II SA/Gd 616/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w Bytowie na postanowienie Wojewody z dnia 5 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania w sprawie zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej postanawia: odmówić przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W dniu 27 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. reprezentowanej przez W. K. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Wojewody z 5 października 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty z 17 czerwca 2015 r.. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku z 28 października 2015 r. skarżąca Wspólnota została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie jej dwóch odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do złożenia kopii uchwały z 13 sierpnia 2015 r., nr [...] celem wykazania sposobu reprezentacji. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 listopada 2015 r.. Skarżąca w terminie uiściła wpis oraz przedstawiła uchwałę z 13 sierpnia 2015 r. o powołaniu jednoosobowego Zarządu A. w osobie W. K. Następnie pismem z 12 listopada 2015 r. skarżąca Wspólnota wniosła o uchylenie wezwania z 28 października 2015 r., ewentualnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z 15 października 2015 r. oraz przedłożyła żądane dwa odpisy skargi. W uzasadnieniu wskazano, że otrzymane przez nią wezwanie dotyczyło uzupełnienia braków formalnych skargi z 27 października 2015 r., podczas gdy taka skarga nie została przez skarżącą wniesiona, jest bowiem datowana na 15 października 2015 r.. W konsekwencji skarżąca Wspólnota wyciągnęła błędne wnioski co do sposobu uzupełnienia braków skargi. W momencie, gdy możliwe było osobiste stawiennictwo w Sądzie (sytuacja wymuszona, gdyż W. K. opiekował się małżonką po powrocie ze szpitala), 10 listopada 2015 r. ustalone zostało, że w wyniku pomyłki błędnie wskazano w wezwaniu datę wniesienia skargi, tym samym nieuzupełnienie skargi poprzez dostarczenie jej dwóch odpisów nie nastąpiło z winy skarżącej Wspólnoty. Wynikało to bowiem z błędnego wezwania Sądu. Z akt sprawy wynika, że w dniu 27 października 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga wraz z odpowiedzią na skargę, a sama skarga datowana jest na 15 października 2015 r. Skarżąca Wspólnota uznała, że przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi była błędna informacja co do daty wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) czynność dokonana w postępowaniu sądowym po upływie terminu jest bezskuteczna. Zasada ta służy realizacji zasad ogólnych obowiązujących przepisów prawa. Należy pamiętać, że uzależnienie skuteczności czynności procesowych dokonywanych przez strony postępowania sądowoadministracyjnego od zachowania terminów procesowych podyktowane jest koniecznością zapewnienia szybkości i sprawności postępowania. Zasada ta, nawiązująca do idei ekonomiki procesowej, w ocenie Sądu, w demokratycznym państwie prawa jest równie ważna jak zasada prawa obywatela do złożenia skargi i rozpatrzenia jej przez Sąd. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 tej ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest koniunkcja przywołanych okoliczności, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jak już podkreślono, jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowana strona nie była w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949). W przedmiotowej sprawie wskazanie przez stronę okoliczności, które jej zdaniem doprowadziły do przekroczenia ustawowego terminu nie spełniają znamion wyżej zakreślonej przesłanki braku winy. W piśmie sądowym skierowanym do skarżącej Wspólnoty wyraźnie wskazano, że wezwanie obligujące do usunięcia braków formalnych dotyczy skargi na postanowienie Wojewody nr [...] z dnia 5 października 2015 r. Łącznie z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone stronie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na przedmiotowe postanowienie i taki wpis został uiszczony w terminie. Jednocześnie doręczono skarżącej odpowiedź na skargę, jakiej udzielił Wojewoda. Z treści tej odpowiedzi także jednoznacznie wynikało jakiej sprawy dotyczy. Skarżąca Wspólnota nie jest stroną jakiegokolwiek innego toczącego się przed tutejszym sądem postępowania. Sądowi wiadome jest, że skarżąca nie dochodziła w tym czasie innych, niż będące przedmiotem niniejszego orzekania, praw wynikających z naruszenia jej interesu prawnego. Z powyższego wynika, że skarżąca po zapoznaniu się z korespondencją sądową mogła powiązać fakty w sposób bezsprzeczny i jednoznaczny wskazujące na związek wezwania do uzupełnienia braków formalnych ze skargą Wspólnoty wystosowaną na postanowienie Wojewody z 5 października 2015 r.. Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 87 P.p.s.a., w szczególności nie zrealizowano przesłanki wynikającej z art. 87 § 2 P.p.s.a.; strona nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający braku winy w procesie uchybienia terminu, co uprawniało do oddalenia wniosku zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a..