II SA/Gd 597/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.-P. i M. B.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 16 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić skarżącej M. S.-P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 12 kwietnia 2010 r. doręczony został pełnomocnikowi skarżącej M. S.-P. – radcy prawnemu B. R. odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2010 r. wydanego w niniejszej sprawie wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 28 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2010 r., a następnie zwrócona przez pocztę pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 maja 2010 r. Przyczyną zwrotu było omyłkowe zaadresowanie przesyłki na niewłaściwy adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, skoro w polskim urzędzie pocztowym, przed upływem trzydziestodniowego terminu wysłała skargę kasacyjną do właściwego organu, to dokonała czynności w ustawowym terminie. Gdyby poczta sama przeadresowała kopertę i przesłała przesyłkę pod właściwy adres, skarga kasacyjna trafiłaby do odbiorcy bez ujemnych skutków dla skarżącej. Zwrot przesyłki postawił pełnomocnika skarżącej w sytuacji domniemanego zawinienia w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Zdaniem pełnomocnika podanie na kopercie błędnego adresu właściwego adresata nie może powodować dla skarżącej ujemnych skutków materialno-prawnych, związanych z niezachowaniem terminu czynności procesowej i nie może przesądzać o winie pełnomocnika, który to pismo sporządził i wysłał. Należyta staranność profesjonalnych pełnomocników stron w postępowaniu sądowym nie powinna zostać wykluczona przez drobne, oczywiste omyłki, o czysto technicznym, a nie proceduralnym, charakterze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej, jako przyczynę uchybienia terminu wskazał niewłaściwe zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę kasacyjną polegające na omyłkowym umieszczeniu na kopercie niewłaściwej ulicy adresata, to jest Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Z kolei od profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego, adwokata) strony z racji wykonywanego fachu (zajęcia) należy wymagać staranności wyższej niż przeciętna w zakresie prowadzenia sprawy objętej udzielonym jemu pełnomocnictwem. W związku z tym należy od pełnomocnika profesjonalnego oczekiwać, że bezbłędnie wywiąże się ze zleconego zadania (por. post. NSA z dnia 5 września 2006r., sygn. akt II FZ 531/06, Lex Polonica nr 418126). Zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (w tym pełnomocników) w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony, która nie może twierdzić, że za jego działania nie ponosi odpowiedzialności (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2006r., sygn. akt II FZ 386/06, LexPolonica nr 418132). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej - wbrew treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, to jest nie wykazał aby po jego stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać należy, że niewłaściwe zaadresowanie przesyłki zawierającej pismo strony w postępowaniu sądowym wskazuje na brak zwykłej staranności wymaganej od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W sytuacji zaś, gdy nadawcą pisma jest profesjonalny pełnomocnik strony, takie zachowanie nosi znamiona niedbalstwa. Skutki błędnego zaadresowania przesyłki polegające na jej zwrocie nadawcy przez urząd pocztowy, a w konsekwencji niedochowanie ustawowego terminu na dokonanie czynności procesowej, obciążają w takiej sytuacji wyłącznie pełnomocnika strony. Brak było zatem podstaw, aby uwzględnić twierdzenia pełnomocnika skarżącej o braku jego winy w niedochowaniu terminu wniesienia skargi kasacyjnej. W szczególności za bezzasadne należało uznać stanowisko, w którym pełnomocnik podnosił, że mimo niewłaściwego adresu na przesyłce prawidłowo dokonał wniesienia skargi kasacyjnej, zaś właściwy urząd pocztowy powinien był dokonać przeadresowania przesyłki i doręczyć na właściwy adres. Zgodnie bowiem z art. 27 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) przesyłkę, której nie można doręczyć adresatowi, operator zwraca nadawcy. Tym samym, w ocenie Sądu argumentacji tej nie można uznać za zasadną. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych i z tej przyczyny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jego wniosku o przywrócenie terminu nie uwzględnił orzekając jak w sentencji postanowienia.