II SA/Gd 612/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 23 maja 2011r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia oddalić wniosek skarżącego o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Gd 612/11. W dniu 12 marca 2012r. skarżący F. K. złożył wniosek o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011r. w sprawie II SA/Gd 612/11. Ostateczną decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 lipca 1999r. skarżący pozbawiony został uprawnień kombatanckich. Skarżący wnosił o zmianę ww. decyzji. Postępowanie zakończone wyżej opisaną decyzją Kierownika Urzędu z dnia 23 maja 2011r. było prowadzone na podstawie art. 154kpa. Zaskarżoną decyzją, po ponownym rozpoznaniu sprawy, odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011r. Sąd oddalił skargę na opisaną decyzję z dnia 23 maja 2011r. W uzasadnieniu wniosku o wykładnię skarżący wskazał, że rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący powołując się na treść uzasadnienia wyroku dotyczącą przebiegu służby wojskowej skarżącego w Ludowym Wojsku Polskim, podniósł że nigdy nie brał udziału w jakichkolwiek działaniach operacyjnych związanych bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej, okoliczność ta była podnoszona w trakcie postępowania administracyjnego, jak i w skardze wniesionej do Sądu. Skarżący powołując się na przepis art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. stanowiący, że sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem oraz na art. 134 § 1, wniósł o wykładnię wyroku: " 1) czy wyrok jest zgodny z przepisami prawa, skoro zgodnie z treścią art. 25 ust. 2 pkt 1 lit.a w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 24 stycznia 1991r., skarżący nie uczestniczył w jakichkolwiek działaniach operacyjnych, a sama służba w KBW nie stanowi podstawy do pozbawienia uprawnień kombatanckich, 2) czy w świetle art. 154 § 1 i 2 kpa i wobec faktu, że skarżący nie uczestniczył w jakichkolwiek działaniach operacyjnych prawomocna decyzja może być uchylona lub wzruszona." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Wskazać przy tym należy, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być, zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Dodatkowo należy wskazać, że to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1176/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie sentencja wyroku z dnia 21 grudnia 2011r. jest jasna. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podana podstawa prawna orzeczenia. Wniosek skarżącego F. K. nie odnosi się ani do sentencji wydanego w sprawie wyroku, ani też jego uzasadnienia. Skarżący w istocie domaga się dodatkowego rozpoznania sprawy przez Sąd I instancji, domagając się ponownego ustalenia stanu faktycznego i dokonania nowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zarzuca również niewłaściwe ustalenie przez Sąd stanu faktycznego i nieprawidłowe zastosowanie podstaw prawnych. To zaś powoduje, że wniosek skarżącego z dnia 12 marca 2012r. o wykładnię nie może zostać uwzględniony, albowiem nie zachodzi podstawa do zastosowania cytowanego art. 158 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo wskazać należy, że skarżącemu w dniu 16 stycznia 2012r. został doręczony odpis wyroku tut. Sądu z dnia 21 grudnia 2011r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu II instancji (Naczelnego Sądu Administracyjnego) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. O prawie do wniesienia skargi kasacyjnej i terminie do jej wniesienia skarżący został pouczony także na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011r. W tej sytuacji, Sąd wobec braku podstaw do zastosowania art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek skarżącego jako bezzasadny.