II SA/Gd 616/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w B. na postanowienie Wojewody z dnia 5 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić przywrócenia skarżącej Wspólnocie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 marca 2016 r., odrzucającego skargę. W dniu 27 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej, reprezentowanej przez W. K. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Wojewody z 5 października 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty z 17 czerwca 2015 r.. Postanowieniem z 10 marca 2016 r. skarga Wspólnoty została odrzucona z powodu nieuzupełnienia jej braków. Strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku z 5 kwietnia 2016 r. skarżąca Wspólnota została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków zażalenia poprzez złożenie jego dwóch odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 kwietnia 2016 r.. Skarżąca w terminie dostarczyła odpisy wzniesionego zażalenia, natomiast nie uiściła wpisu. Postanowieniem z 18 maja 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie z 10 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 lipca 2016r.. W zażaleniu z 9 lipca 2016 r. na postanowienie z 18 maja 2016 r. skarżąca Wspólnota wniosła o przywrócenie terminu do dokonania wpłaty wpisu sądowego wskazując, że z otrzymanego pisma Sądu wynikało jedynie, ze należało nadesłać dwa egzemplarze zażalenia, natomiast brak było informacji o konieczności uiszczenia wpisu. W ocenie skarżącej Sąd nie wezwał jej do uiszczenia wpisu od zażalenia i niezasadnie odrzucił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) czynność dokonana w postępowaniu sądowym po upływie terminu jest bezskuteczna. Powyższa regulacja służy realizacji zasad ogólnych obowiązujących przepisów prawa. Należy pamiętać, że uzależnienie skuteczności czynności procesowych dokonywanych przez strony postępowania sądowoadministracyjnego od zachowania terminów procesowych podyktowane jest koniecznością zapewnienia szybkości i sprawności tego postępowania. Zasada ta, nawiązująca do idei ekonomiki procesowej, w ocenie Sądu, w demokratycznym państwie prawa jest równie ważna jak zasada prawa obywatela do złożenia skargi i rozpatrzenia jej przez Sąd. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 tej ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest koniunkcja przywołanych okoliczności, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jak już podkreślono, jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowana strona nie była w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949). W przedmiotowej sprawie wskazanie przez stronę okoliczności, które jej zdaniem doprowadziły do przekroczenia ustawowego terminu, nie spełniają znamion przesłanki braku winy. W przesyłce sądowej skierowanej do skarżącej Wspólnoty znajdowały się dwa pisma: jedno dotyczyło wezwania do dostarczenia dwóch odpisów zażalenia, a drugie dotyczyło wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. Skarżąca nie uiściła wpisu. Nie zasługuje na wiarę twierdzenie, że w przesyłce nie było wezwania do uiszczenia wpisu, gdyż w aktach sprawy znajduje się kopia tego pisma, a na samej przesyłce zostało oznaczone co ona zawiera. W konsekwencji strona skarżąca nie wykonała zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia. Ta okoliczność nie została w złożonym wniosku podważona. Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 87 P.p.s.a., w szczególności nie zrealizowano przesłanki wynikającej z art. 87 § 2 P.p.s.a.; strona nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający braku winy w procesie uchybienia terminu, co uprawniało do oddalenia wniosku zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a..