II SA/Gd 644/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura z dnia 2 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uregulowani stanu formalno-prawnego związanego ze zbieraniem odpadów postanawia odrzucić skargę. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało zarządzenie pokontrolne wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Podlega ono kontroli sądu administracyjnego jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Skargę taką wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Z kolei, z art. 54 § 1 tej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone zaradzenie pokontrolne z dnia 20 czerwca 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2016 r. Skarżący wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 27 lipca 2016 r., a tym samym wyczerpany został tryb określony w art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to wpłynęło do organu 2 sierpnia 2016 r. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 sierpnia 2016 r. została doręczona skarżącemu w dniu 8 września 2016 r. Odpowiedź ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. A zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącego w dniu 10 października 2016 r. Ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu była sobota 8 października 2016 r., a więc zgodnie z treścią art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin upływał w poniedziałek 10 października 2016 r. W dniu 8 października 2016 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jednakże skierował ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Dlatego też, Sąd w dniu 17 października 2016 r., działając na podstawie art. 54 § 1, 2, i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazał niniejszą skargę jako mylnie wniesioną - Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska Delegaturze. Zgodnie natomiast z utrwalonymi poglądami doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Jak wskazuje się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 (Lex nr 742361) wniesienie skargi (...) bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Uznać zatem należało, że wniesienie przez skarżącego skargi w przedmiotowej sprawie, odpowiadające wymogom art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nastąpiło dopiero w dniu 17 października 2016 r., a tym samym skarga ta wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odrzucił skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi