II SA/Gd 768/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2017r., Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2017r., Nr [..], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2017r. i nakazującą zamurowanie otworu okiennego w mieszkaniu nr 10 (poddasze) w ścianie wielorodzinnego budynku mieszkalnego na działce nr [..] przy ul. P. w P., usytuowanej w odległości 3m od granicy z działką budowlaną nr [..] – materiałem spełniającym wymogi rozprzestrzeniania ognia przez ściany zewnętrzne (luksfery, bloczki lub pustaki szklane) w celu doprowadzenia tego budynku do stanu poprzedniego. W skardze skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nakaz zamurowania okna jest nadmiernym rygoryzmem, ponieważ obecnie na rynku dostępne są okna ogniotrwałe znacząco bardziej estetyczne niż wymienione w nakazie. Wskazała, że narzucenie luksferów, bloczków lub pustaków obniża walory estetyczne i jednocześnie zmusza właściciela do zwiększenia kosztów ogrzewania pomieszczenia, ponieważ izolacja termiczna okna jest blisko trzykrotnie większa niż luksferów. Podkreślono, że w przypadku przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, co uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej. Wyjaśniono, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakaz zamurowania okna, względnie jego wypełnienie luksferami, cegłą szklaną lub innym nieotwieranymi bloczkami lub pustakami szklanymi. Wykonanie takich robót wiąże się z koniecznością poniesienia kosztów demontażu okna, jego zamurowania lub wypełnienia, a ewentualne wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu będzie wiązać się z kosztami ponownego montażu okna. Wykonanie orzeczonego obowiązku wiązałoby się zatem dla skarżącej z nadmiernymi kosztami. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2017r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegał oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się rozumieć przez skutki trudne do odwrócenia skutki związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach i obowiązkach stron, których rodzaj i zakres wystąpienia winien być oceniany w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2016r., I OZ 516/16, LEX nr 2108401). Z kolei, niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dla wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych celem doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie sądu przytoczone przez pełnomocnika skarżącej argumenty o charakterze ogólnym nie zostały poparte żadnymi dodatkowymi dowodami bądź okolicznościami odnoszącymi się konkretnie do indywidulanej sytuacji skarżącej, a okoliczności te nie wynikają z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy. Nie przedłożono bowiem obliczenia przewidywanych kosztów demontażu okna i montażu luksferów, bloczków lub pustaków szklanych oraz nie scharakteryzowano sytuacji finansowej skarżącej poprzez podanie chociażby jej miesięcznych dochodów. Dopiero konfrontacja tych danych umożliwiłabym weryfikację wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle przedstawionej przez pełnomocnika skarżącej argumentacji nie sposób stwierdzić, czy wykonanie nakazanego obowiązku wiązać się będzie dla skarżącej z nadmiernymi kosztami, a tym samym, czy zachodzi w tej sytuacji niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Demontaż okien i zamurowanie ich materiałem budowlanym nakazanym w decyzji faktycznie może się wiązać dla skarżącej z pewnymi utrudnieniami, jednakże nie można utożsamiać ich ze skutkami, których nie będzie można przywrócić, bądź ewentualnie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Nie ulega wątpliwości, że tylko zestawienie wyliczeń dotyczących kosztów wykonania zaskarżonej decyzji oraz danych obrazujących sytuację finansową skarżącej pozwoliłoby na ocenę sądu, czy w istocie realizacja nałożonego na skarżącą obowiązku pociągnie za sobą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku odnosząca się do nadmiernego rygoryzmu nałożonego obowiązku, podczas gdy można było zastosować inny sposób doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego, nie mogła być brana pod uwagę przez sąd na obecnym etapie postępowania, albowiem dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w niniejszej sprawie sąd zajmie stanowisko w kwestii zgodności z prawem działań organów nadzoru budowlanego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.