II SA/Gd 786/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia 1 września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 1 września 2011 r. Nr [...]Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 6 maja 2011 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego i jego rozbudowę o część usługową (biura) wraz z wewnętrznymi instalacjami wod. – kan., kanalizacji deszczowej, c.o., wentylacji mechanicznej, elektrycznej, gazowej (bez przyłączy i instalacji zewnętrznych) oraz na przebudowę zewnętrznej instalacji telekomunikacyjnej (usunięcie kolizji) – na działkach nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. [...] w W. W skardze na decyzję Wojewody, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, P. G. i M. S. zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, iż zaskarżona decyzja może być podstawą rozpoczęcia robót budowlanych co może prowadzić do nieodwracalnych skutków faktycznych i prawnych, zaś w wypadku uchylenia decyzji w trakcie budowy taka rozpoczęta i niezakończona inwestycja może przez wiele lat naruszać ład przestrzenny w swoim sąsiedztwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższą regulację wskazać należy, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Na wstępie należy wyjaśnić, iż sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, brak jest podstaw do uznania, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, które niewątpliwie z istoty swej, wiąże się z określonymi skutkami faktycznymi i majątkowymi, prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08 samo twierdzenie skarżącego, iż przeprowadzenie prac budowlanych i całkowite lub częściowe wybudowanie obiektu budowlanego spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków zarówno prawnych jak i faktycznych, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku takiej inwestycji jak przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną istotne znaczenie ma wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżącego (właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której mają być prowadzone roboty budowlane) oraz interesów inwestorów, którzy dążą do jak najszybszego zrealizowania obiektu i którym przysługuje prawo do zabudowy działki. Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (zob. Lex Nr 527673). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono również pogląd, że wstrzymanie realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na interes drugiej strony postępowania - inwestora nie znajduje uzasadnienia, bowiem kontynuacja prac budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę odbywa się na ryzyko inwestora związane z ewentualnym nakazem rozbiórki oraz kosztami z tym związanymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. II OZ 588/08, Lex Nr 493599; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 22/05, nie publ.). Jednocześnie należy pamiętać, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez wnioskującego zaistnienia okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 138/04, niepubl.). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione, przy czym zaistnienie tych okoliczności winno być przez skarżącego uprawdopodobnione. Skarżący, powołując w uzasadnieniu określone fakty, powinien tak uprawdopodobnić ich wystąpienie, aby wykroczyć poza gołosłowne twierdzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, niepubl.). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonalności decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 1 września 2011 r. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaś powoływane przez skarżących argumenty stanowią okoliczności, których wystąpienie nie zostało uprawdopodobnione, ani poparte stosownymi dokumentami. Na marginesie wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zastosowania instytucji kaucji na zabezpieczenie, o której mowa w art. 35 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.). Przepis art. 35 a ustawy prawo budowlane ma zastosowanie w sytuacji, gdy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno w danej sprawie nastąpić, bowiem skarżący wykazał istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. niebezpieczeństwo zaistnienia w jego majątku szkody w znacznym rozmiarze, a interes inwestora przemawia za zabezpieczeniem jego ewentualnych roszczeń odszkodowawczych związanych ze wstrzymaniem realizacji inwestycji. Natomiast w sytuacji, gdy w danej sprawie wstrzymanie wykonania decyzji nie ma uzasadnionych podstaw, brak jest uzasadnienia do zastosowania art. 35 a ustawy prawo budowlane. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie zastosował dyspozycji art. 35 a ustawy prawo budowlane. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek skarżących.