II SA/Gd 677/13

Dnia 11 kwietnia 2014. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi U. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 sierpnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać adwokatowi Ł. B. od Skarbu Państwa – WSA w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie, w ramach udzielonego skarżącej prawa pomocy, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 13 września 2013 r. referendarz sądowy WSA przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, m. in. przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w piśmie z 11 października 2013 r. poinformowała sąd, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczony został adwokat Ł. B. W wyroku z 5 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, zasądzając jednocześnie na rzecz pełnomocnika skarżącej wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług za udział w postępowaniu przed sądem I instancji. W piśmie z 2 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że nie widzi podstaw do wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej. Nadto, zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu według norm przepisanych (wraz z należnym podatkiem VAT). Jednocześnie, w powołanym piśmie pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 461 – tekst jedn.), stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi: 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nadto, zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 Nr 177, poz. 1054 – tekst jedn. ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 23 %. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł. Pełnomocnik wyznaczony został w toku postępowania przed sądem I instancji i za podjęte w tym postepowaniu czynności uzyskał już wynagrodzenie zasądzone w punkcie 2 wyroku z 5 lutego 2014 r. Zatem, z uwagi na fakt, że ten sam pełnomocnik w dalszym ciągu reprezentuje skarżącą w postępowaniu po wydaniu wyroku przez sąd I instancji wynagrodzenie jemu należne za sporządzoną opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej przysługuje w wysokości 120 zł (50 % stawki), co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.