II SA/Gd 703/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi F. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 kwietnia 2007 r., nr [...], 2. określa, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie mogą być wykonane. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 sierpnia 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz na podstawie art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717 zez m./ oraz na podstawie § 3,§ 4 i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /Dz. U. Nr 164, poz. 1588/ utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 kwietnia 2007r. o ustaleniu na wniosek A. P. i K. P. warunków zabudowy dla inwestycji: nadbudowa części budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, na działce nr [...], km.[...], położonej w G., przy ul. [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji F. M. podał, że zgadza się na nadbudowę części budynku jednorodzinnego bliźniaczego jedynie w obrysie budynku [...], natomiast nie zgadza się na nadbudowę w pozostałej części. Obecna niska zabudowa stanowi dla odwołującego płot, nie chce on natomiast muru o wysokości ok. 2,5m. Rozpoznając odwołanie organ II instancji ustalił, że A. P. i K. P. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy zagospodarowania terenu dla działki nr [...], km [...], położonej w G. ul. [...] inwestycji polegającej na nadbudowie części budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej / według załącznika graficznego- część obiektu oznaczona nr 2 w zał. Nr 2/, powierzchnia użytkowa projektowanej zabudowy ok. 78m², ilość projektowanych kondygnacji-1, łącznie budynek będzie dwukondygnacyjny. W toku postępowania administracyjnego F. M. / właściciel działki nr [...]/ podnosił, że nie wnosi zastrzeżeń do planowanej nadbudowy przez p. L. o pow. ok. 48m², albowiem planowana nadbudowa mieści się " w obrysie I piętra budynku przy ul. [...]", natomiast nie wyraża zgody na planowaną przez nich nadbudowę w części wykraczającej poza zarys I piętra budynku przy ul. [...].F. M. podnosił, że planowana przez A. P. i K. P. nadbudowa spowodowałaby zacienienie pomieszczeń mieszkalnych w budynku przy ul. [...]. Jednocześnie F. M. przedstawił załącznik graficzny, na którym przedstawił obszar nadbudowy, na który wyraża zgodę. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji ,warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Zatem wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji powinien zawierać m.in. charakterystykę inwestycji, obejmującą: a/ określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposób odprowadzenia lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb infrastruktury technicznej; b/określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej; c/określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz, w przypadku braku obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. W uzasadnieniu organ podał, że inwestycja objęta decyzją jest przewidziana do realizacji na obszarze terenu spełniającego warunki, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tym przepisem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1/ co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2/ teren ma dostęp do drogi publicznej; 3/ istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4/ teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc ; 5/ decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Spełnienie powyższych warunków potwierdza analiza obszaru wyznaczonego zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będąca załącznikiem do decyzji. Zgodnie z powołanym § 3 rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy w zakresie warunków, o których mowa w przytoczonym art.61 ust. 1-5 ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, z udziałem stron, którym zapewniono czynny udział w prowadzonym postępowaniu. Kolegium ustaliło także, iż obszar analizowany został wyznaczony prawidłowo, a wyniki przeprowadzonej w sprawie analizy nie budzą wątpliwości. Z analizy tej wynika, że działka nr [...] jest obecnie zabudowana jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej, parterowym, przykrytym dachem płaskim. W obszarze analizowanym znajdują się działki o numerach : [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położone przy ul. [...], [...] i [...], które są zabudowane budynkami o funkcji mieszkalnej, jednorodzinnej, w przewadze- zabudowy bliźniacze. Wskazano, że cechy zabudowy takie jak geometria dachu, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono w nawiązaniu do zabudowy na działce nr [...]. Nie analizowano natomiast średniego wskaźnika pow. zabudowy, szerokości elewacji frontowej oraz linii zabudowy, z uwagi na zachowanie obrysu budynku w niezmienionej formie. Organ II instancji podkreślił, że skoro w obszarze analizowanym znajdują się budynki jednorodzinne, bliźniacze i dwukondygnacyjne, to zasadnym było ustalenie warunków zabudowy, zgodnie z wnioskiem strony. Wskazano, że ochrona interesów osób trzecich- właścicieli nieruchomości sąsiednich została zapewniona poprzez postanowienia pkt 2d decyzji, w którym nałożono na inwestorów obowiązek zapewnienia dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Natomiast zastrzeżenia dotyczące kwestii zacienienia nieruchomości zostaną uregulowane na etapie pozwolenia na budowę. F. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, podając że podtrzymuje swoje odwołanie od decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił, że organy administracji nie ustaliły jaki jest dotychczasowy stan zabudowy, w związku z planowana nadbudową części budynku jednorodzinnego. Skarżący ponownie oświadczył, że nie wyraża zgody "na nadbudowę budynku w części między budynkiem mieszkalnym przy ul. [...], a domkiem gospodarczym". Nadbudowa ta przyczyni się nie tylko do zacienienia pokoi i kuchni, ale również doprowadzi do powstania muru o wysokości ok. 5,8m. Wówczas, jak zarzucił skarżący , jego ogród stałby się zabudowaną na około "twierdzą". Do skargi skarżący załączył również mapę wraz ze szkicami obrazującymi obszar planowanej nadbudowy na mapie wysokościowej oraz rysunki oznaczone jako widok W 1 i widok W 2. Nadto przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2008r. skarżący uzupełnił swoją skargę podając, że wyraził zgodę na nadbudowę dla budynku bliźniaczego. Natomiast w rozpatrywanej sprawie sporna jest nadbudowa nielegalnie wybudowanego baraku, który jest usytuowany przy płocie znajdującym się na działce skarżącego. Obecnie barak ten ma ok.. 2,5 m wysokości. Skarżący zarzucił, że obiekt ten nie stanowi zabudowy bliźniaczej, stąd jego nadbudowa / przy działce skarżącego/ o ok. dodatkowe 4m jest niezgodna z prawem. Skarżący wskazał, że odległość od granicy działki winna wynosić co najmniej 3m, nadto wskazał, że na sąsiedniej nieruchomości znajduje się podwórko, które można przeznaczyć na rozbudowę budynku, zamiast dokonywać takiej rozbudowy przy granicy z działką skarżącego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działania administracji pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć wpływ na wynik sprawy / art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. nr 153, poz. 1270/. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a twierdzenia skarżącego zawarte w skardze znajdują potwierdzenie w dowodach zgromadzonych w sprawie. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. W art. 59 ust. 1 omawianej ustawy wskazano, iż zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z przepisem art. 52 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora. Wniosek ten winien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, charakterystykę inwestycji obejmującą między innymi określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej, jak też określenie charakterystycznych parametrów inwestycji. W rozpatrywanej sprawie inwestorzy A. P. i K. P. zgodnie z wymogami art. 52 ustawy złożyli wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [..] położonej w G. przy ul. [...] o łącznej powierzchni 390m². W części dotyczącej funkcji obiektu i planowanego zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy inwestorzy podali we wniosku, że wnoszą o wydanie decyzji dotyczącej nadbudowy części parterowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej / według załącznika graficznego/, powierzchnia użytkowa projektowanej nadbudowy wynosi ok. 78m² i jest to część obiektu oznaczona nr 2 na załączniku graficznym. Nadto określono, że ilość projektowanych kondygnacji wynosi 1 – łącznie istniejący budynek będzie dwukondygnacyjny. Do wniosku inwestorów zostały dołączone 2 załączniki graficzne. W załączniku graficznym nr 1/ na planie sytuacyjnym oznaczona została granica działki / A,B,C,D/ wraz z zakresem opracowania. Na mapie oznaczono istniejący budynek mieszkalny jednorodzinny parterowy w zabudowie bliźniaczej oraz oznaczono nadbudowę tego budynku o pow. 48m² / nr 1/ oraz o pow. 78 m² / nr2/. Wniosek dotyczył wydania warunków zabudowy dla nadbudowy oznaczonej nr 2/ na załączonej mapie. Załącznik graficzny nr 2/ przedstawia stan istniejący na działce nr [...] / ul. [...]. Organ administracji w swojej decyzji podał, że decyzja ustala warunki zabudowy działki nr [...] km [...] oznaczonej literami ABCD na załączniku graficznym do decyzji, jako rodzaj inwestycji podano nadbudowa części budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej. W analizie funkcji cech zabudowy i zagospodarowania terenu dla nadbudowy części budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] opracowanej w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ustawy- zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. jako granice obszaru analizowanego wskazano, że obszar poddany analizie obejmuje działkę nr [...] położoną przy ul. [...] objętą wnioskiem inwestora przewidzianym do nadbudowy fragmentu budynku parterowego o jedna kondygnację mieszkalną oraz działki sąsiadujące z terenem. W zakresie dotyczącym analizy w punkcie dotyczącym funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano, że obszar analizowany zawiera działkę [...] położoną przy ul. [...] objętą wnioskiem inwestora- zabudowaną jednorodzinnym parterowym budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej oraz inne działki sąsiadujące z terenem objętym wnioskiem, zabudowane budynkami o funkcji mieszkalnej, jednorodzinnej w przewadze z w zabudowie bliźniaczej. W zakresie dotyczącym cech zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono, że niektóre parametry/ wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometria dachu, kąt nachylenia/ możliwe są do ustalenia na podstawie analizy zabudowy położonej w bezpośrednim sąsiedztwie tj. na działce nr [...].Nie analizowano średniego wskaźnika powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej oraz linii zabudowy z uwagi na zachowanie obrysu w niezmienionej formie. Pojęcie " bliźniaczy" oznacza bardzo podobny, jednakowy, złożony z dwóch jednakowych części. W okolicznościach sprawy organy ustaliły, że działka nr [...] jest zabudowana jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej, konsekwencją powyższego było ustalenie, że z uwagi na zachowanie obrysu budynku w niezmienionej formie nie ma podstaw do ustalania wszystkich oznaczeń wskazanych w § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r Powyższe ustalenie jest niezgodne z istniejącym stanem faktycznym na działce nr [...]. Za zasadne uznać należy zarzuty skarżącego, że na działkach nr [...] i [...] nie istnieje zabudowa bliźniacza, a organy nie ustaliły prawidłowo istniejącej zabudowy. Analiza części tekstowej i graficznej wniosku inwestora o wydanie warunków zabudowy działki nr [...] wskazuje, że w okolicznościach sprawy zabudowa działki nr [...] nie jest zabudową bliźniaczą w stosunku do działki znajdującej się w obszarze analizowanym /działka nr [...], której właścicielem jest skarżący/. Jak wynika z załączonych do wniosku inwestorów dwóch załączników graficznych, działki nr [...] i [...] nie są zabudowane jednakowymi budynkami, inne są ich gabaryty w konsekwencji powierzchnia, kształt, wielkość. Nie można zatem uznać aby zabudowa tych działek była jednakowa, a w konsekwencji bliźniacza. Skoro zatem w sprawie został złożony wniosek o wydanie warunków zabudowy dla nadbudowy części budynku parterowego w zabudowie bliźniaczej wraz z załącznikami graficznymi, to organ winien ten wniosek rozpatrzeć dokonując jego oceny z uwzględnieniem istniejącej faktycznie zabudowy na działce nr [...] i działce sąsiedniej nr [...]. Organ winien zatem ustalić, czy w okolicznościach sprawy w ogóle istnieje zabudowa bliźniacza na działkach nr [...] i [...] oraz czy w okolicznościach sprawy wniosek dot. takiej zabudowy znajduje uzasadnienie. Organ w tym zakresie nie poczynił żadnych ustaleń przyjmując, że taka zabudowa istnieje, w konsekwencji wydał decyzję, która nie odpowiada stanowi faktycznemu istniejącemu na działkach nr [...] i [...]. Wskazać należy, że wniosek dotyczył nadbudowy oznaczonej nr 2/ w załączniku graficznym nr 1/ do wniosku inwestorów i w całości został uwzględniony, albowiem w decyzji o warunkach zabudowy organ odstąpił od ustalania niektórych parametrów podając, że wniosek dotyczy nadbudowy, jej zakres został oznaczony na mapie sytuacyjnej stanowiącej załącznik do decyzji. Sąd wskazuje na powyższe, albowiem nie może w tym stanie rzeczy budzić wątpliwości, że decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła, zgodnie z wnioskiem, całej powierzchni nadbudowy / ok. 78 m²/, zgodnie z powoływanym załącznikiem graficznym, a nie np. części, która w takiej zabudowie bliźniaczej mogła się znajdować. Postępowanie w sprawie toczyło się na podstawie przepisów powoływanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zatem organ uprawniony do wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla obszaru objętego wnioskiem inwestora powinien wyznaczyć granice obszaru w celu przeprowadzenia analizy i ustalenia czy możliwa jest realizacja planowanej inwestycji przy zachowaniu niezbędnych warunków wynikających z cyt. wyżej art. 61 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W § 3 ust. 2 powołanego rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. podano minimalne granice obszaru, który ma być analizowany pod względem funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ przystępując do ustalenia granic obszaru w celu przeprowadzenia wspomnianej analizy powinien mieć na uwadze zasadę dobrego sąsiedztwa, wynikającą z art. 61 ust. pkt 1 ustawy, która uzależnia zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania sąsiedniego. Zasada ta określa konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowy zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym / zagospodarowanie terenu/ i architektonicznym / ukształtowanie wzniesionych obiektów/. Określenie cech, do których trzeba dostosować nową zabudowę jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie warunków zabudowy. Wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przeprowadzonej przez organ I instancji nie mogą stanowić podstawy do podjęcia rozstrzygnięcia o warunkach zabudowy wnioskowanej nadbudowy, gdyż nie pozwalają odpowiedzieć na pytanie, czy inwestycja jest zgodna z dobrosąsiedzkimi stosunkami. Przeprowadzona analiza nie odpowiada wymaganiom wynikającym z cyt. rozporządzenia z 26 sierpnia 2003r. Powstająca w sąsiedztwie zabudowanej działki nowa zabudowa / w okolicznościach sprawy nadbudowa/ powinna odpowiadać parametrom, gabarytom cechom istniejącej zabudowy. Dokonana przez organ I instancji analiza nie odniosła się do parametrów, gabarytów, formy obiektów zlokalizowanych na analizowanym terenie, albowiem podstawą dla jej opracowania i wydania decyzji było ustalenie, że na terenie analizowanym istnieje zabudowa bliźniacza. Organ wskazał jedynie, że nadbudowa dotyczy zabudowy bliźniaczej. Wadliwość przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zabudowy zagospodarowania terenu dla obszaru sąsiadującego z terenem lokalizacji inwestycji, spowodowała, że zaskarżona decyzja, jak również decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. oraz art. 7 i 80 kpa. Z tych wszystkich podanych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz na podstawie art. 152 powołanej ustawy orzekł, że decyzje te nie mogą być wykonane. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem powyższych uwag, w szczególności poprzez określenie cech, do których należy dostosować nową zabudowę, po dokonaniu analizy cech zabudowy obszaru sąsiadującego z terenem planowanej inwestycji – jej parametrów i gabarytów, zgodnie z faktycznym stanem zabudowy na działkach nr [...] i nr [...]. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego podnoszonych w toku postępowania należy wyjaśnić, że organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie może wkraczać w kompetencje organu wydającego pozwolenie na budowę, do którego należy wszechstronna ocena czy projektowany obiekt odpowiada warunkom wynikającym z odpowiednich przepisów prawa budowlanego i przepisów szczególnych, do kompetencji organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy nie należy również ustalanie czy na terenie działek objętych analizą, czy też na działce wnioskodawców doszło do naruszenia przepisów prawa budowlanego poprzez samowolne wybudowanie obiektu budowlanego.