II SA/Gd 72/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 13 listopada 2024 roku, nr SKO.420.164.2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego uchyla zaskarżone postanowienie. K. F. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej jako: Kolegium, SKO) z 13 listopada 2024 r., nr SKO.420.164.2024, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z 8 sierpnia 2024 r., nr MOPR.VI-5212.000007.2024, Prezydent Miasta Słupska (dalej jako: Prezydent, organ I instancji) przyznał skarżącemu specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką, p. E. F. , w kwocie 620 zł miesięcznie na okres od 1 lutego 2023 r. do 31 sierpnia 2023 r. i odmówił przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres od 1 września 2023 r. do 31 października 2023 r. Postanowieniem z 13 listopada 2024 r. Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu 27 sierpnia 2024 r. zaś skarżący odwołanie od niej wniósł w dniu 17 października 2024 r. Jak zauważyło Kolegium, termin na wniesienie odwołania upłynął bezskutecznie w dniu 10 września 2024 r., zatem należało uznać, że odwołanie wniesione zostało z naruszeniem 14-dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 111 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572) dalej "k.p.a.", poprzez jego całkowite pominięcie, naruszenie art. 75 § 1 oraz art. 76 § 1 k.p.a. poprzez ich nieuwzględnienie oraz niezastosowanie się do art. 6 k.p.a. Wobec tego skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie wydania tego postanowienia z rażącym naruszeniem prawa oraz o rozpatrzenie odwołania strony z dnia 17 października 2024 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2024 r., lecz w dniu 9 września 2024 r. – z zachowaniem 14-dniowego terminu – wniósł on o uzupełnienie decyzji. Postanowieniem z 17 września 2024 r. organ odmówił uzupełnienia decyzji, a rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 3 października 2024 r. Zatem, zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a., termin na wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta biegł od dnia doręczenia stronie ww. postanowienia. Termin ten został dochowany, bowiem odwołanie strona złożyła w dniu 17 października 2024 r. W ocenie skarżącego dochował on więc wszelkich terminów i złożył wszelkie pisma zgodnie z zachowaniem odpowiednich przepisów prawa. To organ II instancji nie dopełnił obowiązku zapoznania się wnikliwie z aktami sprawy podczas rozpatrywania odwołania, czego dowodem jest całkowicie błędnie wydane skarżone postanowienie. Do skargi załączono ksero postanowienie Prezydenta z 17 września 2024 r. o odmowie uzupełnienia decyzji oraz ksero koperty z numerem nadania i status śledzenia przesyłki z ww. postanowieniem. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym stwierdzając, że postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało prawidłowo i nie doszło do naruszenia przepisów k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozważanym wypadku. Jeżeli zaś podczas tej kontroli sąd nie dopatrzy się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c), oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Kontrolą legalności w przedmiotowej sprawie objęto postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 13 listopada 2024 r., którym na podstawie art. 129 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), dalej jako k.p.a., stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Słupska z 8 sierpnia 2024 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie to jest nieprawidłowe, bowiem organ odwoławczy nie uwzględnił wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, co skutkowało przedwczesnym stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jednakże, zgodnie z art. 111 k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). ` Z treści powołanego art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji modyfikuje bieg terminu do wniesienia odwołania. Złożenie takiego wniosku powoduje bowiem przerwanie biegu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. terminu do wniesienia odwołania. Termin ten biegnie na nowo od doręczenia postanowienia wydanego na podstawie art. 111 § 1b k.p.a. W związku z tym w postanowieniu wydanym w wyniku rozpoznania takiego żądania, organ powinien, stosownie do treści z art. 124 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 1 k.p.a., zamieścić również pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji, uwzględniające treść art. 111 § 2 k.p.a. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że w dniu 27 sierpnia 2024 r. skarżącemu doręczono decyzję organu I instancji. Co do zasady więc termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 10 września 2024 r. Jednakże, w dniu 9 września 2024 r. skarżący nadał w placówce pocztowej pismo z wnioskiem o uzupełnienie decyzji. Wniosek ten został złożony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 111 § 1 k.p.a. W orzecznictwie zaś uznaje się, że przewidziane w art. 111 § 2 k.p.a. przesunięcie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji następuje tylko wówczas, gdy żądanie uzupełnienia decyzji zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 111 § 1 k.p.a., tj. w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji (zob. wyrok NSA z 20 października 2015 r., sygn. akt II OSK 1222/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA). Tak więc w rozważanym wypadku konieczne było uwzględnienie ww. przesunięcia terminu na złożenie odwołania w związku ze skutecznie wniesionym żądaniem uzupełnienia decyzji, czego jednak organ odwoławczy nie uczynił. Tymczasem uwzględnienie ww. okoliczności pozwoliłoby Kolegium stwierdzić, że postanowienie Prezydenta z 17 września 2024 r. o odmowie uzupełnienia decyzji zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 października 2024 r. Tak więc w istocie od tej daty biegł termin na wniesienie odwołania i upływał on w dniu 17 października 2024 r. Natomiast pismo z odwołaniem skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 15 października 2024 r. Zestawieniem tych dat prowadzi do wniosku, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu wyznaczonego zgodnie z art. 129 § 2 w zw. z art. 111 § 2 k.p.a. Zatem w niniejszej sprawie Kolegium nie miało podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.