II SA/Gd 635/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. S. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2018 r., nr [..], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 listopada 2017 r., nr [..], orzekającą o braku podstaw faktycznych i prawnych do nakazania w oparciu o art. 67 ustawy – Prawo budowlane, właścicielowi T. W., rozbiórki przerwanej i niezakończonej budowy, stanowiącej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [.], obręb [..], przy ul. W. w M. Zaskarżona decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie w sprawie wydania nakazu rozbiórki rozpoczętej i niezakończonej rozbudowy budynku mieszanego jednorodzinnego, położonego na działce nr [..], przy ul W.w M. W toku tego postępowania organ ustalił, że na działce nr [..] przy ul. W. w M. znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny nr 3 w zabudowie bliźniaczej z dachem wysokim, zawierający parter i poddasze użytkowe, stanowiący własność T. W. Na sąsiedniej działce nr [.]. położony jest podobny budynek mieszkalny jednorodzinny nr [..], w zabudowie bliźniaczej z budynkiem nr [..], stanowiący współwłasność S. i L. S. oraz A.K. Budynek nr [..] zostały rozbudowany na podstawie decyzji Starosty nr [..] z dnia 27 czerwca 2003 r., która to decyzja – ze względu na przerwy w budowie powyżej trzech lat – wygasła na mocy decyzji Starosty z dnia 5 września 2011 r., nr [..]. Podczas przeprowadzonych w dniu 10 października 2014 r. oględzin przerwanej i niezakończonej budowy na działce nr [..] organ stwierdził, że roboty budowalne są zaawansowane - zrealizowane zostały zewnętrzne ściany przyziemia maksymalnie do wysokości ok. 2,30 m; przy granicy z sąsiednią działką nr [.] ścianę zewnętrzną wykonano o grubości 24 cm, do wysokości 5-6 warstw bloczków gazobetonu (około 1,65 m nad terenem), a w narożniku od strony ogrodu do wysokości ok. 1,95 m nad terenem; ściany wewnętrzne wykonano w obrębie przyziemia w różnym zakresie – od 0,0 m do wysokości ok. 2,3 m. Z opisy stanu technicznego wynikało, że uszkodzeniu uległa wewnętrzna ściana działowa o grubości 12 cm, wybudowana do wysokości 3 warstw pustaka gazobetonowego (ok. 90 cm nad istniejącym terenem), w rejonie styku tej ściany z północną ścianą zewnętrzną (od strony ogrodu) zaobserwowano poziome szczeliny oraz szczelinę pionową w obrębie 3 pustaków gazobetonowych, nie dostrzeżono innych uszkodzeń murów; mury przyziemia oceniono jako stabilne; nie dostrzeżono luźnych bloczków gazobetonowych. Według organu przyczyną ww. uszkodzeń był brak zabezpieczenia budowy przed działaniem wód opadowych. Ponadto stwierdzono, że woda deszczowa z dachu istniejącego budynku mieszkalnego, poprzez rurę spustową, odprowadzana była nieprawidłowo na teren rozpoczętej budowy, co mogło być przyczyną powstania uszkodzenia wykonanej do wysokości ok. 90 cm ściany. W konsekwencji zalecono odprowadzenie wód opadowych z dachu poza obrys rozbudowy. Jednocześnie nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia dla bezpieczeństwa dla sąsiedniej nieruchomości. W dniu 19 stycznia 2015 r. organ przeprowadził rozprawę administracyjną, podczas której dokonano analizy przedłożonego przez inwestora protokołu kontroli okresowej pięcioletniej budynku mieszkalnego nr 3 z dnia 18 grudnia 2014 r., sporządzonego przez inż. J. C., w której wskazał on, że jedyną widoczną usterką na wewnętrznej ścianie środkowej, prostopadłej do ściany północnej, jest niezabezpieczenie ostatniej warstwy przed wpływem opadów atmosferycznych. W związku z powyższym sformułował on zalecenie zabezpieczenia od góry ściany rozbudowy minimum 3-centymetrową warstwą wylewki betonowej ze spadkiem, zabezpieczonej przeciwwilgociowo. Z kolei z przedstawionego przez S. i L. S. oraz A. K. protokołu kontroli okresowej pięcioletniej budynku gospodarczego położonego na działce nr [..] z dnia 9 stycznia 2015 r., sporządzonego przez mgr inż. J. B., wynikało, że w murze sąsiedniej rozbudowy niektóre bloczki są poluzowane i grożą spadnięciem. Mur ten postawiony na ostrej granicy uniemożliwia przewiew powietrza w celu osuszenia terenu obejścia po opadach deszczu, jak również dokonywania konserwacji elewacji szczytowej odległej od granicy o ok. 60 cm. Kumulowana wilgoć powoduje powstanie zielonego nalotu na elewacji budynku. Natomiast wezwany w charakterze świadka kierownik rozbudowy spornego budynku, Z. G., stwierdził, że mury nie zostały zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych, lecz w jego ocenie niezakończona budowa w obecnej chwili nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia, ale konieczne jest wykonanie zabezpieczenia od góry niedokończonych murów parteru, w celu wyeliminowania destrukcyjnego oddziaływania wody z opadów atmosferycznych. S. i L. S. oraz A. K. podniosły natomiast, że w ich ocenie zagrożenie bezpieczeństwa powodują ruchome i kruszące się bloczki oraz brak spoin między bloczkami. Ponadto, wskazały na niewielką odległość należącego do nich budynku gospodarczego od położonego przy granicy działki muru niezakończonej budowy, która uniemożliwia wykonanie konserwacji budynku gospodarczego. Niezakończona budowa zacienia ich budynek gospodarczy i obejście, szpeci nieruchomość sąsiednią poprzez wygląd ściany i przez siatkę ogrodzeniową rozpiętą pomiędzy ścianą budynku gospodarczego a rozpoczętą budową. T. W. w toku rozprawy wyjaśniła, że nie zamierza odstąpić od rozbudowy budynku mieszkalnego i planuje dokończyć rozpoczętą budowę, ale wcześniej musi wykonać projekt budowlany. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny, decyzją z dnia 16 lutego 2015 r., nr [..], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł brak podstaw faktycznych i prawnych do nakazania właścicielowi – T. W. rozbiórki przerwanej i niezakończonej budowy stanowiącej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..] przy ul. W. nr [..] w M. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, stosownie do treści art. 136 k.p.a., zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o uzupełnienie zgromadzonego materiału dowodowego poprzez ponowne przeprowadzenie oględzin niedokończonej rozbudowy, które odbyły się w dniu 25 września 2015 r. Podczas oględzin organ pierwszej instancji stwierdził, że ściana przerwanej rozbudowy od strony działki nr [..] (o grubości 24 cm) jest wymurowana na wysokość ok. 1,56 m, a w części narożnika północno – wschodniego wymurowano dodatkowo jeden bloczek gazobetonowy. Ściana ta od strony działki nr [..], na długości ok. 4,09 m, tj. od ścigany werandy (do której przylega) do komina "została zabezpieczona wylewką cementową 3 cm bez zabezpieczenia przeciwwilgociowego", spoiny są wypełnione zaprawą. Widoczne jest też zabezpieczenie przeciwwilgociowe komina, wykonane z folii dociśniętej deskami "utwierdzonymi do bloczków gazobetonowych". Mając to na uwadze Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 stycznia 2016 r., nr [..], uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia 16 lutego 2015 r. i orzekł o braku podstaw faktycznych i prawnych do nakazania właścicielowi – T. W. w oparciu o art. 66 oraz art. 67 ustawy - Prawo budowlane, rozbiórki przerwanej i niedokończonej budowy stanowiącej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr. ew. gr. [..] przy ul. W. nr [..] w M. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, w szczególności z uwagi na ustalenia poczynione podczas ponownych oględzin, że brak było podstaw do stwierdzenia złego stanu technicznego rozbudowanej części przedmiotowego budynku, który uzasadniałby nakazanie rozbiórki w trybie art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, bowiem zrealizowane zostały zabezpieczenia ściany przy granicy z działką nr [..] w formie szlichty, uzupełniono zaprawę w pionowej spoinie warstwy bloczków gazobetonowych tej ściany oraz dodatkowo wykonano zabezpieczenie przeciwwilgociowe komina, zatem stan techniczny przerwanej rozbudowy nie wyklucza możliwości remontu, odbudowy lub jej wykończenia. Organ nie stwierdził również zaistnienia w tej sprawie przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Generalny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 4 sierpnia 2016 r. stwierdził nieważność powyższej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o braku podstaw faktycznych i prawnych do nakazania właścicielowi T. W., w oparciu o art. 66 ustawy Prawo budowlane, rozbiórki przerwanej i niedokończonej budowy stanowiącej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..]. Uchylając ww. decyzje organów nadzoru budowlanego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 171/16, stwierdził, że w prowadzonym postępowaniu nie ustalono rzeczywistych przyczyn niedokończenia przez inwestora budowy przedmiotowego obiektu budowlanego, ani nie zbadano czy i jakie kroki faktyczne i prawne inwestorka podjęła celem zakończenia budowy wobec deklarowanej przez nią chęci dokończenia robot. Nie odniesiono się także do podnoszonych przez uczestniczki zarzutów dotyczących wadliwości konstrukcji i nie poczyniono należytych ustaleń w tym zakresie, poprzez nieustalenie, czy obiekt z uwagi na swój stan techniczny, nadaje się do dokończenia budowy oraz nie sprawdzono czy pęknięcia ściany zostały tymczasowo zamaskowane czy trwale usunięte. Organy nie zbadały też wnikliwie stanu technicznego obiektu i nie ustaliły, czy działania czynników atmosferycznych nie doprowadziły do nieodwracalnego uszkodzenia podstawowych elementów konstrukcyjnych rozbudowy, które wykluczałyby jej dokończenie. Prowadząc ponownie postępowanie organ pierwszej instancji, stosując się do wskazań Sądu, przeprowadził w dniu 9 sierpnia 2017 r. kolejne oględziny nieruchomości, a także pozyskał niezbędne wyjaśnienia. W konsekwencji tych działań ustalił, że przyczyną niedokończenia budowy było, według inwestorki, najpierw jej przerwanie (z uwagi na toczące się przed organami nadzoru budowlanego postępowanie administracyjne w sprawie dobudowy do budynku mieszkalnego werandy, bez wymaganego pozwolenia na budowę, procedowane przez PINB, WINB oraz WSA w latach 2005-2011), a następnie wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę na wskutek zbyt długiej przerwy w wykonywaniu robót. Jak wyjaśniła ponadto inwestorka, ówczesny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował ją, że w trakcie prowadzenia postępowania przez PINB lepiej będzie aby nie prowadziła robót budowlanych związanych z rozbudową, a ona do tego zalecenia się zastosowała. Jednocześnie inwestorka ponownie zadeklarowała zamiar rozbudowy obiektu oświadczając, że zamierza zmienić bryłę budynku. Nowy projekt ma uwzględnić potrzeby syna, z którym będzie wspólnie realizować budowę, zatem konieczne są konsultacje z nim. Oświadczyła także, że w najbliższym czasie zamierza zlecić wykonanie projektu i po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń – dokończyć budowę. Ponadto, na wezwanie organu, w dniu 3 października 2017 r. inwestorka dostarczyła wniosek z dnia 27 września 2017 r. o wydanie wyrysu i wypisu z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, pismo Urzędu Miasta znak z dnia 28 września 2017 r. w sprawie mpzp dzielnicy P. (wypis i wyrys z mpzp), umowę na wykonanie dokumentacji technicznej dokończenia rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na dz. [..] przy ul. W. w M. z dnia 12 sierpnia 2017 r. oraz orzeczenie techniczne dotyczące rozpoczętej rozbudowy budynku mieszkalnego autorstwa inż. J. C. z dnia 10 sierpnia 2017 r. Z dokumentacji tej wynika, że projektant po zapoznaniu się z aktualnym stanem technicznym rozbudowy, przyjął do wykonania dokumentację techniczną obejmującą projekt wielobranżowy dokończenia rozbudowy przedmiotowego obiektu. W zawartej z biurem projektowym umowie określono terminy rozpoczęcia i zakończenia prac projektowych, które przypadają odpowiednio na: 15 października 2017 r. oraz 31 grudnia 2017 r. Z okazanego orzeczenia technicznego autorstwa inż. J. C. wynika, że elementy budowlane wykonane w ubiegłych latach są w dobrym stanie technicznym i dają możliwość kontynuowania zamierzenia inwestycyjnego. W zakresie zaś wpływu warunków atmosferycznych na ściany rozbudowy autor orzeczenia stwierdził, że nieodpowiednio zabezpieczone ściany murowane z bloczków gazobetonowych szczególnie w górnych warstwach narażonych na opady atmosferyczne uległy niewielkiej degradacji i przed dalszym murowaniem należ zdjąć jedną, dwie warstwy bloczków, usunąć wierzchnie spoiny i następnie kontynuować murowanie z tego samego materiału. W zakresie ustaleń co do stanu zaawansowania robót organ stwierdził, że stan ten nie odbiega od ustalonego podczas poprzednich oględzin. Odnośnie zaś aktualnego stanu całej rozbudowy, z uwzględnieniem uszkodzeń wywołanych działaniem czynników atmosferycznych organ nadzoru stwierdził, że obecny stan techniczny obiektu nie uniemożliwia dalszej realizacji budowy, w szczególności w zakresie konstrukcji obiektu nie stwierdzono uszkodzeń elementów nośnych - ścian konstrukcyjnych i fundamentów, natomiast wykazane spękanie i obniżenie ściany działowej łącznie z betonowym fundamentem pod nią nie wpływa na stabilność konstrukcji. Opisywana ściana nie pełni funkcji konstrukcyjnej, a ponadto może podlegać naprawie bądź nawet rozbiórce przed kontynuacją budowy, choć w żadnym z tych przypadków nie wywoła negatywnych skutków dla pozostałej części rozbudowy, istotnej ze względów konstrukcyjnych. Także drobne uszkodzenia ścian konstrukcyjnych w postaci pojedynczych zarysowań, miejscowych ubytków bloczków, czy zawilgoceń górnych warstw narażonych na wpływy atmosferyczne w ocenie organu nie stwarzają żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa. Takie uchybienia można wyeliminować, zgodnie ze sztuką budowlaną, bez konieczności wykonywania skomplikowanych robót budowlanych. Z kolei uszkodzenia zewnętrznych struktur elementów murowych (w tym przypadku drobne odpryski) oraz braki zaprawy w spoinach są dość powszechnie występującymi nieprawidłowościami w budynkach (również tych użytkowanych) i naprawiane są bez szkody dla całej konstrukcji, sprawdzonymi metodami. Przy czym, jak stwierdził organ, w odniesieniu do "tymczasowego zamaskowania pęknięć", żadne z podjętych przez inwestora działań - uzupełnienie zaprawy w 3 spoinach oraz szlichta (wylewka betonowa) na górnej warstwie muru na granicy z działką nr [..] – nie mogą stanowić zamaskowania pęknięć, albowiem takowych w tym miejscu nie stwierdzono. Jedynie destrukcja górnej warstwy bloczków gazobetonowych, powoduje konieczność wymiany, lecz tylko tych elementów, a nie rozbiórki całej konstrukcji. W konsekwencji, w omawianej sytuacji celem usunięcia nieprawidłowości, wystarczy wykonać drobne prace remontowe. W tym stanie rzeczy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do nakazania inwestorowi, na podstawie art. 67 ustawy Prawo budowlane, rozbiórki przerwanej i niezakończonej rozbudowy na działce nr [..] w M., o czym orzekł w decyzji z dnia 6 listopada 2017 r. Na skutek rozpoznania odwołania wniesionego przez S. S., L. S. i A. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 września 2018 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uznając za prawidłowe stanowisko, iż w rozpoznawanej sprawie istnieją techniczne możliwości dokończenia rozpoczętej budowy, a właściciel działki nr [..] ma zamiar przeprowadzenia takich robót budowlanych. Analizując w trybie odwoławczym całość zebranego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że inwestorka rozpoczęła budowę w oparciu o ostateczną decyzję pozwolenia na budowę i wykonała roboty budowlane na etapie murów parteru zgodnie z zatwierdzonym w pozwoleniu na budowę projektem budowlanym. Robotami budowlanymi kierowała osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Przeprowadzona w 2005 r. kontrola budowy nie wykazała nieprawidłowości w zakresie zgodności robót budowlanych z obowiązującymi przepisami i z zatwierdzonym projektem budowlanym. Jednakże z uwagi na przerwanie robót na okres dłuższy niż trzy lata, Starosta orzekł w 2011 r. o wygaśnięciu decyzji o pozwoleniu na budowę. Przeprowadzone w toku dalszego postępowania wizje terenowe wykazały, że stan zaawansowania robót budowlanych nie zmienił się w sposób istotny od dnia kontroli dokonanej dnia 27 lipca 2005 r., co potwierdza stanowisko, że wykonany dotychczas zakres robót budowlanych został zrealizowany w oparciu o funkcjonujące w obiegu prawnym pozwolenie na budowę. Natomiast wykonane ściany rozpoczętej rozbudowy nie wykazują zniszczeń czy uszkodzeń dyskwalifikujących obiekt ze względów konstrukcyjnych w takim stopniu, aby uniemożliwić jej kontynuację. Ponadto, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolując przerwaną budowę w różnych okresach, nie stwierdził zagrożenia bezpieczeństwa spowodowanego stanem technicznym rozpoczętej budowy. W konsekwencji, w ponownie prowadzonym postępowaniu, zgodnie z wytycznymi Sądu, jednoznacznie określono, że stan techniczny rozpoczętej budowy nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa, w szczególności ściany są stabilne, nie występują w nich poluzowane bloczki grożące spadnięciem, a uzupełnienie ubytków spoin i zabezpieczenie górnej powierzchni fragmentu ściany na granicy działek nie było tymczasowym zamaskowaniem pęknięć. Ponadto, wobec szczegółowego zbadania przez organ aktualnego stanu technicznego budynku i braku wątpliwości w tym zakresie, nie było konieczności zobowiązywania inwestora o sporządzenia ekspertyzy technicznej, który to nakaz nie jest koniecznością, a jedynie uprawnieniem organu. Niezasadne są także zarzuty w kwestii estetyki budowy, albowiem okazane do wglądu protokoły kontroli okresowych sporządzonych odrębnie dla budynku mieszkalnego nr [..] i nr [..] oraz dla położonego w sąsiedztwie przerwanej budowy - budynku gospodarczego należącego do L. i S. S. oraz A. K., nie wykazały oszpecenia otoczenia tych budynków, spowodowanego rozpoczętą budową. Z kolei podniesiona w protokole kontroli okresowej pięcioletniej budynku gospodarczego należącego do wnioskodawczyń oraz w ich pismach kwestia braku przewiewu, kumulowania wilgoci i ograniczenia możliwości wykonania robót związanych z konserwacją ściany budynku gospodarczego, w konsekwencji realizacji ściany przerwanej budowy w odległości ok. 60 cm od tej ściany, nie ma związku ze stanem technicznym przerwanej budowy, stanowi inne zagadnienie prawne, które może być rozstrzygane w postępowaniu cywilnym (zagadnienie immisji). Prawidłowo także organ zastosował się do zaleceń Sądu w zakresie ustalenia działań inwestora podjętych w celu dokończenia budowy. Jak wskazał, w niniejszej sprawie inwestor co do zasady podjął takowe działania, zaś żaden przepis prawa nie przewiduje cezury czasowej na dokonanie tych czynności. Z kolei kwestie związane z brakami formalnymi zawartej z firmą projektową umowy – brak numeru PESEL i dowodu osobistego oraz podpisu zleceniodawcy – stanowią zagadnienia z zakresu prawa cywilnego i organy nadzoru budowlanego nie mają kompetencji do kwestionowania takich umów. Jednocześnie organ drugiej instancji stwierdził, że brak podpisu inwestora nie stanowi przeszkody do uznania umowy za dowód w prowadzonym postępowaniu administracyjnym z uwagi na wielokrotnie deklarowany zamiar dokończenia rozbudowy. Organ nie ma także prawa kwestionować wyboru przez inwestora wykonawcy projektu, zatem zarzuty w tym zakresie nie są zasadne. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego zwrócił uwagę, że kwestia zgodności zabudowy z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. nr 198, poz. 2043) była badana w postępowaniach administracyjnych prowadzonych przez organy administracji architektoniczno - budowlanej, tj. w postępowaniach dotyczących wniosku o pozwolenie na budowę, wniosku o wznowienie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę i wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Kwestia ta może być także podniesiona i rozpatrywana w postępowaniu o pozwolenie na kontynuację rozbudowy, które zgodnie z przepisami Prawa budowlanego należy do kompetencji starosty i może zostać wszczęte po złożeniu przez inwestora stosownego wniosku wraz z projektem budowlanym. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że § 12 ust. 2 rozporządzenia dopuszcza sytuowanie zabudowy bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli wynika to z ustaleń miejscowego planu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca zarzuciła naruszenie art. 50 i art. 51 oraz art. 67 i art. 67 ustawy – Prawo budowlane oraz § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca nie zgodziła się z ustaleniami organu w zakresie przyczyn przerwania robót budowlanych wskazując, że nieprawdą jest, iż przyczyną takiej decyzji było toczące przed urzędami dochodzenia. Inwestorka dokonała takiej przerwy samowolnie. Błędne jest także stwierdzenie, że inwestorka zamierza dokończyć przerwaną budowę, albowiem należałoby wpierw sprawdzić, czy posiada ona środki na jej dokończenie. Wątpliwe jest także, aby w kosztach budowy partycypował syn inwestorki, który nie zamieszkuje pod tym adresem. Ponadto, skarżąca wskazała, że w trakcie kontroli w dniu 9 sierpnia 2017 r. nie sprawdzono jakie kroki zostały podjęte w celu dokończenia budowy, a do uzyskania dokumentacji niezbędnej do dokończenia rozbudowy inwestorka zmierzała dopiero po piśmie skarżącej z dnia 18 września 2017 r. Ponownie też zwróciła uwagę na braki formalne umowy zawartej z firmą projektową oraz wskazała, że w orzeczeniu technicznym z dnia 10 sierpnia 2017 r. kontrolujący nie napisał, że jego poprzednie zalecenie z grudnia 2014 r. oraz zawarte w protokole rozprawy z dnia 19 stycznia 2015 r. nie zostało wykonane co wskazuje, że kontroli tej nie przeprowadzono. Zabezpieczenia dokonano bowiem dopiero w dniu 8 grudnia 2017 r. i to w inny sposób niż wskazano w zaleceniach – jedynie folią budowlaną. Z kolei zabezpieczenia murów przed warunkami atmosferycznymi dokonana dopiero przed ponowną kontrolą w dniu 25 września 2015 r. Skarżąca wskazała także, że przeprowadzone oględziny nie wykazały poluzowanych bloczków gazobetonowych wykazanych w protokole kontroli okresowej budynku gospodarczego na działce nr [..], albowiem oględziny były prowadzone tylko od strony inwestora. W ocenie strony skarżącej wątpliwe są też ustalenia organu, że niezabezpieczone od ponad 12 lat mury rozbudowy są w dobrym stanie technicznym, skoro nawet w orzeczeniu technicznym z dnia 10 sierpnia 2017 r. stwierdzono, że przed dokończeniem rozbudowy należy zdjąć dwie warstwy bloczków betonowych. Odnosząc się do kwestii odsunięcia budowy od granicy działki skarżąca wskazała, że w roku 2003 dla osiedla nie było miejskiego panu zagospodarowania, a usytuowanie budowy w granicy wymagało zgody sąsiadów, której nie wyrażono. W zakresie zaś estetyki zabudowy wskazała, że budynki znajdujące się na działce nr [..] są wpisane do miejskiego rejestru zabytków i każda zmiana wyglądu budynków wymaga oceny miejskiego konserwatora. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi, przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie skargi i podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustaleń stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego. Z tego też powodu Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli legalności poddano decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 listopada 2017 r. orzekającą o braku podstaw faktycznych i prawnych do nakazania, w oparciu o art. 67 ustawy Prawo budowlane, właścicielowi T. W. rozbiórki przerwanej i niezakończonej budowy stanowiącej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..], obr. [..], położonego w M. przy ul. W. nr [..]. Materialnoprawną podstawą wydanych rozstrzygnięć stanowił przepis art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. Nr 198, poz. 2043 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Przepis art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi, że jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, że przesłanką umożliwiającą nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego jest, obok złego stanu technicznego obiektu budowlanego wykluczającego jego remont, odbudowę lub dokończenie, również zamiar właściciela danego obiektu podjęcia działań zmierzających do wykonania prac remontowych, wykończeniowych bądź odbudowy. W sytuacji bowiem, gdy właściciel uzna, że jest w stanie podjąć prace prowadzące do remontu, odbudowy bądź wykończenia obiektu budowlanego, brak jest podstaw do wydania nakazu rozbiórki. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2009 r., II OSK 515/08, LEX nr 558403, wskazał, że zwrot "nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia", o którym mowa w art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego, odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Oznacza to, że zanim organ nadzoru budowlanego orzeknie o potrzebie rozbiórki danego obiektu budowlanego, powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, którego celem jest również ustalenie, czy i w jaki sposób właściciel obiektu budowlanego ma zamiar usunąć istniejące naruszenia porządku prawnego w budownictwie. Można zatem powiedzieć, że brak podstaw do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego w trybie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego występuje wówczas, gdy zebrany materiał dowodowy, w tym wyniki oględzin i sporządzonych ekspertyz potwierdzają, że obiekt nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia oraz właściciel zamierza przeprowadzić wskazane roboty budowlane. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przy tym podkreślić należy, że uwadze Sądu nie umknęło, że o zamiarze podjęcia określonych prac wykończeniowych czy remontowych nie mogą świadczyć jedynie gołosłowne twierdzenia właściciela czy zarządcy obiektu. Artykułowanie samej chęci doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem jest niewystarczające. Właściciel obiektu budowlanego powinien wskazać, jakie działania podjął w tym celu, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając na uwadze, że przepis art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi podstawę prawną wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego, która najdalej ingeruje w konstytucyjnie chronione prawo własności, stwierdzić należy, że niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Zgodnie z przepisem § 2 rozporządzenia przed wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego i uporządkowanie terenu, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do: 1. ustalenia przyczyny niewykonania przez właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego remontu, odbudowy lub wykończenia obiektu budowlanego, 2. dokonania oględzin i oceny stanu technicznego, a w przypadku, gdy w wyniku oględzin powstaną wątpliwości co do stanu technicznego obiektu (§ 4 ust. 1), nakazania właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego sporządzenia ekspertyzy technicznej tego obiektu, 3. przeprowadzenia rozprawy, Zgodnie z § 6 rozporządzenia na podstawie ustaleń wynikających z oględzin, rozprawy oraz ekspertyzy technicznej, jeśli był nałożony obowiązek jej sporządzenia, właściwy organ, po stwierdzeniu, że obiekt budowlany lub jego część nie nadaje się do remontu, wykończenia lub odbudowy, wydaje decyzję o nakazie rozbiórki. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie oraz podejmowanych czynności procesowych potwierdza, że organy nadzoru budowlanego zadośćuczyniły powołanym wymogom rozporządzenia i prawidłowo stwierdziły brak podstaw do zastosowania art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego. Wskazać należy, że orzekając w kontrolowanej sprawie organy nadzoru budowlanego związane były oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2017 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 171/16, mocą którego uchylono poprzednią decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2016 r. uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i orzekającą o braku podstaw faktycznych i prawnych do nakazania T. W. rozbiórki w oparciu o art. 66 i art. 67 Prawa budowlanego. Przy czym zakres kontroli legalności Sąd wówczas ograniczył do rozstrzygnięcia opartego o przepis art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego, ze względu na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 sierpnia 2016 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2016 r. w części dotyczącej orzeczenia o braku podstaw do nakazania rozbiórki obiektu w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego. W konsekwencji organy nadzoru budowlanego procedujące ponownie rozpoznały i rozstrzygnęły niniejszą sprawę w oparciu o przepis art. 67 Prawa budowlanego. Przekazując sprawę do ponownego rozpoznania tutejszy Sąd wskazał, że nie ustalono rzeczywistych przyczyn niedokończenia przez właściciela budowy przedmiotowego budynku, nie odniesiono się do zastrzeżeń współwłaścicieli działki sąsiedniej w zakresie wadliwości konstrukcji i w ich kontekście nie wyjaśniono, czy ze względu na swój stan techniczny budynek nadaje się do dokończenia, w tym czy działanie czynników atmosferycznych nie doprowadziło do nieodwracalnych uszkodzeń elementów konstrukcyjnych, które wykluczają jej dokończenie. Sąd wskazał również, że nie zbadano intencji właściciela obiektu co do jego dokończenia poprzez ustalenia, jakie podjęto działania w tym celu. Sąd wskazał, że w powyższym zakresie konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Treść uzasadnień zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zgromadzony materiał dowodowy potwierdzają, że organy z nałożonych na nie obowiązków dowodowych wywiązały się w sposób prawidłowy gromadząc materiał dowodowy wystarczający do tego, ażeby skonfrontować ustalenia faktyczne z hipotezą normy prawnej wynikającej z art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego i zadecydować o jej zastosowaniu bądź nie. Organ nadzoru budowlanego w pierwszej kolejności przeprowadził kolejne oględziny nieruchomości w dniu 9 sierpnia 2017 r., w toku których ustalił przyczyny odstąpienia właściciela od dokończenia budowy oraz aktualny stan techniczny obiektu. Z ustaleń tych wynikało, że zasadniczą przyczyną wstrzymania robót budowlanych były toczące się postępowania kontrole, w trybie zwykłym oraz trybach nadzwyczajnych postępowania administracyjnego, zmierzające do weryfikacji zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 27 czerwca 2003 r. Upływ czasu spowodowany wstrzymanie robót budowlanych doprowadził w konsekwencji do stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę z 2003 r. Z materiałów zgromadzonych w sprawie wynika, że dotychczas wzniesiona część budynku zrealizowana została na podstawie ważnego pozwolenia na budowę, nie wyeliminowanego z obrotu prawnego wskutek, zainicjowanych m.in. przez skarżącą, postępowań nadzwyczajnych oraz postępowania legalizacyjnego w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Oceniając stan techniczny obiektu oraz jego przydatność do dokończenia budowy, z uwzględnieniem skutków działania czynników atmosferycznych, organ stwierdził, że obecny stan techniczny obiektu nie uniemożliwia jego dalszej realizacji. W odniesieniu do zastrzeżeń współwłaścicielek działki sąsiedniej, organ wyjaśnił, że w zakresie konstrukcji obiektu nie stwierdzono uszkodzeń elementów nośnych – ścian konstrukcyjnych i fundamentów. Stwierdzone spękania i obniżenie wewnętrznej ściany działowej, równoległej do ściany konstrukcyjnej na granicy działek nr [..] i [..], uznano za pozostające bez wpływu na stabilność konstrukcji i nie wywołujące negatywnych skutków dla pozostałej części rozbudowy. Pojedyncze zarysowania ścian konstrukcyjnych, punktowe ubytki bloczków i zawilgocenia górnych warstw oceniono jako uchybienia, które nie stwarzają zagrożenia dla bezpieczeństwa i mogą zostać usunięte zgodnie ze sztuką budowlaną. Podobnie rzecz ma się ze stwierdzonymi uszkodzeniami w zewnętrznych strukturach elementów murowych oraz brakami zaprawy w spoinach. Natomiast destrukcja górnej warstwy bloczków gazobetonowych ściany na granicy z działką sąsiednią, zdaniem organu, powoduje konieczność wymiany tych elementów poprzez przeprowadzenie drobnych prac remontowych, a nie wymaga rozbiórki całej konstrukcji. W ocenie organu roboty budowlane przeprowadzone przez inwestora polegające na uzupełnieniu zaprawy w spoinach oraz na wykonaniu zabezpieczenia od góry fragmentu muru na granicy z działką nr [..] poprzez wylewkę betonową zostały wykonane w sposób prawidłowy i trwały, zabezpieczając odpowiednio istniejącą część rozbudowy. W ocenie Sądu poczynione w toku ostatnich oględzin ustalenia dawały organom podstawy do tego, ażeby stwierdzić, że stan techniczny obiektu pozwala na jego dokończenie. Organy uwzględniły przy tym wskazania tutejszego Sądu i rozważyły w swoich ustaleniach wpływ czynników atmosferycznych na degradację wykonanej części obiektu budowlanego, oceniając równocześnie szanse usunięcia skutków negatywnego ich wpływu. Ustaleniom organu pierwszej instancji, podtrzymanym przez organ odwoławczy, nie można zarzucić wadliwości polegającej chociażby na zarzucanej przez skarżącą niekompletności oględzin. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdza zarzutów skarżącej, że w toku ostatnich oględziny organ nie sprawdził stanu technicznego robót od strony jej działki. Skarżąca, podobnie jak i pozostałe współwłaścicielki działki nr [...], obecne w trakcie oględzin w dniu 9 sierpnia 2017 r., nie wniosły zastrzeżeń w tym zakresie, co potwierdza treść protokołu z oględzin. Do ich poczynienia nie była potrzebna wiedza specjalistyczna. Strony w razie dostrzeżonych zaniechań organu w zakresie zbadania całego obiektu mogły domagać się ich dokonania w trakcie samej czynności dowodowej, kierując się dbałością o kompleksowe zbadanie sprawy. Treść protokołu potwierdza, że oględzinom poddano cały obiekt budowlany, w tym jego część graniczącą z działką nr [..]. Organ wprost co najmniej dwukrotnie odniósł się do stanu zabudowy na działce nr [..] od strony granicy z działką nr [..] i wskazał na działania, które należy podjąć w celu usunięcia istniejących w tym obszarze nieprawidłowości. Nie uznał jednak, aby ich istnienie wymagało usunięcia całego niedokończonego obiektu, a wręcz przeciwnie stwierdził, że istniejący stan nie stoi na przeszkodzie dokończeniu zaplanowanej budowy w oparciu o nowy projekt budowlany. Z tego wynika, że ocena stanu technicznego obiektu z punktu widzenia zastosowania dyspozycji art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego została oparta na prawidłowych, wszechstronnych ustaleniach faktycznych w terenie. Podkreślić należy, że organ nadzoru budowlanego jest organem wyspecjalizowanym, ustawowo powołanym m.in. do kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, posługującym się fachowym aparatem urzędniczym. Podważenie jego ustaleń nie może nastąpić wyłącznie na podstawie niczym nie popartych zastrzeżeń strony przeciwnej. Co prawda skarżąca w toku długotrwałego postępowania administracyjnego przed organami nadzoru budowlanego przedstawiła protokół z kontroli okresowej budynku gospodarczego położonego na swojej działce nr [..] w bliskim sąsiedztwie granicy z działką nr [..], sporządzony przez mgr inż. J. B. w dniu 9 stycznia 2015 r., z którego wynikał negatywny wpływ niedokończonej budowy na stan tego budynku, jednak uwagi poczynione we wskazanym protokole kontroli odnosiły się do stanu muru sąsiedniej rozbudowy w roku 2015, podczas gdy ponowione oględziny, zgodnie ze wskazaniami Sądu sformułowanymi w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 171/16, przeprowadzono w dniu 9 sierpnia 2017 r. i na tą datę zweryfikowano stan techniczny obiektu oraz możliwości jego dokończenia. Nastąpiło to już po dokonaniu przez inwestora zabezpieczenia muru wylewką i wypełnieniu spoin. Tych ustaleń i poczynionych na ich podstawie ocen nie zdołała podważyć skarżąca. Poza tym wskazać należy, że stan techniczny obiektów budowlanych znajdujących się na działkach sąsiednich nie ma wpływu na zastosowanie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego w odniesieniu do budynku na działce nr [..], bowiem decyzja wydana w tym trybie zależy od okoliczności związanych ze stanem budynku podlegającego dokończeniu, a nie budynków sąsiednich. Kwestia wpływu rozbudowy na obiekty usytuowane na działce sąsiedniej nr [..] może stać się przedmiotem innych postępowań administracyjnych lub cywilnych. Nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość i rzetelność dokonanej przez organy nadzoru budowlanego oceny, że aktualny stan techniczny obiektu na działce nr [..] umożliwia przeprowadzenie robót wykończeniowych, które mogłyby doprowadzić do zakończenia inwestycji rozpoczętej wiele lat temu. Natomiast w kwestii woli właściciela dokończenia budowy obiektu organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, który na datę podjęcia zaskarżonej decyzji potwierdzał, że T. W. ma wolę doprowadzenia inwestycji do końca po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń i zgód. Świadczy o tym jej oświadczenie złożone w trakcie oględzin w dniu 9 sierpnia 2017 r. oraz dokumenty przedłożone na wezwanie organu, tj. wniosek T.W. o wydanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dzielnicy P., umowę zawartą z J. C. na wykonanie dokumentacji technicznej dokończenia rozbudowy oraz orzeczenie techniczne dotyczące rozpoczętej rozbudowy budynku autorstwa J. C., z którego wynika, że stan techniczny obiektu umożliwia jego dokończenie, co jest zgodne z wolą właściciela. Dokumenty te obrazują podjęcie wstępnych działań właściciela zmierzających do zgromadzenia niezbędnej dokumentacji w celu ubiegania się o pozwolenie na dokończenie budowy budynku na działce nr [.].. Realizacja obiektu budowlanego jest wielofazowym procesem inwestycyjnym, którego zasadniczą część, polegającą na prowadzeniu robót budowlanych, poprzedzić musi faza wstępna, przygotowawcza, polegająca na sporządzeniu dokumentacji projektowej, a w niniejszej sprawie, ze względu na jej specyfikę, dodatkowo jeszcze inwentaryzacji technicznej tego co istnieje aktualnie, oraz pozyskania niezbędnych zgód i pozwoleń. Przedłożone przez inwestora dokumenty potwierdzają w istocie podjęcie wstępnych czynności zmierzających do legalnego dokończenia budynku mieszkalnego na działce nr [..]. Podkreślić należy, że dotychczas wykonane roboty budowlane zrealizowane zostały legalnie, na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę z 2003 r., które następnie wygaszono z powodu upływu czasu. Podkreślić należy, że przyczyny wstrzymania robót budowalnych nie mają zasadniczego wpływu na ocenę wystąpienia przesłanek z art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego. Żadne z postępowań nadzwyczajnych zainicjowanych przez współwłaścicielki działki nr [..], nie doprowadziły do wyeliminowania pozwolenia na budowę dla budynku na działce nr [..] z obrotu prawnego. Również organy nadzoru budowlanego orzekające w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego nie znalazły podstaw do zastosowania wskazanych przepisów. W konsekwencji wszystkie zaangażowane w kontrolę pozwolenia na budowę z 2003 r. organy potwierdziły jego prawidłowość. Wobec tego kwestie związane z zastosowaniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.: Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), w tym odnoszących się do kwestii odległości zabudowań na działce nr [..] względem granicy z działką skarżącej nr [..] nie były przedmiotem rozważań organów nadzoru budowlanego w niniejszym postępowaniu prowadzonym w trybie art. 67 Prawa budowlanego i pozostają poza zakresem kontroli legalności prowadzonej przez Sąd. Zastrzeżenia w powyższym zakresie będą mogły zostać podniesione w toku postępowania o pozwolenie na budowę, które zainicjować winna właścicielka działki nr [..]. W konsekwencji zarzuty skargi koncertujące się na nieprawidłowościach w usytuowaniu budynku na działce inwestora względem granicy z działką skarżącej oraz uchybieniach organów polegających na niesfinalizowaniu postępowania legalizacyjnego i nieobciążeniu inwestora opłatą legalizacyjną, nie mogły zostać uwzględnione. Podobnie jak zarzuty w zakresie uchybień orangów polegających na tym, że nie zweryfikowano rzeczywistych, finansowych możliwości inwestora do dokończenia rozbudowy na działce nr [..] i błędnie przyjęto, że wola inwestora do dokończenia rozbudowy została przez T. W. prawidłowo potwierdzona. Według Sądu, na datę podejmowania zaskarżonej decyzji organy dysponowały materiałem dowodowym wystarczającym do tego, ażeby uznać zamiar właściciela działki nr [..] do dokończenia zabudowy za wiarygodny i niegołosłowny. Natomiast argumenty skarżącej zmierzające do podważenia wiarygodności przedłożonych dokumentów okazały się nieskuteczne, albowiem, w ocenie Sądu, wskazane przez skarżącą okoliczności pozostają bez wpływu na ich wartość dowodową. Poszukiwanie potwierdzenia powyższego stanowiska w możliwościach finansowych właściciela działki byłoby zbędne i bezpodstawne. Ocena zamiaru inwestora nie może być bowiem dokonywana z punktu widzenia przesłanek ekonomicznych. Według Sądu, ocena organów nadzoru budowlanego, że obiekt budowlany na działce nr [..] nadaje się do dokończenia z przyczyn technicznych, znajduje wystarczające oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Budynek ten został wzniesiony legalnie, na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 2003 r., obowiązującej w dacie prowadzenia robót budowlanych. Długotrwałe wstrzymanie się inwestora z prowadzeniem robót budowlanych, na które wpływ mieć musiały wielorakie nieskuteczne postępowania wszczynane w trybie zwykłym i w trybach nadzwyczajnych postępowania administracyjnego zmierzające do zmiany, uchylenia bądź stwierdzenia nieważności tej decyzji o pozwoleniu na budowę, doprowadziło do uszkodzeń i ubytków w substancji obiektu. Skoro jednak organy nadzoru stwierdziły przydatność obiektu budowlanego do wykończenia, pomimo stwierdzonych uszkodzeń i ubytków w elementach murowanych, a inwestor wyraził zamiar przeprowadzenia takich robót, to brak było uzasadnionych powodów do orzeczenia rozbiórki, która najdalej ingeruje w uprawnienia właścicielskie. Dążenie skarżącej do rozbiórki obiektu na działce nr [..] bądź do zmiany jego położenia względem granicy z jej działką ujawnia intencje skarżącej, które nie mogły w tej sytuacji zostać zaspokojone w kontrolowanym postępowaniu. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie w zgodzie z zasadami określonymi w przepisach art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. doprowadziły do zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego, na podstawie którego dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, a następnie odniosły do nich konsekwencje prawne przewidziane w przepisach Prawa budowlanego. W sposób niewątpliwy ustaliły bowiem okoliczności istotne dla stwierdzenia przesłanek zastosowania przepisu art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego, a mianowicie niewykończenie budynku na działce nr [..], techniczna przydatność obiektu do wykończenia oraz obiektywy zamiar właściciela do dokończenia tej inwestycji. Zwrócić należy uwagę, że przedmiotowa rozbudowa i jej dokończenie nie pozostaje poza zakresem zainteresowania organów nadzoru budowlanego, albowiem w sytuacji, w której inwestor nie podejmie w najbliższej przyszłości działań prowadzących do dokończenia rozpoczętej rozbudowy, organy te dysponują odpowiednimi instrumentami prawnymi umożliwiającymi przywrócenie obiektu do stanu zgodnego z porządkiem budowlanym. Skarżąca zatem nie pozostaje bez ochrony prawnej w związku z inwestycją rozpoczętą na działce sąsiedniej. Również w toku postępowania o pozwolenie na budowę skarżąca będzie mogła aktywnie bronić swoich racji, chociażby w zakresie prawidłowej odległości obiektu na działce nr [..] od granicy z jej działką. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.