II SA/Gd 679/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 28 kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 zł ( trzysta złotych ). Skarga J. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miejskiej w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu geodezyjnego dla części północnej miasta została wniesiona w następujących okolicznościach i terminach: Zaskarżona uchwała Nr [[...]] została podjęta w dniu 28 kwietnia 2009 r. Pismem z 26 maja 2009 r., które wpłynęło do Rady Miejskiej w dniu 28 maja 2009 r. skarżący wyjaśniając, że w/w uchwała narusza jego interes prawny wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa przez dokonanie zmian w treści planu w odniesieniu do jego nieruchomości. Pismem z 18 sierpnia 2009 r. Przewodniczący Rady wskazując na przepisy art. 35 i 36 § 1 kpa poinformował skarżącego, że rozpatrzenie jego wezwania nastąpi na najbliższym posiedzeniu Rady - w dniu 2 września 2009 r. Uchwałą z 2 września 2009 r. Nr [[...]] Rada odmówiła uwzględnienia wezwania z przyczyn wskazanych w sporządzonym do uchwały uzasadnieniu. J. G. reprezentowany przez adwokata D. M. wniósł skargę wskazując w jej treści, że zaskarża zarówno uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 28 kwietnia 2009 r. oraz uchwałę podjętą na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa z 2 września 2009 r. doręczoną skarżącemu w dniu 21 września 2009 r. Jeden egzemplarz skargi został skierowany do sądu za pośrednictwem organu w dniu 5 października 2009 r., a drugi bezpośrednio do sądu w dniu 6 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na uchwałę z 28 kwietnia 2009 r. podlega odrzuceniu z powodu niezachowanie terminu do jej wniesienia. Z kolei uchwała z 2 września 2009 r. w ogóle nie podlega zaskarżeniu, gdyż nie jest to uchwała z zakresu administracji publicznej, lecz odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane przez stronę. Z dokonanych ustaleń Sądu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu w dniu 28 maja 2009 r. Rada nie udzieliła na nie odpowiedzi aż do dnia 21 września 2009 r. Skarga została wniesiona 5 października 2009 r. Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. ) stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Istniejące rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w kwestii prawidłowego ustalenia terminu do wniesienia skargi w trybie wskazanego wyżej przepisu zostały wyjaśnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. , II OPS 2/07 ( ONSA i WSA 2007/3 poz. 60 oraz Baza orzeczeń Lex nr 260435 ). Wynika z niej, że do zaskarżania uchwały organu gminy zastosowanie ma art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej jako p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona przy zastosowaniu błędnej wykładni art. 53 § 2 p.p.s.a uwzględniającej z jego treści jedynie termin trzydziestu dni od doręczenia odpowiedzi organu. Uchwała z 2 września 2009 r. ma bowiem charakter odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i datę doręczenia tej uchwały ( 21 września 2009 r. ) pełnomocnik skarżącego uznał najprawdopodobniej za rozpoczęcie biegu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Tymczasem prawidłowy sposób ustalania terminu do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi uwzględniając całość regulacji zawartej w art. 53 § 2 p.p.s.a. i uwzględniać wzajemną relację między dwoma wskazanymi w tym przepisie terminami ( 30 i 60 dni ). Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu przywołanej wyżej uchwały wyjaśnił: "Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi". Zdaniem Sądu zastosowana w rozpatrywanej sprawie przez pełnomocnika skarżącego wykładnia art. 53 § 2 p.p.sa. umożliwiałaby po bezskutecznym upływie 60 dni od wniesienia przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa ponowne rozpoczęcie biegu terminu 30 dniowego do wniesienia skargi uruchomionego odpowiedzią organu. Tak jednak nie jest. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od otrzymania odpowiedzi organu rozpoczyna bieg tylko wówczas gdy strona otrzyma odpowiedź organu w czasie biegu 60 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Otrzymanie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie 60 dni od wniesienia wezwania pozbawione jest jakichkolwiek skutków prawnych. W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi na uchwałę z 28 kwietnia 2009 r. upłynął zatem z dniem 27 lipca 2009 r. ( 60 dni od 28 maja 2009 r. przy uwzględnieniu, że ostatnim dniem terminu była sobota – vide art. 83 § 2 p.p.s.a. ). Wniesiona zatem w dniu 5 października 2009 r. skarga na w/w uchwałę jako spóźniona podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarga w części odnoszącej się do uchwały mającej charakter odpowiedzi organu na wezwanie tj. na uchwałę z 2 września 2009 r. również podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wyjaśnić także trzeba, że drugi egzemplarz skargi wniesiony bezpośrednio do Sądu z datą nadania 6 października 2009 r. i przekazany organowi po jego wpływie do Sądu ( już za pośrednictwem organu ) został dołączony do niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej i nie podlegał odrębnej rejestracji. Zarówno odrębne rejestrowanie dwóch jednobrzmiących skarg wniesionych w różnych terminach, jak również rozdzielanie jednej skargi wniesionej w zasadzie na dwie uchwały pozbawione byłoby w rozpatrywanej sprawie jakiegokolwiek sensu i charakteryzowałoby się nadmiernym formalizmem w sytuacji gdy żadna z tych skarg z wyżej wskazanych powodów nie mogłaby podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu. Wyjaśnić jeszcze trzeba, że stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei skargi wnoszone z naruszeniem tego przepisu są przekazywane organowi, a wówczas za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę w której sąd przekazał skargę właściwemu do jej przyjęcia organowi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.