II SA/Gd 616/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 11 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na uchwałę dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Rada Gminy podjęła w dniu 11 września 2009 r. uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi B. B.. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną uchwałę, żądając jej uchylenia oraz zdyscyplinowania kierujących Samorządem Gminy - spowodowania, aby kierujący działali zgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy). Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała z zakresu administracji publicznej, naruszająca interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę, zaś dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego warunkuje spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi w postaci bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest, w myśl art. 101 ust. 1 ustawy, przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na uchwałę Rada Gminy z dnia 11 września 2009 r. nr [...], stanowiącą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wywołane uchwałą Rady Gminy z dnia 30 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu geodezyjnego K. - wystosowane przez B.B.. Przedmiotową uchwałą Rada odmówiła usunięcia naruszenia prawa. Jak już wyżej stwierdzono, warunkiem koniecznym dla złożenia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, które powinno być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w strukturze organizacyjnej danej gminy. Forma odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia przybrać może, w ocenie Sądu, zarówno postać pisma – zawiadomienia skierowanego do osoby wzywającej o negatywnym załatwieniu wezwania, jak i formę uchwały. Ponieważ wezwanie skarżącego skierowane zostało do organu kolegialnego, jakim jest Rada Miasta B., w kwestii tej, niewątpliwie prawidłowo co do formy, podjęta została zaskarżona uchwała. Dalsze zasadnicze znaczenie dla zbadania dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę z dnia 11 września 2009 r. jest ocena, czy uchwała ta została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Sądu, zaskarżona uchwała nie mieści się w tym pojęciu, albowiem odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub brak takiej odpowiedzi stanowi jedynie element niezbędny dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie rozstrzyga natomiast sprawy co do meritum. Natomiast w razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania - skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa ma na celu umożliwienie organowi gminy załatwienie sprawy we własnym zakresie. Uchwała stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ze swej istoty nie należy do kategorii uchwał, które mogą naruszać interes prawny lub uprawnienie, dlatego nie można jej zaskarżyć do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 powołanej ustawy. Skarga taka, jak i dalsze żądanie "zdyscyplinowania kierujących samorządem" nie mieści się również w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna, zarówno w świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jak i przytoczonych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.