II SA/Gd 679/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Województwa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 28 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym na rzecz gminy nieruchomości zabudowanej oraz na obniżenie ceny sprzedaży 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Województwa kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 27 maja 2013 r. Sejmik Województwa [...] podjął uchwałę Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym na rzecz Gminy [...] nieruchomości zabudowanej położonej w G. przy ul. S., stanowiącej własność Województwa [...] oraz na obniżenie ceny sprzedaży poniżej jej wartości rynkowej. W § 1 ust. 2 ww. uchwały Sejmik wskazano, że "wyraża się zgodę na obniżenie ceny sprzedaży nieruchomości określonej w § 1 ust. 1 niniejszej uchwały, do kwoty nie niższej niż 2.000.000 zł (słownie: dwa miliony złotych) – sprzedaż zwolniona z podatku VAT" Jako podstawę prawną uchwały wskazano art. 13 ust. 1, art. 37 ust. 2 pkt 2, art. 14 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102 poz. 651 ze zm.), w związku z § 3 ust. 1 pkt 3 uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 11 grudnia 2000 r. w sprawie określenia zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub najmu na okres dłuższy niż 3 lata, zmienionej uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 maja 2002 r. oraz uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 22 grudnia 2004 r. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 czerwca 2013 r., znak [...], wydanym na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2013 poz. 596), Wojewoda [...] stwierdził nieważność § 1 ust. 2 powyższej uchwały w części obejmującej wyrazy "sprzedaż zwolniona z podatku VAT". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru stwierdził, iż do kompetencji ustawowej organu stanowiącego Województwa [...] należało zarówno wyrażenie zgody na sprzedaż nieruchomości będącej własnością Województwa [...], jak również wyrażenie zgody na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości za cenę niższą niż wartość rynkowa nieruchomości. Natomiast żaden przepis prawa nie upoważnia organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do stanowienia w zakresie zwolnienia z podatku VAT czynności prawnej, jaką jest umowa sprzedaży. Przepisami prawnymi powszechnie obowiązującymi regulującymi opodatkowanie podatkiem od towarów i usług są przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Natomiast organy podatkowe i ich właściwość oraz organy upoważnione do wydawania interpretacji przepisów podatkowych określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Zdaniem organu nadzoru § 1 ust. 2 w zakresie zwrotu "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" uchwały podjęty został bez podstawy prawnej, a zatem z istotnym naruszeniem prawa. Województwo [...] złożyło skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...], zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 14 ust. 1 oraz ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami polegające na błędnej wykładni i uznaniu, że Sejmik Województwa [...] nie miał upoważnienia do podania informacji, iż sprzedaż nieruchomości zwolniona jest z podatku VAT oraz art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa przez przyjęcie, że przedmiotowa uchwała Sejmiku Województwa [...] w zakresie "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" jest sprzeczna z prawem, jak również art. 82 ust. 4 ustawy o samorządzie województwa poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia nadzorczego. Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu. Skarżąca wskazała, że do kompetencji Sejmiku należy zarówno zgoda na sprzedaż nieruchomości Województwa [...] z wyłączeniem jej przetargowego trybu zbycia, jak również na sam fakt odstępstwa od ceny równej wartość nieruchomości, ustalonej w przez rzeczoznawcę, jak i zgoda na zakres tej obniżki. Skala udzielonego przez Sejmik upustu powinna zostać ustalona poprzez wyznaczenie progu ceny minimalnej, do której obniżenie może nastąpić. Wartość nieruchomości oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego dla celów sprzedaży nie jest równoznaczna z ceną sprzedaży. Przez wartość rynkową rozumie się wartość składnika aktywów szacowaną bez uwzględnienia kosztów transakcji sprzedaży oraz związanych z nią obciążeń podatkowych. Cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar. Uwzględnia się w niej VAT, jeżeli sprzedaż podlega opodatkowaniu. Podkreślono, że podatek od towarów i usług jest elementem ceny i nie powinien być on łączony w sposób bezpośredni z wartością nieruchomości. W przypadku braku wyraźnego wskazania przez Sejmik czy cena jest wartością netto czy brutto, należało uznać, iż podana kwota jest ceną brutto zawierającą już w sobie podatek VAT. Wynika to z treści art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2013 r. poz. 385), zgodnie z którym użyte w ustawie określenie cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Skarżąca wskazała, że izby skarbowe w swoich licznych interpretacjach podatkowy podkreślają, iż przepisy prawa podatkowego pozostawiają kwestię wysokości wynagrodzenia stronom transakcji. Swoje stanowisko wywodzą one z faktu, iż tylko sprzedawca jest w stanie określić, co dokładnie wkalkulował w kwotę należną nabywcy. Skoro Sejmik określa skalę obniżenia ceny w odniesieniu do ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami to jest on uprawniony do podania wysokości tej ceny wraz ze wskazaniem podatku VAT, a w przypadku gdy transakcja zwolniona jest z opodatkowania do podania tej informacji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Organ nadzoru uznał za niezasadny zarzut braku podstawy prawnej rozstrzygnięcia nadzorczego. Organ ten wskazał, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego nie użył określenia, że w kontrolowanej uchwale Sejmik Województwa [...] zwolnił sprzedaż przedmiotowej nieruchomości z podatku VAT, natomiast wskazał on, że żaden przepis prawa nie upoważnia organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do stanowienia w zakresie zwolnienia czynności prawnej, jaką jest umowa sprzedaży z podatku VAT. Zakwestionował on stanowisko skarżącego, że zapis "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" ma charakter informacyjny. Treść uchwały winna ograniczać się do spraw zastrzeżonych do kompetencji sejmiku, gdyż w innym przypadku będą to postanowienia podjęte bez podstawy prawnej, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Organ nadzoru wskazał, że Sejmik, jako organ stanowiący województwa, nie ma podstaw prawnych do wypowiadania się w zakresie zwolnienia czynności prawnej, jaką jest sprzedaż nieruchomości, z podatku VAT. W przedmiotowej uchwale Sejmik podał skalę obniżenia ceny sprzedaży nieruchomości, co nie zostało zakwestionowane w rozstrzygnięciu nadzorczym. Natomiast kwestie związane z właściwym stosowaniem przepisów o podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży określonej nieruchomości należą do kompetencji organu wykonawczego województwa. Wskazując na art. 41 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, w myśl którego to zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, stwierdził iż powyższy przepis zawiera domniemanie kompetencji do wykonywania zadań na szczeblu województwa samorządowego na rzecz zarządu województwa, jeżeli nie zostały one wyraźnie zastrzeżone dla sejmiku województwa lub innych wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Art. 18 ustawy o samorządzie województwa w sposób enumeratywny wylicza kompetencje sejmiku województwa, natomiast kompetencje zarządu w art. 41 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa wymienione są poprzez określenie "w szczególności". Mając powyższe na uwadze organ podkreślił, że to zarząd województwa odpowiada przy dokonywaniu czynności prawnej sprzedaży nieruchomości za właściwe zastosowanie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług. Natomiast do kontroli przestrzegania przepisów podatkowych i właściwego ich stosowania powołane są wyspecjalizowane organy podatkowe, które w tym zakresie posiadają stosowne kompetencje. W związku z powyższym w ocenie organu nadzoru organ stanowiący województwa nie ma podstaw prawnych do wypowiadania się czy dana czynność sprzedaży określonej nieruchomości zwolniona jest z podatku VAT w uchwale dotyczącej wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości innej jednostce samorządu terytorialnego za cenę niższą niż wartość rynkowa nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), jakim jest rozstrzygnięcie nadzorcze wydane w trybie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596), zwanej dalej ustawą. Z unormowania art. 82 ust. 1 ustawy wynika, że uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna, przy czym przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały jest naruszenie prawa o charakterze istotnym. Art. 82 ust. 5 tej ustawy stanowi bowiem, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Uchwałą Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 maja 2013 r. wyrażono zgodę na sprzedaż określonej w uchwale nieruchomości stanowiącej własność Województwa [...] w trybie bezprzetargowym na rzecz Gminy [...] oraz wyrażono zgodę na obniżenie ceny sprzedaży nieruchomości poniżej jej wartości. § 2 uchwały ma treść "Wyraża się zgodę na obniżenie ceny sprzedaży nieruchomości określonej w § 1 ust. 1 niniejszej uchwały, do kwoty nie niższej niż 2.000.000 zł (słownie: dwa miliony złotych) – sprzedaż zwolniona z podatku VAT". Podstawę prawną uchwały w tym zakresie stanowił art. 14 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102 poz. 651 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem nieruchomości stanowiące przedmiot własności jednostek samorządu terytorialnego mogą być sprzedawane Skarbowi Państwa lub innym jednostkom samorządu terytorialnego za cenę niższą niż wartość rynkowa nieruchomości albo oddawane im w użytkowanie wieczyste bez pobierania pierwszej opłaty. Zawarcie umów w sprawach, o których mowa w ust. 1-4, wymaga uprzedniej zgody wojewody w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, z wyłączeniem umów zawieranych przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, oraz nieruchomości ujętych w ewidencji, o której mowa w art. 60a ust. 2 pkt 1, albo zgody odpowiednio rady lub sejmiku w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego. (art. 14 ust. 1 i 5) Z art. 18 pkt 19 lit. a i pkt 20 ustawy wynika natomiast, że do wyłącznej kompetencji sejmiku należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych województwa dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej oraz podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami i statutem województwa do kompetencji sejmiku województwa. Art. 217 Konstytucji RP stanowi, że nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 ze zm.) od obrotu towarami i usługami pobierany jest podatek VAT, przy czym za towary uznaje się rzeczy oraz ich części (art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług). Towarami w rozumieniu tej ustawy są rzeczy ruchome, a także wszelkie postacie energii, budynki oraz budowle, jak również części budynków i budowli, a także grunty. Nie budzi wątpliwości, że art. 18 ustawy regulujący kompetencje sejmiku województwa jako organu stanowiącego samorządu województwa nie przewiduje kompetencji w zakresie opodatkowania podatkiem VAT, w tym zwolnienia z tego podatku. Z art. 18 pkt 11 ustawy wynika, że sejmik uprawniony jest jedynie do uchwalania, w granicach określonych ustawami, przepisów dotyczących podatków i opłat lokalnych. Podjęcie przez sejmik uchwały w przedmiocie zwolnienia umowy sprzedaży z podatku VAT, należałoby zatem uznać jako rażąco naruszające prawo. We wniesionej skardze zakwestionowano taki charakter podjętej uchwały. Rozstrzygnięcie sporu wymagało rozważenia czy zapis uchwały "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" ma charakter normatywny i w jakim zakresie oraz czy jego zamieszczenie w uchwale przekraczało kompetencje sejmiku województwa i stanowi rażące naruszenie prawa. Uchwała zezwalająca na sprzedaż nieruchomości za cenę niższą od wartości nieruchomości winna określać cenę, za jaką nieruchomość może być sprzedana. Jej określenie pozostaje w kompetencji organu podejmującego uchwałę o wyrażeniu zgody na sprzedaż nieruchomości za cenę niższą niż wartość rynkowa nieruchomości. Ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2013 poz. 385) w art. 3 pkt 1 stanowi, że ceną jest wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. W przypadku ustalenia ceny sprzedaży istotne jest określenie czy cena ta obejmuje podatek VAT – jest ceną brutto, czy też ceną bez tego podatku, a więc ceną netto. Uchwała zezwalająca na sprzedaż nieruchomości za cenę niższą od wartości nieruchomości winna określać cenę, za jaką nieruchomości może być sprzedana w sposób precyzyjny, nie budzący wątpliwości do wysokości ceny. Określenie wysokości takiej ceny następuje poprzez wskazanie jej kwotowo. W przypadku obciążenia sprzedaży podatkiem VAT, określenie ceny budzić może wątpliwości, czy wskazana kwota stanowi cenę netto czy brutto. Zastosowanie reguły przewidzianej w art. 3 pkt 1 ustawy o cenach prowadziłoby do wniosku, iż podatek ten winien być uwzględniony w cenie, zatem obniżona w stosunku do wartości nieruchomości cena sprzedaży byłaby ceną brutto. Taka interpretacja mogłaby być sprzeczna z rzeczywistą wolą organu podejmującego uchwałę o wyrażeniu zgody na obniżenie ceny nieruchomości i prowadzić do zaniżenia wpływów, jakie jednostka samorządu terytorialnego zamierzała uzyskać ze sprzedaży nieruchomości. Podejmując uchwałę organ winien zatem precyzyjnie określić, czy wskazana w uchwale cena sprzedaży jest ceną netto czy brutto. W niniejszej sprawie przed podjęciem uchwały, Sejmik Województwa [...] zwrócił się do Izby Skarbowej o indywidualną interpretację podatkową, czy zbycie przedmiotowej nieruchomości w drodze umowy sprzedaży na rzecz Gminy [...] będzie zwolnione z podatku VAT. Organ ten uzyskał interpretację z dnia 5 kwietnia 2013 r. nr [...], zgodnie z którą sprzedaż będzie zwolniona z podatku VAT. Zgodnie z art. 14k ustawy o podatku od towarów i usług zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. (§ 1) Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. (§ 2) W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę. Interpretacja podatkowa wywołuje zatem skutki korzystne dla podmiotu, który ją uzyskał, wyłączając obciążenie go obowiązkiem zapłaty podatku. (§ 3) W uzasadnieniu uchwały organ wskazał na fakt wystąpienia o udzielenie interpretacji i jej treść. W ocenie Sądu, interpretacja treści uchwały prowadzi do wniosku, że zapis "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" nie miał stanowić i nie stanowi zwolnienia czynności z podatku VAT. Wynika to z uzasadnienia uchwały, w której powołano się na fakt uzyskania interpretacji podatkowej o zwolnieniu sprzedaży z podatku VAT. Gdyby wolą organu było zwolnienie sprzedaży z podatku VAT, organ ten nie występowałby w tym zakresie o udzielenie interpretacji podatkowej do właściwego organu i nie wskazywał tej okoliczności w uzasadnieniu uchwały. Nadto taką interpretację potwierdza językowe sformułowanie, iż "sprzedaż zwolniona jest z podatku VAT". W przypadku zamiaru nadania uchwale w tym zakresie prawotwórczego charakteru - zwalniającego sprzedaż z podatku VAT treść uchwały powinna brzmieć "zwalnia się sprzedaż z podatku VAT". Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że zapis "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" miał na celu precyzyjne określenie ceny sprzedaży. Sejmik Województwa [...] posiadając interpretację organu podatkowego nie użył w uchwale określenia cena netto ani brutto, uznając, iż takie określenie ceny zarezerwowane jest dla przypadków, gdy sprzedaż jest opodatkowana podatkiem VAT. Aby dać wyraz temu, iż cena ustalona w uchwale poniżej wartości nieruchomości jest ceną, jaka winna stanowić dochód jednostki samorządu terytorialnego wskazano, iż sprzedaż jest zwolniona z podatku VAT, zatem cała wskazana kwota stanowi dochód, jaki winien uzyskać sprzedający. Zapis "sprzedaż zwolniona z podatku VAT" ma zatem charakter prawotwórczy, jednak jedynie w zakresie dotyczącym sprecyzowania wysokości ceny nieruchomości. Zamieszczone sformułowanie pełni tę samą funkcję jak wskazanie w uchwałach wyrażających zgodę na obniżenie ceny, że ustalona cena jest ceną netto lub brutto, albo zamieszczenie po wskazaniu kwoty ceny zapisu "+ podatek VAT". Gdyby uzyskana interpretacja została uchylona, cenę wskazaną w uchwale należałoby rozumieć jako cenę netto, do jakiej nastąpiło obniżenie ceny nieruchomości, bez uwzględnienia obciążeń podatkowych. Podniesione w skardze w tym zakresie argumenty zasługują zatem na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organ podejmujący uchwałę przepisów prawa polegającego na wejściu w materię pozostającą poza jego kompetencjami. Wolą organu nie było bowiem ani zwolnienie sprzedaży z podatku VAT ani zastąpienie organu udzielającego interpretacji podatkowej. Intencją organu było precyzyjne określenie ceny sprzedaży, co pozostawało w granicach jego kompetencji. Sejmik Województwa [...] mógł wskazać wysokość ceny przy użyciu innych opisowych określeń. Zastosowanie określenia użytego w uchwale nie stanowi jednak naruszenia prawa. W szczególności brak jest podstaw do stwierdzenia, iż w uchwale doszło do naruszenia prawa o charakterze istotnym, co jest wymogiem wydania rozstrzygnięcia nadzorczego o stwierdzeniu nieważności uchwały. Powyższe okoliczności uzasadniały zgodnie z art. 148 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, jako podjętego z naruszeniem art. 82 ust. 1 ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.