od niego w wykonaniu udzielonego mu pełnomocnictwa. Przygotowanie zaś powyższej przesyłki przez pracownika sekretariatu skarżącej Gminy, jak to już wyżej wykazano, nie mogło mieć wpływu na ocenę zawinienia w uchybieniu terminu przez pełnomocnika skarżącej, a zatem nie mogło stanowić przeszkody do zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro zatem zaniedbanie w tym zakresie obciążało profesjonalnego pełnomocnika skarżącej, należało uznać, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nastąpiło z winy samej skarżącej Gminy. Powyższej oceny nie mogła zmienić okoliczność przekazania przez Wojewodę skargi kasacyjnej do Delegatury Urzędu w S. Czynność ta podjęta została prawidłowo, w związku z rozstrzyganiem w przedmiotowej sprawie przez Wojewodę przy pomocy ww. Delegatury. Stanowiło to przy tym jedynie następstwo niedochowania przez pełnomocnika skarżącej zwykłej staranności w prawidłowym nadaniu skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej winien był poczynić odpowiednie starania, które pozwoliłyby na prawidłowe skierowanie skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że Gmina nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku z dnia 7 maja 2009 r. Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.