II SA/Gd 772/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2007-12-17

Skład orzekający: Janina Guść

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działania organu administracji publicznej, wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a., podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. dotyczy zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez organy administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 PPSA, kontrola sądów administracyjnych obejmuje ściśle określony katalog aktów i czynności, wśród których nie ma skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. W związku z tym, skarga taka nie podlega kontroli sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewody na działania Rady Gminy i Wójta Gminy w zakresie gospodarki nieruchomościami, zarzucając nieustosunkowanie się do przedstawionych zarzutów. Skarżący podniósł, że Wójt Gminy wydał pozwolenie na budowę z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i że naruszono jego prawo do wykupienia nieruchomości w procesie komunalizacji. Wojewoda podtrzymał swoje poprzednie stanowisko, wskazując, że Gmina ma prawo rozporządzać działką. Skarżący następnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działania Wojewody w przedmiocie rozpoznania jego skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na działania Wojewody w przedmiocie rozpoznania skargi na działania organów gminy w zakresie gospodarowania nieruchomościami postanawia odrzucić skargę. S. L. wniósł skargę na działania Wojewody w przedmiocie rozpoznania złożonej przez niego apodstawei art. 229 k.p.a. skargi na działania Rady Gminy i Wójta Gminy. Skarżący wskazał, iż w piśmie z 6 września 2007 r. wniósł skargę do Wojewody na działania Rady Gminy i Wójta Gminy w zakresie gospodarki nieruchomościami, zarzucając nieustosunkowanie się do przedstawionych zarzutów i nieprzedstawienie wyjaśnień organów, których zarzutów dotyczyła skarga. Skarżący wskazał, iż Wójt Gminy wydał pozwolenie na budowę obiektu gastronomicznego przylegającego do jego działki z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i zgodnie z pismem Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego w G. z 12 marca 2002 r. winien wznowić to postępowanie. Skarżący stwierdził, iż wystąpił do Sądu Rejonowego w W. o stwierdzenie, iż w procesie komunalizacji działki Nr [...] położonej w Ch., na której znajdowały się mieszkania pracowników Urzędu Morskiego oraz ogródki przydomowe, naruszono jego prawo do wykupienia nieruchomości, a Rada Gminy mimo toczącego się postępowania podjęła uchwałę o podziale i sprzedaży części działki Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, iż S. L. składał w dniu 24 kwietnia 2006 r. skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] Nr [...] w sprawie sprzedaży nieruchomości stanowiących własność Gminy, w tym działki Nr [...]. Uchwała ta nie narusza prawa, gdyż Gmina na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody z dnia 20 stycznia 2003 r. Nr [...] stała się właścicielem działki Nr [...], w związku z tym ma prawo rozporządzać przedmiotową działką. Pismem z dnia 6 września 2007 r. S. L. ponownie złożył skargę na działanie Rady i Wójta Gminy. Po przeanalizowaniu dokumentacji nadesłanej przez Radę Gminy Wojewoda podtrzymał poprzednio zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Podstawę wniesionej przez skarżącego do Wojewody skargi stanowił przepis art. 227 k.p.a. Przedmiotem skargi określonej przepisami art. 227 i następnych k.p.a. są zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. w postępowaniu tym nie wydaje się rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamia wnoszącego o sposobie załatwienia skargi. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych bowiem nie mieszczą się w przewidzianym w art. 3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zamkniętym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. W przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 k.p.a., stronie nie służy zatem skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania. Stanowisko takie zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniach z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 948/06 (Lex Nr 295005) oraz z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wa 80/05 (Lex Nr 205439). Wniesiona skarga podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalna.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło