II SA/Gd 662/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych oddala skargę. We wniosku z dnia 14 lutego 2008 r. M. P. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o sprawdzenie stacji bazowej telefonii komórkowej "A" zlokalizowanej na działce nr [...] w K. w związku z samowolną jej modernizacją podjętą przez inwestora. Decyzją z dnia 30 maja 2008 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając w oparciu o art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj.: Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), stwierdził brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy art. 49b ustawy – Prawo budowlane w sprawie wykonywania robót budowlanych w obiekcie budowlanym – istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, polegających na realizacji montażu anten sektorowych usytuowanych na działce nr [...] w K., gmina P. W uzasadnieniu wskazano, że stacja bazowa telefonii komórkowej "A" wybudowana została na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody o pozwoleniu na budowę z dnia 10 lutego 2003 r., nr [...]. W toku postępowania Wójt Gminy decyzją z dnia 27 września 2007 r., nr [...], odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla modernizacji stacji bazowej telefonii komórkowej "A" obejmującej zmianę konfiguracji anten sektorowych i parabolicznych na istniejącej stacji bazowej na działce nr [...] w K. Kontrola przeprowadzona na terenie przedmiotowej działki potwierdziła, że na istniejącej wieży stacji bazowej telefonii komórkowej zamontowano 6 anten sektorowych i jedną antenę paraboliczną oraz wykonano 3 konstrukcje stalowe do montażu dodatkowych 3 anten sektorowych – urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne. Roboty te wykonano na podstawie zgłoszenia Staroście Kartuskiemu rekonfiguracji systemu antenowego na istniejącej wieży stacji bazowej telefonii komórkowej "A". Wobec powyższego organ uznał, że jeżeli montaż anten nastąpił na podstawie skutecznego zgłoszenia, a inwestor nie miał obowiązku uzyskania decyzji środowiskowych uwarunkowań orzekł o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 49b Prawa budowlanego. W odwołaniu od powyższej decyzji M. P. wniósł o jej uchylenie i nakazanie inwestorowi rozbiórki zamontowanych nadajników na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej lub o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 28 Prawa budowlanego poprzez przystąpienie do budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę, naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez nieuzasadnione pominięcie interesu społecznego oraz słusznego interesu stron przy jej podejmowaniu oraz art. 140 K.c. poprzez, będące konsekwencją powyższej decyzji, rażące ograniczenie możliwości niezakłóconego korzystania przez mieszkańców wsi K. ze swoich nieruchomości oraz rozporządzania nimi przez właścicieli. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że prace modernizacyjne stacji telefonii komórkowej powinny były być przeprowadzone po uzyskaniu pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia. Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 9 lipca 2008 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3c ustawy – Prawo budowlane, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacznie oddziaływać na środowisko w rozumieniu wskazanej ustawy. W świetle ustalonego stanu faktyczno – prawnego stwierdzono, że przeprowadzone roboty budowlane podlegały przepisom art. 30 ust. 1 pkt 3c ustawy – Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 49b ustawy – Prawo budowlane było nieprawidłowe. Przepisy te mają zastosowanie do budowy obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia, bądź budowy pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten ma wyłącznie zastosowanie do obiektów budowlanych, podczas gdy zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane do obiektów budowlanych zalicza się tylko wolnostojące maszty antenowe. Montaż anten, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3c zalicza się do robót budowlanych wymagających zgłoszenia, w więc rozpatrzenie sprawy powinno nastąpić w trybie przepisów art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane dotyczących robót budowlanych. Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, że art. 48 ustawy – Prawo budowlane ma zastosowanie wyłącznie do samowolnie zrealizowanych obiektów budowlanych lub ich części. Montaż anten na istniejącej wieży stanowi roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane, do których zastosowanie mają przepisy art. 51 ustawy – Prawo budowlane. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane daje również możliwość nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Skargę na powyższą decyzję wywiódł M. P. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący wskazał na błędne przyjęcie w stanie faktycznym, że inwestor dokonał zmiany konfiguracji, podczas gdy w rzeczywistości dokonał modernizacji stacji telefonii komórkowej zgodnie ze swoim zamiarem zgłoszonym we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia. Wniosek ten został rozpoznany przez Wójta Gminy decyzją z dnia 27 września 2007 r. odmawiającą wydania decyzji na modernizację stacji z uwagi na duże obciążenie promieniowania oraz duże oddziaływanie elektromagnetyczne na sąsiednie nieruchomości. W ocenie skarżącego inwestor dopuścił się naruszenia prawa poprzez ominięcie procedury uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzez zgłoszenie jedynie zamiaru rekonfiguracji systemu antenowego, co w rezultacie doprowadziło do zamontowania 9 dodatkowych nadajników. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 30 ust. 3c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania w drugiej instancji, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Instalacją w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska jest m.in. zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu (art. 3 pkt 6 lit. b), pod pojęciem zakładu rozumie się zaś jedną lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny, oraz znajdującymi się na nim urządzeniami (art. 3 pkt 48). W ocenie Sądu stacja bazowa telefonii komórkowej stanowi zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, jest zatem instalacją w rozumieniu ustawy - Prawo ochrony środowiska (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 7 października 2008 r., II SA/Gd 358/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przedmiotowa inwestycja polegająca na montażu 6 anten sektorowych i jednej anteny parabolicznej oraz wykonaniu 3 konstrukcji stalowych do montażu dodatkowych 3 anten sektorowych na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej "A" położonej na działce nr [...] w K. wykonana została na podstawie zgłoszenia robót budowlanych dokonanych Staroście, który w dniu 22 stycznia 2008 r. zgłoszenie to przyjął i nie wniósł sprzeciwu. Wszczęte przez M. P. postępowanie w sprawie niezgodnej z prawem instalacji dodatkowych urządzeń emitujących pole elektromagnetyczne na istniejącej już stacji telefonii komórkowej powinno być zatem prowadzone przez organ administracji publicznej w oparciu o podstawę prawną wynikającą z art. 51 ustawy – Prawo budowlane. Zatem w razie przyjęcia, że montaż dodatkowych anten stanowi roboty budowlane składające się jedynie na część istniejącej już instalacji, zastosowanie powinien znaleźć art. 51 ustawy – Prawo budowlane. W myśl wskazanego przepisu właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Rozpatrując niniejszą sprawę organ odwoławczy prawidłowo wydał decyzję na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu jej wydania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.