II SA/Gd 567/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Magdalena Dobek – Rak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. R. oraz T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. Decyzją z 11 lipca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 28 grudnia 2017 r. o przekształceniu w prawo własności prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w S. przy Al.[..], stanowiącej działkę nr [..], obszaru 386 m2 k.m. 26, zapisanej w księdze wieczystej [..]. Prawo to przysługuje: 1. A. A. R. i T. M.R. - wspólnikom [..] - jako współużytkownikom wieczystym w udziale wynoszącym 8/100 części ww. działki i współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr 10 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; w decyzji ustalono opłatę za przekształcenie, zgodnie z wnioskiem użytkowników wieczystych o udzielenie 95% bonifikaty i deklaracjami o jednorazowej opłacie za przekształcenie, a mianowicie: - dla udziału 8/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 10 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 25.260,00 zł. Zgodnie z deklaracją użytkowników wieczystych o jednorazowej opłacie w tej wysokości ustalono opłatę za przekształcenie płatną na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna; 2. M.M. H. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 8/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu niemieszkalnego U1 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 8/100 części związanego z własnością lokalu niemieszkalnego opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 24.590,00 zł. Na wniosek użytkownika wieczystego kwota ta została rozłożona na 10 rat rocznych Pierwsza rata w wysokości 2.459,00 zł. - płatna na konto podane w decyzji, w terminie 14 dni od kiedy decyzja stanie się ostateczna. Pozostała do zapłaty kwota 22.131,00 zł. została rozłożona na 9 rat rocznych płatnych do dnia 31 marca każdego roku. Wierzytelność Gminy Miasta została zabezpieczona hipoteką w wysokości 22.131,00 zł. wraz z oprocentowaniem przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez NBP 3. K.M. H. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 15/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu niemieszkalnego U2 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 15/100 części związanego z własnością lokalu niemieszkalnego opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 43.370,00 zł. Na wniosek użytkownika wieczystego kwota ta została rozłożona na 10 rat rocznych Pierwsza rata w wysokości 4.337,00 zł. - płatna na konto podane w decyzji, w terminie 14 dni od kiedy decyzja stanie się ostateczna. Pozostała do zapłaty kwota 39.033,00 zł. została rozłożona na 9 rat rocznych płatnych do dnia 31 marca każdego roku. Wierzytelność Gminy Miasta została zabezpieczona hipoteką w wysokości 39.033,00 zł. wraz z oprocentowaniem przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez NBP. 4. S. P. T. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 8/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 3 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 8/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 3 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 11.990,00 zł. Po zastosowaniu 95% bonifikaty od opłaty ustalonej powyżej, w związku z deklaracją użytkownika wieczystego o jednorazowym uiszczeniu należności oraz oświadczeniu, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe, opłata wynosi 599,50 zł i płatna jest na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna 5. K. P.M. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 11/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 4 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 11/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 4 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 31.440,00 zł. Po zastosowaniu 95% bonifikaty od opłaty ustalonej powyżej, w związku z deklaracją użytkownika wieczystego o jednorazowym uiszczeniu należności oraz oświadczeniu, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe, opłata wynosi 1.572,00 zł. i płatna jest na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. 6. L.A. K. i Z. S. K. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, jako współużytkownikom wieczystym w udziale wynoszącym 65/100 części z udziału wynoszącego 14/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 5 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; oraz Z. S. K. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 35/100 części z udziału wynoszącego 14/100 części wyżej opisanej działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 5 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 14/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 5 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 22.460,00 zł. Po zastosowaniu 95% bonifikaty od opłaty ustalonej powyżej, w związku z deklaracją użytkownika wieczystego o jednorazowym uiszczeniu należności oraz oświadczeniu, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe, opłata wynosi 1.123,00 zł. (przy udziale 65/100 jest to kwota 729,95 zł., a przy udziale 35/100 jest to kwota 393,05) i płatna jest na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. 7. K. L. M. - jako współużytkownikowi wieczystemu 1/ 2 części z udziału wynoszącym 9/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 8 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..] oraz M. J. M.-K. - jako współużytkownikowi wieczystemu 1/ 2 części z udziału wynoszącego 9/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 8 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 9/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 8 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 18.320,00 zł. Po zastosowaniu 95% bonifikaty od opłaty ustalonej powyżej, w związku z deklaracją użytkownika wieczystego o jednorazowym uiszczeniu należności oraz oświadczeniu, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe, opłata wynosi 916,00 zł. (przy udziale 1/ 2 części jest to kwota 458 zł.) i płatna jest na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. 8. A. A. K. - jako współużytkownikowi wieczystemu w udziale wynoszącym 5/100 części ww. działki i współwłaścicielowi lokalu mieszkalnego nr 9 objętego księgą wieczystej lokalową KW [..]; ustalono dla udziału 5/100 części związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr 9 opłata za przekształcenie stanowi różnicę wartości prawa własności i prawa użytkowania wieczystego i wynosi 10.180,00 zł. Po zastosowaniu 95% bonifikaty od opłaty ustalonej powyżej, w związku z deklaracją użytkownika wieczystego o jednorazowym uiszczeniu należności oraz oświadczeniu, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe, opłata wynosi 509,00 zł. i płatna jest na wskazane konto w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta wskazał, że wszyscy wymienieni w decyzji użytkownicy wieczyści nieruchomości gruntowej położonej w S. przy Al. [..] wystąpili z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do wniosku dołączono odpisy ksiąg wieczystych dla przedmiotowych nieruchomości, a wszyscy wnioskodawcy spełniają przesłanki wynikające z ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wnioskodawcy po zapoznaniu się z operatem szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, podjęli decyzję o formie zapłaty za przekształcenie. Dalej w uzasadnieniu wskazano, iż z dniem 17 maja 2013 r. weszła w życie uchwała Nr XXVIII/387/2013 Rady Miasta w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Zgodnie z uchwałą ustalono bonifikatę w wysokości 95 % od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Mając na uwadze fakt, iż użytkownikami wieczystymi lokalu mieszkalnego nr 10 są wspólnicy spółki cywilnej "[..] brak jest podstaw do udzielenia bonifikaty od opłaty z tytułu przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Bonifikaty nie udzielono także M. M. H. użytkownikowi wieczystemu prawa związanego z własnością lokalu użytkowego U1 oraz K. M. H. użytkownikowi wieczystemu prawa związanego z własnością lokalu użytkowego U2. Na wniosek tych użytkowników wieczystych opłata została rozłożona na raty. Odwołanie od decyzji wnieśli A. i T. R. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1/ naruszenie art. 7, art. 8, art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu oraz niewłaściwe uzasadnienie decyzji; 2/ art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (ustawa) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Rady Miasta z dnia 17.05.2013 r. nr XXVllI/387/2013 poprzez uznanie, że odnośnie objętej decyzją nieruchomości skarżący nie spełniają kryterium uzyskania bonifikaty zastosowanej w przypadku innych lokali mieszkalnych. W uzasadnieniu odwołania wskazali m.in., iż w ich ocenie spełniają warunki określone uchwałą Rady Miasta odnośnie udzielenia bonifikaty. Przede wszystkim, jak wskazano w decyzji lokal nr 10 ma charakter mieszkalny. Organ nie wskazał w decyzji, ani nie wynika to z żadnego dowodu, który winien znajdować się w aktach sprawy, że lokal nr 10 jest wykorzystywany na inne cele niż mieszkaniowe. W przypadku, gdyby lokal nie był wykorzystywany wyłącznie na cele mieszkaniowe, to organ I instancji winien wyraźnie to w decyzji wskazać i opisać ten "niemieszkalny" cel. Skarżący - jako osoby prowadzące działalność gospodarczą, nie posiadają w lokalu nr 10 ani siedziby , ani nie wykazują go jako miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znajduje potwierdzenie w wydrukach działalności gospodarczej. Skarżący wskazali również, że w przypadku innych lokali mieszkalnych organ zastosował bonifikatę przyjmując niejako "z góry" że charakter mieszkalny lokali przesądza o przyjęciu że lokale te są z pewnością wykorzystywane na cele mieszkaniowe (zgodnie z brzmieniem uchwały), choć w decyzji nie wskazuje się na jakiej podstawie organ te okoliczności ustalił. Choć w decyzji nie zostało to wprost wskazane, to można przypuszczać, że organ utożsamia fakt, że osoby będące użytkownikami wieczystymi są jednocześnie wspólnikami spółki cywilnej, z okolicznością, że lokal nr 10 nie jest wykorzystywany na cele mieszkaniowe. O ile takie były przyczyny odmowy zastosowania bonifikaty, to podnieśli skarżący, że: 1/ sama bonifikata ma zastosowanie do osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych - skoro wymienia się w tym postanowieniu spółdzielnie mieszkaniowe (czyli podmioty prowadzące działalność gospodarczą), to element ten nie może być dyskwalifikujący w przypadku osób fizycznych; 2/ uchwała posługuje się pojęciem "osób fizycznych" nie zaś pojęciem "osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej", oznacza to, że skoro przepis uchwały nie wprowadza rozróżnienia na osoby prowadzące i nieprowadzące działalności gospodarczej to i organ takiego rozróżnienia nie miał prawa zastosować. Taki sposób rozumowania jest zgodny z powszechnie akceptowaną regułą wykładni przepisów prawa lege non "distinguente nec nostrum est distinguere" (tam, gdzie rozróżnień nie wprowadza sam prawodawca, tam nie jest wolno ich wprowadzać interpretatorowi) - por. wyrok NSA z dnia 21.06.2017 r. sygn. akt ll OSK 991/17. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. skarżący wskazali również, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Tymczasem w decyzji brak jest jakiegokolwiek przedstawienia stanu faktycznego dotyczącego lokalu w kierunku wykazania jego wykorzystywania na cele niemieszkalne, co uzasadniałoby odmowę udzielenia bonifikaty. Co przy tym istotne, odnośnie innych lokali, którym udzielono bonifikaty nie zbierano dowodów przeznaczenia lokali, ale poprzestano na oświadczeniu właścicieli, czego odmówiono skarżącym. Zdaniem skarżących brak także w decyzji uzasadnienia prawnego - nie wyjaśniono na jakiej podstawie przyjęto, że pod pojęciem "osoba fizyczna" użytym w uchwale rozumie się wyłącznie osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej. Kryterium takie nie wynika, ani z przepisów ustawy, ani z uchwały, zatem w ocenie skarżących wymagało to pogłębionego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji. Do odwołania dołączono wydruki z ewidencji działalności gospodarczej. Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołało przepis art. 1 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz.U. z 2012 r., poz. 83 ze zm.), który stanowi, że osoby fizyczne i prawne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości mogą również wystąpić osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1 i 1a oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 2 (ust.3). Zgodnie z przepisem art. 4 ust.1 ww. ustawy osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5. W decyzji o przekształceniu właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2014r., poz. 518 ze zm.) (art. 4 ust.2). Dalej organ odwoławczy wskazał na przepis art. 67 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, że jeżeli nieruchomość jest sprzedawana w drodze bezprzetargowej w celu realizacji roszczeń przysługujących na mocy niniejszej ustawy lub odrębnych przepisów, cenę nieruchomości ustala się w wysokości równej jej wartości. Z kolei przepis art. 69 ww. ustawy stanowi, że na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży. Wartość nieruchomości ustalana jest przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym, który jest opinią biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a. Opłatę, o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, na wniosek użytkownika wieczystego rozkłada się na raty, na czas nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 20 lat, chyba że wnioskodawca wystąpi o okres krótszy niż 10 lat (art. 4 ust. 3) Nieuiszczona część opłaty, rozłożonej na raty zgodnie z ust. 3, podlega oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski (art. 4 ust. 4) Jak wynika z akt sprawy w dniu 31 stycznia 2013 r. wnioskodawcy: M.H. oraz K. H., S. T., K.M., L. K. i Z. K., K. M., A. K., będący użytkownikami wieczystymi nieruchomości gruntowej położonej w S. przy Al. [..], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [..] obszaru 386 m2 k.m. 26, zapisanej w księdze wieczystej KW [..] jako własność Gminy Miasta, wystąpili z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Relacjonując przebieg postępowania podał organ odwoławczy, że Prezydent Miasta pismem z 1 marca 2013 r. zawiadomił strony o trybie postępowania oraz wezwał do usunięcia braków formalnych wniosku. W związku z zawiadomieniem, A. i T. R., działający jako wspólnicy "[..].", jako właściciele lokalu użytkowego, złożyli sprzeciw wskazując, że nie są w stanie pokryć kosztów przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (pismo z 11 marca 2013r.). Postanowieniem z 18 marca 2013 r. Prezydent Miasta zawiesił postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Wspólnota Mieszkaniowa przy Al. [..] w S. na podstawie art. 199 k.c. w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. z 2012 r. poz. 83 ze zm.). złożyła do Sądu Rejonowego wniosek o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, tj. zezwolenie wnioskodawcy na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości w prawo własności. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt [..] Sąd Rejonowy zezwolił uczestnikom A.A.-Z.Z. na dokonanie w imieniu uczestników postępowania A. R. i T. R. czynności prawnej polegającej na przekształceniu prawa wieczystego użytkowania działki nr [..] położonej w S. przy Al. [..], dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr KW [..] w prawo własności. A. R. i T. R. od tego postanowienia złożyli apelację, którą Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt: [..]. Wspólnota Mieszkaniowa przy Al. [..] wystąpiła do Prezydenta Miasta o podjęcie zawieszonego postępowania. Wobec powyższego, organ I instancji postanowieniem z 31 marca 2017 r. podjął zawieszone postępowanie. W toku postępowania ustalono, że współwłaściciel lokalu mieszkalnego nr 4 – G. M. nie żyje. Zawiadomieniem z 5 kwietnia 2017 r. wezwano strony do usunięcia braków formalnych i przedłożenia informacji o spadkobiercach wyżej wymienionej w terminie 30 dni. Spadkobiercą G.M. jest K. M., który wystąpił do organu o wydłużenie terminu do usunięcia braków wobec konieczności uzyskania duplikatu postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Organ I instancji zawiadomił strony o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy - do dnia 30 września 2017 r. Dalej Prezydent Miasta zlecił wykonanie operatu szacunkowego przedmiotowej nieruchomości, tj. określenie wartości rynkowej gruntu dla potrzeb przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Operat szacunkowy został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia -rzeczoznawcę majątkowego M. M. Biegły dokonał wizji lokalnej nieruchomości w dniu 14 lipca 2017 r. Wartość przedmiotu wyceny ustalono na dzień 27 lipca 2017 r. Pismem z 8 sierpnia 2017 r. Prezydent Miasta zawiadomił strony o oszacowanej wartości nieruchomości z przeliczeniem na udziały związane z poszczególnymi lokalami, powiadomił o prawie (bądź jego braku) do bonifikaty, sposobach wnoszenia opłaty za przekształcenie, możliwości rozłożenia opłaty na raty i sposobach zabezpieczenia wierzytelności w przypadku rat. Nadto, pismem z 28 sierpnia 2017 r. organ zawiadomił A. R. oraz T. R. - wspólników "[..]." o wysokości opłaty za przekształcenie przypadającej od ich udziału, (tj. 25.260,00 zł.) oraz o możliwości rozłożenia opłaty na raty na 10 do 20 lat. Jednocześnie ww. pismem organ poinformował wspólników Spółki [..], że o ile w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia nie zostanie złożona deklaracja o sposobie wniesienia opłaty za przekształcenie, zostanie wydana decyzja a opłata zostanie rozłożona na 10 rat płatnych raz do roku. W dniu 12 września 2017 r. A. R. oraz T. R. zwrócili się z prośbą o "wstrzymanie wydania decyzji" w sprawie przekształcenia w związku ze zmianą sposobu użytkowania lokalu z użytkowego na mieszkalny. Organ I instancji wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania - do dnia 30 grudnia 2017 r. Wnioskodawcy, a także A. R. i T. R. złożyli oświadczenia co do sposobu zapłaty opłaty za przekształcenie. Mianowicie, M. H.i K. H. złożyły wnioski o rozłożenie opłaty za przekształcenie na 10 lat, pozostali: A. K. (poprzednio S.), K. M., L. i Z. K., S. T., K. M., złożyli wnioski/ deklaracje jednorazowej zapłaty opłaty za przekształcenie. W dniu 14 grudnia 2017 r. pismo "oświadczenie, wniosek, deklaracja", zawierające deklarację jednorazowej zapłaty opłaty za przekształcenie wieczystego użytkowania w prawo własności, złożyli także A. R. i T. R. Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że wszyscy wnioskodawcy spełniają przesłanki do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wynikające z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Operat szacunkowy został sporządzony rzetelnie, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami i przepisami wykonawczymi. Podkreśliło Kolegium, że wysokość oszacowanej wartości nieruchomości nie była kwestionowana przez strony. Wysokość opłaty za przekształcenie udziału w prawie użytkowania wieczystego w prawo własności w odniesieniu do udziałów związanych z własnością lokali mieszkalnych o numerach 3, 4, 5, 8, 9 - została ustalona z zastosowaniem postanowień uchwały Nr XXVIII/387/2013 Rady Miasta z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie: określenia warunków udzielenia bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Bonifikata od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta może być udzielona w przypadku spełnienia warunków określonych w tejże uchwale ( § 1 uchwały). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały, ustala się bonifikatę w wysokości 95% od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta na rzecz osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych, mającej zastosowanie do nieruchomości zabudowanych budynkami wielorodzinnymi - tylko w odniesieniu do udziałów w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, związanych z odrębną własnością lokali mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe. Wnioskodawca jest zobowiązany złożyć oświadczenie, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe (§ 2 ust. 2 uchwały). Bonifikatę stosuje się tylko w przypadku jednorazowej zapłaty opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (§ 3 uchwały). Stosownie do § 4 uchwały, bonifikata może być udzielona, jeżeli użytkownik wieczysty: 1) złoży stosowny wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz 2) nie zalega w dniu wydania decyzji z zobowiązaniami pieniężnymi wobec Gminy Miasta. Decyzją z 28 grudnia 2017 r. Prezydent Miasta wydał zaskarżoną decyzję. Analiza zgromadzonych w sprawie dowodów w ocenie Kolegium potwierdza prawidłowość dokonanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Współużytkownicy wieczyści: A. K. (poprzednio S.), . M., L. i Z. K., S. T., K. M., będący odpowiednio właścicielami lokali mieszkalnych: nr 9, nr 8, nr 5, nr 3, nr 4 spełniają warunki do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz do udzielenia 95% bonifikaty od opłaty za przekształcenie, bowiem nabyli prawo użytkowania wieczystego (lub ich poprzednicy prawni nabyli to prawo) nie później niż w dniu 13 października 2005 r., a lokale mają charakter mieszkalny, co potwierdzają wydruki z ksiąg wieczystych nieruchomości oraz oświadczenia/ deklaracje/ wnioski ww. stron postępowania. Odpisy ksiąg wieczystych i oświadczenia stron są spójne i nie budzą wątpliwości. Podobnie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że współużytkownicy wieczyści: M.H. i K. H., będące współwłaścicielami lokalu niemieszkalnego (lokalu użytkowego) U1 i U2 spełniają warunki do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, natomiast nie spełniają warunków do udzielenia bonifikaty od opłaty, bo lokal nie ma charakteru mieszkalnego. Zarzuty podnoszone przez skarżących w odwołaniu w zakresie naruszenia art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Rady Miasta z dnia 17 maja 2013 r. nr XXVIII/387/2013 poprzez uznanie, że odnośnie objętej decyzją nieruchomości skarżący nie spełniają kryterium uzyskania bonifikaty zastosowanej w przypadku innych lokali mieszkalnych, są nieuzasadnione. Bezspornym jest, że lokal nr 10 miał charakter lokalu użytkowego, a więc niemieszkalnego. Bezspornym jest również, że w toku postępowania o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ww. nieruchomości skarżący podjęli działania celem zmiany sposobu użytkowania lokalu - na mieszkalny i taką zgodę uzyskali. Zgodnie z odpisem z księgi wieczystej - KW nr [..], stanowiący odrębną nieruchomość lokal nr 10 jest ujawniony jako lokal mieszkalny. Nie zmienia to jednak faktu, iż właścicielami lokalu są wspólnicy spółki cywilnej ("[..]." A. R. i T. R.), na prawach wspólności łącznej. Zgodnie z art. 860 § 1 k.c, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. W sytuacji, gdy właścicielami lokalu nr 10 są nadal wspólnicy spółki cywilnej, a tym samym nieruchomość służy celom spółki cywilnej, to nie można stwierdzić, iż lokal nr 10 służy wyłącznie celom mieszkaniowym, a nie służy celom gospodarczym. Nie ma bowiem możliwości, aby wspólnicy spółki cywilnej - której zawiązanie i istnienie służy osiągnięciu celu gospodarczego - mogli wykonywać prawo własności nieruchomości (w tym przypadku lokalu mieszkalnego) wyłącznie w celu zamieszkiwania. W ocenie Kolegium dopiero wyłączenie nieruchomości "z majątku spółki cywilnej" pozwoliłoby na rozważenie, czy wnioskodawcom A. R. i T.R. jako osobom fizycznym (a nie jako wspólnikom spółki cywilnej) służy prawo do udzielenia bonifikaty od opłaty za przekształcenie. Wobec zapisów księgi wieczystej KW Nr [...] prowadzenie innych dowodów na okoliczność, czy lokal nr 10 jest wykorzystywany wyłącznie na cele mieszkaniowe, było zbędne. Fakt, że w dołączonych do odwołania wydrukach z CEiDG dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej przez A. R. (wspólnika spółki cywilnej "[..] oraz T. R. (wspólnika spółki cywilnej "[..]") lokal nr 10 przy Al. [..] jest wymieniony jedynie jako adres do doręczeń, a nie miejsce wykonywania działalności, nie stanowi wystarczającego dowodu, iż ww. lokal służy wyłącznie celom mieszkaniowym. Kolegium zwróciło również uwagę, że celem uchwały Rady Miasta z dnia 17 maja 2013 r. nr XXVIII/387/2013 była pomoc mieszkańcom w przekształceniu prawa użytkowania wieczystego związanego z lokalem mieszkalnym w prawo własności. W sytuacji, gdy skarżący nabyli lokal nr 10 jak wspólnicy spółki cywilnej, a więc w celu prowadzenia działalności gospodarczej i stan ten trwał również w toku postępowania o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (nota bene postępowanie toczy się od 2013 r. m.in. z uwagi na fakt, iż skarżący jako wspólnicy [..]. nie chcieli zgodzić się na przekształcenie), to podjęte działania w celu zmiany przeznaczenia lokalu bez jednoczesnego wyłączenia nieruchomości z "majątku spółki" służą raczej obejściu celu jakiemu miała służyć ww. uchwała. W tym kontekście Kolegium uznało za pozbawiony jakichkolwiek podstaw zarzut naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Kolegium wskazało, że uzasadnienie decyzji jest lakoniczne, tym niemniej organ I instancji wskazał przyczyny dla których odmówił skarżącym udzielenia bonifikaty od opłaty za przekształcenie. Brak szczegółowego uzasadnienia faktycznego w żadnym razie nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji. We wniesionej skardze A. R. i T. R. zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: - zasady dwuinstancyjności poprzez utrzymanie w mocy decyzji pozbawionej w istocie uzasadnienia faktycznego i prawnego i pozbawienie skarżących możliwości kwestionowania stanowiska organów na drodze dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, -art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia decyzji przez SKO, - art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (ustawa) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Rady Miasta z dnia 17.05.2013 r. nr XXVIII/387/2013 poprzez uznanie, że odnośnie objętej decyzją nieruchomości nie spełniają skarżący kryterium uzyskania bonifikaty zastosowanej w przypadkach innych lokali mieszkalnych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że istota stanowiska SKO sprowadza się do stwierdzenia, że skoro właścicielami lokalu mieszkalnego są osoby fizyczne będące jednocześnie wspólnikami spółki cywilnej, nie mają one prawa do skorzystania z bonifikaty przewidzianej w przypadku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, gdyż nie można uznać, że lokal jest przeznaczony na cele mieszkaniowe. Podnieśli skarżący, że decyzja SKO narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, bowiem decyzja ta utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji nie zawierające w istocie żadnego uzasadnienia prawnego czy faktycznego, które wyrażałoby argumentację organu w zakresie przyjętego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy zdaniem skarżących pominął okoliczność całkowitego braku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji organu I instancji. Tym samym SKO podając własną argumentację rozstrzygnięcia, "przesunęło" ciężar załatwienia sprawy administracyjnej na etap postępowania odwoławczego. Tym samym pozbawiono skarżących możliwości dwukrotnego, pełnego załatwienia sprawy administracyjnej poprzez wydanie dwukrotnie decyzji zawierających prawidłowe formalnie uzasadnienie tj. zawierające uzasadnienie faktyczne i prawne. Tymczasem w decyzji organu I instancji brak jest przede wszystkim uzasadnienia prawnego decyzji. W decyzji nie wyjaśniono na jakiej podstawie przyjęto, że pod pojęciem "osoba fizyczna" użytym w uchwale rozumie się wyłącznie osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej. Kryterium takie nie wynika ani z przepisów ustawy ani uchwały, wymagałoby to więc co najmniej pogłębionego wyjaśnienia (z odwołaniem się do odpowiednich zasad wykładni przepisów prawa) jakie były podstawy rozumowania i rozstrzygnięcia organu. Decyzja organu I instancji nie zawiera także poprawnego uzasadnienia faktycznego, gdyż organ całkowicie pominął obowiązek przedstawienia dowodów zebranych w sprawie i omówienia ich wiarygodności oraz okoliczności za którymi przemawiają. Dodatkowo podnieśli skarżący, że SKO zupełnie pominęło wszelkie zarzuty sformułowane przez skarżących w odwołaniu odnośnie powyższej kwestii, przez co także naruszony został art. 15 k.p.a. Odnosząc się natomiast do argumentacji SKO w zakresie braku możliwości skorzystania z bonifikaty z uwagi na to, że jako właściciele lokalu skarżący są jednocześnie wspólnikami spółki cywilnej, podniesiono, że w decyzji SKO nie wskazano, na podstawie jakiego przepisu prawa Kolegium opiera takie właśnie stanowisko. Niezależnie więc od wątpliwości co do poprawności sporządzenia uzasadnienia i możliwości kontroli przez Sąd tak uzasadnionego rozstrzygnięcia, zauważyli skarżący, że w odwołaniu wskazywali, że art. 4 ust. 7 pkt 2 z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (ustawa) stanowi, że organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego. Z kolei § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Rady Miasta z dnia 17 maja 2013 r. nr XXVIII/387/2013 (uchwała) stanowi, że ustala się bonifikatę w wysokości 95% od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta na rzecz osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych, mającej zastosowanie do nieruchomości zabudowanych budynkami wielorodzinnymi - tylko w odniesieniu do udziałów wprawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, związanych z odrębną własnością lokali mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe. Stosownie do powyższego uchwała wprowadziła więc dwa warunki: 1) lokal musi być wykorzystywany na cele mieszkaniowe, 2) użytkownikiem wieczystym musi być osoba fizyczna (osoby fizyczne) lub spółdzielnia mieszkaniowa. Skoro zatem charakter mieszkalny lokalu nie był kwestionowany ani przez organ I instancji ani SKO, podnieśli skarżący, że sama uchwała wskazuje, że bonifikata ma zastosowanie do osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych - skoro więc wymienia się w tym postanowieniu spółdzielnie mieszkaniowe, czyli podmioty prowadzące działalność gospodarczą, to element ten nie może być dyskwalifikujący w przypadku osób fizycznych Dalej wywodzą skarżący, że uchwała posługuje się pojęciem "osób fizycznych" nie zaś "osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej"; oznacza to, że skoro przepis uchwały nie wprowadza rozróżnienia na osoby prowadzące i nieprowadzące działalności gospodarczej, to i organ takiego rozróżnienia nie miał prawa zastosować. Taki sposób rozumowania zgodny jest z powszechnie akceptowaną regułą wykładni przepisów prawa określaną jako "legę non distinguente nec nostrum est distinguere" (tam gdzie rozróżnień nie wprowadza sam prawodawca, tam nie jest wolno ich wprowadzać interpretatorowi) - por. wyrok NSA z dnia 21.06.2017 r. II OSK 991/17, Zdaniem skarżących w przypadku zaskarżonej decyzji organy dokonały wykładni "prawotwórczej" przepisów uchwały i wprowadziły w kwestii podstaw udzielenia bonifikaty nieznany uchwale warunek tj. rozróżnienie osób fizycznych na kategorie - osoby prowadzące oraz nieprowadzące działalność gospodarczą. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 11 lipca 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 28 grudnia 2017 r. orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy Al. [..], stanowiącej działkę nr [..], w prawo własności nieruchomości. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowił art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. z 2012 r., poz. 83), albowiem z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki nr [..] położonej w S. przy Al. N. w prawo własności wystąpiły osoby fizyczne i wspólnicy spółki cywilnej, będące właścicielami lokali, których udział w nieruchomości wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego. Wbrew zarzutom skargi kontrolowane decyzje są zgodne z zastosowanymi przepisami ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości a wnioskujący o przekształcenie spełnili przesłanki w przepisach tych określone. Art. 2 ustawy stanowi, że w przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem ust. 2 (ust. 1). Z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma udziałów wynosi co najmniej połowę. Jeżeli co najmniej jeden współużytkownik wieczysty zgłosi sprzeciw wobec złożonego wniosku o przekształcenie, właściwy organ zawiesza postępowanie. W takim przypadku przepis art. 199 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio (ust. 2). Zgodnie zaś z art. 199 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działki nr [..] położonej w S. przy Al. N. złożyli wszyscy użytkownicy wieczyści, gdyż Sąd Rejonowy, postanowieniem z 17 grudnia 2015 r. sygn. akt [..], zezwolił: uczestnikom M.H., K. H., S.T., K.M., L. K., Z.K., K. M., A.S. na dokonanie w imieniu A. R. i T. R. czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną tj. na złożenie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy Al. N. w S. Art. 4 ustawy stanowi z kolei, że osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5 (ust. 1). W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (ust. 2). Opłatę, o której mowa w ust. 1, rozkłada się, na wniosek użytkownika wieczystego, na raty, na czas nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 20 lat, chyba że wnioskodawca wystąpi o okres krótszy niż 10 lat (ust. 3). Organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność: 1) Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody; 2) jednostek samorządu terytorialnego - na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku (ust. 7). W decyzji Prezydenta Miasta z 28 grudnia 2017 r. określono dla poszczególnych osób, na których rzecz zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, wysokość opłat z tytułu przekształcenia. Na podstawie § 2 ust. 1 uchwały Rady Miasta z dnia 17 maja 2013 r. nr XXVIII/387/2013 w sprawie określenia warunków udzielenia bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta i wysokości stawki procentowej tych bonifikat, zgodnie z którym ustala się bonifikatę w wysokości 95% od opłaty z tytułu przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność gminy Miasta jedynie na rzecz osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych, bonifikaty udzielono wnioskodawcom będącym osobami fizycznymi. Bonifikaty tej nie udzielono w związku z tym skarżącym będącym wspólnikom spółki cywilnej. Wysokość opłat z tytułu przekształcenia ustalono na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego na dzień 27 lipca 2017 r., wykonanego zgodnie z wymogami art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a także rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Określając wartość rynkową nieruchomości działki gruntu nr [..] położonej w S. przy Al. N., zakresem wyceny rzeczoznawca objął określenie prawa własności oraz wartości prawa użytkowania wieczystego według stanu z dnia oględzin tj. 27 lipca 2017 r. i cen na dzień sporządzania opracowania. Prawidłowość operatu szacunkowego nie budzi wątpliwości Sądu. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do nieprzyznania skarżącym jako wspólnikom spółki cywilnej i właścicielom lokalu bonifikaty w ustalonej wysokości opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Argumentacja skargi sprowadza się do twierdzeń, że skarżący są osobami prowadzącymi działalność gospodarczą a nie podmiotem prawa handlowego i jednocześnie osobową spółką prawa handlowego. W tym zakresie za prawidłowe uznaje Sąd stanowisko organów administracji zaprezentowane w wydanych rozstrzygnięciach. Jeżeli użytkownikiem wieczystym jest spółka cywilna, to nie może ona skorzystać z bonifikaty w opłacie za przekształcenie tego prawa we własność, pomimo, że wspólnikami są osoby fizyczne. Spółka cywilna jest jednostką organizacyjną, która nie posiada zdolności prawnej, a tym samym w obrocie nie może występować pod innym oznaczeniem, gdyż to co nazywamy spółką cywilną nie posiada własnej odrębnej od wspólników osobowości, ale oznacza się zawsze danymi wspólników z zaznaczeniem, że są wspólnikami spółki cywilnej. Uchwałodawca w osobie Rady Miasta przyznał prawo do bonifikaty w ustalonej opłacie za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności jedynie dwóm rodzajom podmiotów – osobom fizycznym i spółdzielniom mieszkaniowym, co należy interpretować bardzo ściśle i nie rozszerzać na inne rodzaje podmiotów. Spółka cywilna nie jest bowiem osobą fizyczną. Wbrew twierdzeniom skarżących należy zauważyć, że spółka cywilna nie dysponuje wprawdzie osobowością prawną, niemniej ma ona podmiotowość prawną, a zatem jest bytem prawnym odrębnym od jej wspólników. Spółka cywilna skarżących posiada również majątek, którego składnikiem jest nieruchomość stanowiąca przedmiot przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności – wydruk z księgi wieczystej k. 47 akt administracyjnych. Nie sposób uznać argumentacji skarżących, że spółka cywilna to dwie osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Takie stanowisko czyniłoby bezużyteczną formę spółki cywilnej, tymczasem do postanowień przedmiotowo istotnych umowy spółki (essentialia negotii) uregulowanej w art. 860 k.c. należy zaliczyć dwa postanowienia: zobowiązanie wspólników do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego oraz ich zobowiązanie do działania w sposób oznaczony dla jego osiągnięcia. Umowa spółki powinna więc precyzować wspólny cel gospodarczy, dla którego spółka zostaje zawarta oraz zawierać określenie sposobu działania każdego ze wspólników dla osiągnięcia zamierzonego celu. Jest to istota spółki cywilnej i jednocześnie argument za tym, że nie mają racji skarżący twierdząc, że w istocie są dwiema osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą. Dlatego też należy zgodzić się z organami administracji publicznej, że w niniejszej sprawie zachodziło wspomniane wyłączenie podmiotowe co do prawa udzielenia bonifikaty w opłacie za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. Nie mogą również odnieść skutku zarzuty naruszenia prawa procesowego przywołane w skardze przede wszystkim z tego powodu, że dla skuteczności ich podniesienia konieczne jest wykazanie jaki miały wpływ na treść podjętych przez organy administracji rozstrzygnięć. Tymczasem skarżący nawet nie twierdzą, że treść podjętych decyzji byłaby inna. W ocenie Sądu zarówno decyzja organu I instancji, jak również rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawiera wyczerpujące ustalenia dotyczące stanu faktycznego. Należy podkreślić, że z zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), której naruszenie zarzucają skarżący wynika, że w dwóch instancjach ma być rozpoznana dana sprawa administracyjna. Skoro organ I instancji nie przyznał skarżącym prawa do bonifikaty w ustalonej opłacie przyjąć należy, że ocenił negatywnie uprawnienie skarżących do tej ulgi w opłacie za przekształcenie. Aczkolwiek nie podał szczegółowej argumentacji w tym zakresie, a uczynił to dopiero organ odwoławczy. Jednak nie sposób wywieść z takiego stanu faktycznego, że organ I instancji uchybił jakimkolwiek przepisom procesowym w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 11 lipca 2018 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z 28 grudnia 2017 r., są zgodne z prawem. Z tych tez względów, nie dopatrując się jakiegokolwiek naruszenia prawa, Sąd oddalił skargę wniesioną przez A. R.i T.R., orzekając w wyroku na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.