II SA/Gd 743/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Redakcji Portalu [...] o wymierzenie grzywny Burmistrzowi z powodu bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 sierpnia 2012 roku sygnatura akt II SA/Gd 280/12 w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. Redakcja A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wymierzenie grzywny Burmistrzowi z powodu bezczynności po wyroku tegoż Sądu z dnia 14 sierpnia 2012 r., sygn. akt sygn. akt II SA/Gd 280/12 wydanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej inwestycji polegającej na budowie kanalizacji dla miejscowości D., S. i B. Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z dnia 31 stycznia 2012 r. Burmistrz, rozpoznając wniosek B. K. - redaktora naczelnego A z dnia 18 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie podania informacji i umożliwienia wykonania fotografii wszystkich dokumentów dotyczących projektu budowy kanalizacji dla miejscowości D., S. i B., odmówił udostępnienia informacji publicznej. Następnie decyzją z dnia 7 marca 2012 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 280/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Burmistrza i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd uznał bowiem, że organy obu instancji nie ustaliły prawidłowo przedmiotu sprawy, nie odniosły się w uzasadnieniu do wniosku redaktora naczelnego skierowanego do organu już w dniu 29 grudnia 2011 r., poprzestając na ocenie wniosku z dnia 18 stycznia 2012 r. Sąd stwierdził, że należało rozpoznać łącznie wnioski skarżącego z dnia 29 grudnia 2011 r. i z dnia 18 stycznia 2012 r., dokładnie je analizując pod kątem dopuszczalności ich udostępnienia z uwzględnieniem treści art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dokumentacja zgromadzona w sprawie potwierdza, że w dniu 3 grudnia 2012 r. Burmistrzowi zwrócono akta postępowania zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W następstwie powyższego pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. Burmistrz wskazał redaktorowi naczelnemu skarżącej Redakcji termin 17 grudnia 2012 r. dla zapoznania się i wykonania fotokopii dokumentów dotyczących projektu budowy kanalizacji dla miejscowości D., S. i B. W tym samym piśmie organ udzielił odpowiedzi na pytania sformułowane przez wnioskodawcę w piśmie z dnia 29 grudnia 2011 r. i w piśmie z dnia 18 stycznia 2012 r. Notatki służbowe sporządzone w dniach 17 grudnia 2012 r., 20 grudnia 2012 r., 27 grudnia 2012 r., 2 stycznia 2013 r. potwierdzają kolejne wizyty redaktora naczelnego skarżącej Redakcji w siedzibie organu w celu zapoznania się i dokonania fotokopii dokumentacji dotyczącej budowy przedmiotowej kanalizacji. W trakcie tych wizyt udostępniano wnioskodawcy kolejne części żądanej przez niego dokumentacji. Notatka służbowa podpisana przez przedstawiciela organu oraz redaktora naczelnego skarżącej Redakcji potwierdza, że ze względu na ilość dokumentacji uzgodniono, że będzie ona udostępniana etapami, co też miało miejsce. We wskazanych terminach wnioskodawca zapoznawał się z przedstawianą mu dokumentacją, nie wnosząc żadnych uwag do sposobu udostępniania dokumentów. Z wizyty B. K. i D. S. w dniu 9 stycznia 2013 r. w siedzibie organu sporządzono notatkę, w której wnioskodawcy zgłosili uwagi co do zakresu udostępnianych dokumentów. Wnioskodawcy zażądali udostępnienia kolejnych dokumentów w postaci protokołów rozruchu technologicznego, dokumentu potwierdzającego nadanie B uprawnień do pełnienia roli operatora kanalizacji w D., S. i B., zestawienia korespondencji i uzgodnień z właścicielami działek w B., materiałów z negocjacji z A. P. w celu przejęcia jej działki nr [...] w B. Notatka służbowa sporządzona po kolejnej wizycie wnioskodawcy w siedzibie organu w dniu 14 stycznia 2013 r. potwierdziła działania podejmowane przez organ w celu udostępnienia wnioskodawcy żądanej dokumentacji związanej z budową przedmiotowej kanalizacji. Wnioskodawca wniósł swoje zastrzeżenia do notatki służbowej z dnia 14 stycznia 2013 r. Następnie jeszcze w dniu 25 lutego 2013 r. wnioskodawcy udostępniono żądane przez niego dokumenty. W dniu 25 lutego 2013 r. B. K. wezwał Burmistrza do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 280/13, poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji w terminie 14 dni. Stwierdził przy tym, że nadal nie ustalono przedmiotu sprawy, czyli nie określono jakie dokumenty objęte są wnioskiem o udostępnienie, a które spośród nich powinny podlegać anonimizacji. Nadto zarzucił, że nie przedstawiono mu zestawienia dokumentów dotyczących realizowanej budowy oraz innych dokumentów szczegółowo wskazanych w wezwaniu. W odpowiedzi na wezwanie organ gminy wyjaśnił, że wskazany wyrok został już wykonany poprzez udostępnienie wszystkich dokumentów w sprawie w dniu 17 grudnia 2012 r. oraz w kolejnych terminach obustronnie uzgodnionych. W skardze zarzucającej bezczynność organu po wyroku uchylającym rozstrzygnięcia organów obu instancji w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej skarżąca Redakcja A przedstawiła szczegółowe chronologiczne zestawienie dokumentów udostępnionych przez organ po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny. Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do tego, że skarżącej pomimo wskazań sądu administracyjnego nie udostępniono konkretnych dokumentów, o które zabiegała. Skarżąca domagała się wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości przy uwzględnieniu takich okoliczności jak bezpodstawne przewlekanie toczącego się postępowania oraz ignorowanie wyroku sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie, gdyż w sprawie nie zachodzi stan niewykonania wyroku sądu. Organ wyjaśnił, że po otrzymaniu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku sądu administracyjnego podjął wszelkie niezbędne kroki celem wykonania zobowiązania Sądu. I tak, pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. udzielił odpowiedzi na zadane pytania, zaś po uzgodnieniu z wnioskodawcą terminów udostępniania stworzył warunki do zapoznania się z kompletną dokumentacją dotyczącą przedmiotowej inwestycji. Organ wyjaśnił, że nie mogą podlegać udostępnieniu żądane umowy dzierżawy sieci kanalizacji sanitarnej oraz protokół rozruchu technologicznego, jako że nie istnieją. Udostępnianie informacji odbywało się to w terminach uzgadnianych z wnioskodawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca Redakcja A, której redaktor naczelny B. K. na przełomie grudnia 2011 r. i stycznia 2012 r. wystąpił do Burmistrza z wnioskiem o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej, wszystkich dokumentów związanych z realizowaną ze środków publicznych inwestycją polegającą na budowie sieci kanalizacyjnej dla miejscowości D., S. i B., zarzuciła Burmistrzowi bezczynność po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku uchylającego uprzednio wydane decyzje rozpoznające sprawę udostępnienia żądanych dokumentów. Na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) podstawą sformułowanego w skardze żądania był przepis art. 154 § 1, zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków mających na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie. Zastosowanie grzywny może mieć zatem miejsce, gdy po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn zależnych od tego organu. Niewykonanie wyroku sądu administracyjnego może polegać na pozostawaniu w bezczynności, pozostawaniu w stanie przewlekłości w prowadzeniu postępowania, w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Stan bezczynności lub stan przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji określonej w art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma miejsce wówczas, gdy organ w powtórnym postępowaniu, prowadzonym na skutek wydania uprzednio wyroku w sprawie sądowoadministracyjnej, pomimo upływu stosownych terminów nie załatwia sprawy, tzn. nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając na względzie specyfikę postępowania regulującego dostęp do informacji publicznej bezczynność, na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Nie można zatem mówić o bezczynności w sprawie z zakresu informacji publicznej, gdy organ dokonuje materialno-technicznej czynności udostępnienia informacji publicznej bądź gdy podejmuje rozstrzygnięcie formalnoprawne przewidziane przez ustawę. Podkreślić należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ograniczają wniesienia skargi na bezczynność po wyroku uwzględniającym skargę żadnym terminem, wymagają natomiast dla dopuszczalności skargi wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Warunek ten w przedmiotowej sprawie skarżąca spełniła. Sąd administracyjny uwzględnia skargę wniesioną na niewykonanie wyroku sądu, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej pozostawał w bezczynności, tj. nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Go 726/10, LEX 753137; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Op 466/10, dostępny na stronach internetowych NSA Baza orzeczeń). Konsekwentnie mieć należy na względzie, że ocena zasadności skargi wniesionej na podstawie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonywana jest według stanu postępowania administracyjnego istniejącego w dacie jej wniesienia. W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 tej ustawy należy zatem przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu oraz dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone okoliczności wypełniają znamiona bezczynność bądź przewlekłości postepowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarżąca, wzywając w dniu 25 lutego 2013 r. Burmistrza do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 280/12, otworzyła drogę do wniesienia skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oceniając jednak zasadność tej skargi w świetle przesłanek zastosowania przepisu art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że jest nie zasługuje ona na uwzględnienie. Cały zgromadzony i ujawniony w sprawie materiał dowodowy potwierdza bowiem, że po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 14 sierpnia 2012 r. wyroku w sprawie dotyczącej wniosku skarżącej o udostępnienie informacji odnoszącej się do inwestycji kanalizacyjnej w K. i zwrocie w dniu 3 grudnia 2012 r. akt sprawy do organu administracji, podjęto konkretne czynności materialno-techniczne zmierzające do załatwienia sprawy ze wskazanego wniosku. Tym samym nie sposób uznać, że właściwy organ administracji pozostawał w bezczynności z załatwieniem sprawy z wniosków skarżącej z dnia 29 grudnia 2011 r. uzupełnionego pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. o udostępnienie wskazanej informacji publicznej, po wyroku sądu administracyjnego uwzględniającego skargę. Po zwrocie akt sprawy przez Sąd do organu administracji w dniu 3 grudnia 2012 r. w piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. Burmistrz odpowiedział na każde z 9 pytań zawartych we wniosku z dnia 29 grudnia 2011 r. oraz na pozostałe pytania sformułowane przez skarżącą w piśmie z dnia 18 stycznia 2012 r. W zakresie udostępnienia żądanych dokumentów dotyczących realizacji inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacyjnej we miejscowościach D., S. i B. organ we wskazanym piśmie zadeklarował możliwość ich udostępnienia już w dniu 17 grudnia 2012 r. Następnie, realizując tę deklarację, w dniu 17 stycznia 2012 r. rozpoczęto faktyczne udostępnianie skarżącej obszernej dokumentacji dotyczącej przedmiotowej inwestycji. Redaktor naczelny skarżącej Redakcji uzyskał kompletną wiedzę o dostępnej dokumentacji i umożliwiono mu sukcesywne, w uzgodnionych z nim terminach, zapoznawanie się z tymi dokumentami w siedzibie organu. W dniach 17 grudnia 2012 r., 20 grudnia 2012 r., 27 grudnia 2012 r., 2 stycznia 2013 r., 9 stycznia 2013 r., 14 stycznia 2013 r. oraz 25 lutego 2013 r. udostępniono mu poszczególne fragmenty dokumentacji inwestycji, których żądał, co potwierdzają notatki służbowe sporządzone na dowód tych czynności. Chronologię tych czynności przedstawiła w skardze sama skarżąca, a potwierdził ją organ w odpowiedzi na skargę. W tej sytuacji stwierdzić należało, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2012 r. i zwrocie akt do organu administracji organ ten załatwił sprawę z wniosków skarżącej z dnia 29 grudnia 2011 r. i 18 stycznia 2012 r. o udostępnienie opisanej wyżej informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na zadane pytania i udostępnienie poszczególnych fragmentów dokumentacji. Organ nie pozostawał zatem w bezczynności, a podejmowane czynności nie nosiły cech przewlekłości. Notatki służbowe sporządzane ze spotkań z redaktorem naczelnym skarżącej Redakcji, pod którymi składał on swój podpis stanowiący wyraz akceptacji ich treści, potwierdzają, że w uzgodnieniu z nim organ przyjął metodę etapowego, sukcesywnego udostępniania informacji. Ze względu na obszerność dokumentacji podlegającej udostępnieniu organ administracji musiał przyjąć dogodną dla wnioskodawcy i możliwą dla organu metodę udostępniania tych informacji w kolejnych następujących po sobie terminach. Takie postępowanie organu nie nosi znamion przewlekłości, którą należałoby ocenić z perspektywy art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwagi redaktora naczelnego skarżącej Redakcji B. K. dotyczące zakresu udostępnianych dokumentów i żądania udostępnienia kolejnych dokumentów formułowane po spotkaniach w dniach 9 stycznia 2013 r., 14 stycznia 2013 r. oraz 25 lutego 2013 r. należało ocenić jako nowe, w stosunku do wniosków z dnia 29 grudnia 2011 r. i 18 stycznia 2012 r., wnioski o udostępnienie informacji. W miarę bowiem pozyskiwania informacji z udostępnianych przez organ dokumentów w ramach pierwotnej sprawy osądzonej wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2012 r. skarżąca rozszerzała swoje żądania, które wykroczyły poza zakres wniosków z dnia 29 grudnia 2011 r. i 18 stycznia 2012 r. W niniejszej sprawie załatwienie sprawy po wyroku uchylającym wcześniejsze rozstrzygnięcia organów administracji nastąpiło już w piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r., a następnie w dniu 17 grudnia 2012 r., tj. w dniu pierwszej wizyty przedstawicieli skarżącej w siedzibie organu, gdzie na ich żądanie przedstawiono wszystkie istniejące dokumenty, zaś ze wskazaną przez nich częścią zapoznali się. W kolejnych, ustalonych zgodnie przez obie strony, terminach wizyt w organie każdorazowo udostępniano dalsze żądane dokumenty. Tym samym w momencie wniesienia skargi organ administracji nie pozostawał w bezczynności, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny, o jakiej mowa przepisie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.