II SA/Gd 633/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H., S. W. oraz D. i H. U. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 202/02 o odrzuceniu ich skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 19 grudnia 2001 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 202/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku odrzucił skargę H. H., S. W., D. U., S. B. i J. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia 19 grudnia 2001 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta, z tej przyczyny, że skarżący, w trybie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie wykazali, iż uprzednio, bezskutecznie wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia ich prawa wywołanego tą uchwałą. W dniu 2 lipca 2005 r. H. H., H. U. i S. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wznowienie postępowania miedzy innymi w sprawie zakończonej opisanym na wstępie postanowieniem NSA OZ w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 202/02. Skarżący, powołując się na przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) domagali się wznowienia postępowań w sprawach dotyczących procedury uchwalenia bądź zmiany opisanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta. W skardze tej podnoszono wyłącznie zarzuty merytoryczne związane z procedurą uchwalenia bądź zmiany planu, domagając się "wznowienia postępowania w przedmiocie zmiany miejscowego planu". Pismem z dnia 14 marca 2006 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełniania braków formalnych skargi przez wskazanie podstaw prawnych żądania wznowienia postępowań oraz uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, akcentując tę okoliczność, że podstawy żądania wznowienie postępowania muszą się odnosić do przedmiotu rozstrzygnięcia sądu, jakim było w tej sprawie prawomocne postanowienie sądu o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia (por. wezwanie k. 161 akt sądowych). D. i H. U. w piśmie z 1 kwietnia 2006 r. (k.182) wskazali, że podstawą prawną żądania są przepisy art. 273 § 1 ust 1 oraz art. 273 § 2 P.p.s.a. W uzasadnieniu tego żądania opisano procedurę uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jego zmiany oraz istotne w ocenie skarżących naruszenia tej procedury. Zdaniem skarżących błędne było również przyjęcie, że skarga naruszała wymagania formalne oraz, że istniały podstawy prawne do jej odrzucenia, jak również odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia do Sądu. Skarżący wywodzili między innymi, że "W świetle zajętego w kwietniu 2002 r. stanowiska przez Wojewodę i naszej niewiedzy, jak faktycznie przebiegały zdarzenia, byliśmy przekonani o prawidłowości podjętych przez nas działań w świetle ustawy o samorządzie gminnym. Na takim stanie rzeczy, w oparciu wyłącznie o ustawę o samorządzie gminnym, jak wynika z akt sprawy, oparł się również Naczelny Sąd Administracyjny wydając Postanowienie o oddaleniu skargi w dniu 04.06.2002r." D. i H. U. domagali się uchylenia postanowienia z 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 202/02, oraz rozpatrzenia ich skargi na uchwałę Rady Miasta z 19 grudnia 2001 r. Uzasadniając natomiast zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wskazali, że w dniu 2 czerwca 2005 r. powzięli wiadomość, że w okresie od 15.01.2002 r. do 25.02.2005 r. odbyła się tylko jedna sesja Rady Miejskiej w dniu 30 stycznia 2002 r. i tym samym treść podana w dokumentach jest fałszywa. Odpowiadając na to samo wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania H. H. i S. W. w piśmie z dnia 22 marca 2006 r. wskazali, że podstawą wznowienia jest protokół z sesji Rady Miasta z dnia 30 stycznia 2002 r., uzyskany w dniu 2 czerwca 2005 r. z archiwum siedziby Rady Miejskiej. W uzasadnieniu powoływano się na stanowisko Wojewody zajęte w tej sprawie w odniesieniu do merytorycznej treści uchwał Rady Miasta w sprawie planu miejscowego. Skarżący domagali się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 4 czerwca 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 202/02 oraz stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta z dnia 19 grudnia 2002 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. Konsekwencją tej regulacji jest to, że przy rozpatrywaniu skargi o wznowienie postępowania wniesionej w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy Działu VII, tj. art. 270-285 P.p.s.a. Stosownie do art. 270 P.p.s.a w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania stwarza możliwość korekty wadliwego prawomocnego orzeczenia sądu, które zapadło z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy, a jak wynika z cytowanego wyżej art. 270 P.p.s.a ma zastosowanie tylko w przypadkach ściśle określonych w Dziale VII ustawy. Dopuszczalne jest zatem jej wniesienie również w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu. W literaturze i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (por. Komentarz T. Wosia i innych do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2005, str. 667 i n. oraz przytoczone tam orzeczenia NSA). Oznacza to, że określone w ustawie ściśle ograniczone przesłanki wznowienia postępowania muszą być związane z przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia sądu, którym w tym przypadku było opisane na wstępie postanowienie NSA OZ w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 202/02 o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ponadto skarga o wznowienie postępowania, poza innymi wymaganiami dotyczącymi skargi wnoszonej do sądu, powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (por. art. 279). Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci (art. 280 § 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2). Z uwagi na to, że skarga z dnia 2 lipca 2005 r. (k.2 akt) o wznowienie postępowania, poza ogólnym odwołaniem się do art. 273 § 2 P.p.s.a., nie spełniała przedstawionych wyżej warunków Sąd wezwał skarżących do jej uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, pouczając ich, iż są zobowiązani do wskazania podstaw wznowieniowych, ich uzasadnienia oraz wykazania zachowania terminu do jej wniesienia. Pisma skarżących, stanowiące odpowiedź na wezwania sądu odnoszą się w istocie do ewentualnych wad postępowania bądź rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji w toku procedury uchwalania planu miejscowego i jego zmiany, nie odwołując się do podstaw wznowieniowych związanych z przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia, tj. postanowienia o odrzucenia skargi. Powołane jako podstawa prawna żądania wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu przepisy art. 273 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią, że: § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący w żadnym z licznych pism złożonych w sprawie nie wskazali tych podstaw wznowieniowych w odniesieniu do prawomocnego orzeczenia sądu o odrzuceniu skargi. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił tą skargę, jako nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia.