II SA/Gd 68/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. i K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. L. W. i K.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 7 maja 2012 r. nr [...], którą wymierzono L. i K. W. administracyjną karę pieniężną w wysokości 78 810,50 zł za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia z terenu nieruchomości nr [...] w miejscowości W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje dla nich znaczną szkodę. Skarżący nie posiadają sumy określonej decyzją, więc realizacja obowiązku zapłaty kary będzie musiała nastąpić w drodze egzekucji, przy czym przy tej wartości egzekwowanego roszczenia wierzyciel będzie zmierzał do egzekucji z nieruchomości, która jako jedyna rokuje powodzenie. To doprowadzi, jak twierdza skarżący, zarówno ich jak i ich dzieci, do pozbawienia dachu nad głową, czego nie będzie mógł wynagrodzić późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, a sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Znaczna szkoda to taka szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Legalis). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09, Legalis). W ocenie sądu skarżący w niniejszej sprawie zasadnie powołują się na okoliczności wskazujące na zajście w ich przypadku przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał zatem, że wniosek jest usprawiedliwiony, a wysokość kary pieniężnej dostatecznie uzasadnia konieczność ochrony tymczasowej, mimo, że ochrona ta kończy się z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.