II SA/Gd 621/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-03-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Górska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest prawidłowe, jeśli wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zawierało rygoru niedochowania terminu?
Ratio decidendi
Zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest wadliwe, jeśli wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zawierało rygoru niedochowania terminu. Zgodnie z art. 49 § 1 PPSA, wezwanie do uzupełnienia braków pisma musi zawierać rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania, aby jego niedochowanie skutkowało takim konsekwencjami. Brak takiego rygoru w wezwaniu oznacza, że termin do uzupełnienia braków nie rozpoczął biegu, a wniosek powinien zostać rozpoznany po prawidłowym wezwaniu.
Stan faktyczny
Skarżący T. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek obarczony był brakiem formalnym (brak podpisu). Referendarz sądowy wezwał do uzupełnienia braków, jednak wezwanie nie zawierało rygoru pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie referendarz wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków. Skarżący złożył sprzeciw od zarządzenia, domagając się przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zarządzenie referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2016 r. o pozostawieniu wniosku T. K. z dnia 26 listopada 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia uchylić zarządzenie referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2016 r. o pozostawieniu wniosku T. K. z dnia 26 listopada 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 26 listopada 2015 r. skarżący T. K. złożył w Sądzie, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Ponieważ złożony wniosek obarczony był brakiem formalnym - nie zawierał własnoręcznego podpisu, zgodnie z zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 grudnia 2015 r., wezwano skarżącego do podpisania złożonego wniosku ewentualnie do nadesłania podpisanego egzemplarza - w terminie 7 dni. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując przy tym, że wnioskodawca nie nadesłał w zakreślonym terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznania prawa pomocy. Od wydanego zarządzenia skarżący, pismem z dnia 15 lutego 2016 r., złożył sprzeciw, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniesiony przez skarżącego sprzeciw jest oczywiście uzasadniony. Wystosowane bowiem w dniu 3 grudnia 2015 r. przez referendarza sądowego wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, którego niewykonanie spowodowało wydanie przez referendarza zarządzenia z dnia 19 stycznia 2016 r., nie zawierało rygoru niedochowania terminu wykonania wezwania. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Czynności, o których mowa w § 1, może wykonywać referendarz sądowy (§ 4). W orzecznictwie wyjaśniono, że tak przewodniczący, jak i referendarz sądowy, wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, musi wskazać, jakie dokładnie braki strona ma uzupełnić lub w jaki sposób poprawić pismo, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków powinno być jednoznaczne i zrozumiałe dla strony. Niespełnienie tych wymogów pozbawia wezwanie sankcji. W sytuacji gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści wezwania, nie można z niego wywodzić skutków prawnych niekorzystnych dla strony, zatem niezachowanie któregokolwiek z wyżej wymienionych wymagań pozbawia wezwanie sankcji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 598/06, LexPolonica nr 2110479). Uchybienie tym wymaganiom sprawia, że termin do wykonania czynności przez stronę nie zaczyna biec (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt III CKN 871/98, LexPolonica nr 399793 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2003 r., sygn. akt I PZ 158/02, LexPolonica nr 362826, OSNPUS - wkł. 2003, nr 15, poz. 4). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 260 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. W tej zaś sytuacji bezprzedmiotowy stał się wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Złożony przez skarżącego w dniu 26 listopada 2015 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy będzie bowiem podlegał ponownemu rozpoznaniu, po prawidłowym wezwaniu skarżącego do uzupełnienia jego braków.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło