II SA/Gd 636/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ż., H. Ł., S. K., S. J., I. Ż., J. L., T. W., J. R. i P. M. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego fragmentów wsi G., D., B. i miasta S. w gminie S. postanawia: odrzucić skargę S. J., I. Ż., J. L., T. W., J. R., P. M., H. Ł. i S. K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku została wniesiona skarga na uchwałę opisaną w sentencji. W skardze wskazano, że skarżącymi są mieszkańcy ulicy S. i S. w S. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. zobowiązano osoby, które podpisały skargę tj. R. Ż. i H. Ł. do wskazania wszystkich osób wnoszących skargę przez podanie ich imion, nazwisk i adresów zamieszkania. W wykonaniu tego zobowiązania w piśmie z 11 sierpnia 2011 r. (k. 46) wymieniono 9 osób jako wnoszących skargę: S. K., H. Ł., R. Ż., S. J., I. Ż., J. L., T. W., J. R., P. M. Kolejnym zarządzeniem wezwano wskazane osoby (z wyjątkiem R. Ż. i H. Ł.) do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Dodatkowo wezwano skarżących (oprócz R. Ż., H. Ł. i Sł. K.) do wskazania czy przed wniesieniem skargi zwracali się do Rady z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W aktach sprawy znajduje się bowiem wezwanie wniesione do Rady w dniu 31 maja 2011 r. podpisane przez w/w osoby. W dniu 30 sierpnia 2011 r. R. Ż. przedłożył pełnomocnictwa od skarżących S. J., I. Ż., J. L., T. W., J. R. i P. M. do reprezentowania przed sądem w sprawie udzielone w dniu 28 sierpnia 2011 r. z powołaniem na art. 35 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego, że skarżący R. Ż. uiścił w dniu 24 sierpnia 2011 r. kwotę wpisu od skargi (k. 66), a skarżący H. Ł. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy Sąd zarządzeniem z 30 sierpnia 2011 r. zobowiązał do uiszczenia wpisu skarżącego S. K. (k. 91). W odpowiedzi na wezwanie do wpisu skarżący S. K. nadesłał pismo w którym stwierdził, że wpis sądowy został opłacony w dniu 24 sierpnia 2011 r. przez R. Ż. Postanowieniem z 19 września 2011 r. odmówiono skarżącemu H. Ł. przyznania prawa pomocy i w związku z tym po uprawomocnieniu się tego orzeczenia zarządzeniem z dnia 14 października 2011 r. wezwano tego skarżącego do uiszczenia tytułem wpisu od skargi kwoty 300 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący H. Ł. po otrzymaniu odpisu zarządzenia (k. 105) poinformował sąd o uiszczeniu wpisu załączając kserokopię dowodu wpłaty dokonanej przez R. Ż. w dniu 24 sierpnia 2011 r. Wobec wadliwego doręczenia w/w zarządzenia ( nie na adres do korespondencji podany w skardze – k. 4) ponownymi zarządzeniami z dnia 7 listopada 2011 r. wezwano skarżących H. Ł. i S. K. do uiszczenia wpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wyjaśniając jednocześnie, że w sprawie każdy ze skarżących zobowiązany jest uiścić odrębny wpis. Odpisy zarządzeń zostały doręczone skarżącym na adres do korespondencji wskazany w skardze w dniu 15 listopada 2011 r. Kwoty wpisów nie zostały wpłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga H. Ł. i S. K. podlega odrzuceniu z tego względu, iż skarżący ci nie uiścili wpisów sądowych. W sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego skarżący o ile nie są współwłaścicielami jednej nieruchomości (treść skargi na to nie wskazuje) zobowiązani są uiścić oddzielnie wpis sądowy. Nie można bowiem przyjąć, że ich uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, a tylko wówczas – stosownie do art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga wniesiona przez kilka osób mogłaby podlegać jednej opłacie. Wobec braku opłacenia skargi przez w/w skarżących ich skarga musiała zatem być odrzucona na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy. Przepis ten stanowi, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Skarga S. J., I. Ż., J. L., T. W., J. R., P. M. podlega odrzuceniu z tego względu, iż skarżący ci przed jej wniesieniem nie wystąpili do Rady Miejskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. ). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką dopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi w trybie wskazanego przepisu jest więc uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie przesłanka ta nie została zachowana. Pismo wniesione do Rady Miasta w dniu 31 maja 2011 r. zostało podpisane wyłącznie przez R. Ż, H. Ł. i S. K. Nie załączono doń ani listy osób w imieniu których wnoszone jest wezwanie, ani żadnych pełnomocnictw, które umożliwiałyby przyjęcie, że osoby podpisujące pismo występują również w imieniu innych konkretnie wskazanych osób, a w szczególności w imieniu pozostałych skarżących. Podkreślić należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma doniosłe znaczenie i skutek. W orzecznictwie przyjmuje się, że wezwanie to jest surogatem środka odwoławczego wszczynającego szczególnego rodzaju "postępowanie samorządowe", które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest jedynie ten podmiot, który jej złożenie poprzedził prawidłowym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia. Wobec tego, że wymienieni na wstępie skarżący nie wezwali Rady do usunięcia naruszenia prawa ich skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi W tym miejscu Sąd poucza skarżących, że odrzucenie skargi z powodu braku wezwania, o którym mowa w cytowanym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie uniemożliwia im ponownego jej wniesienia. Ponowne wniesienie skargi należy jednakże poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z momentem złożenia wezwania rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia skargi (por. art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Szczegółowy sposób jego liczenia ( 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi organu na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi - 60 dni od złożenia wezwania) dokładnie objaśnia uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07 ( ONSA i WSA 2007/3 poz. 60 oraz Baza orzeczeń Lex nr 260435 ). Na zakończenie należy wskazać, że dalszemu procesowaniu w sprawie podlegać będzie skarga wniesiona przez R. Ż