II SA/Gd 79/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w T. na decyzję Wojewody z dnia 18 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 listopada 2013 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 23 maja 2013 r., nr [[...]] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z halami garażowymi w kondygnacji podziemnej wraz z zagospodarowaniem terenu, budowę przyłączy wodociągowych, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, budowę instalacji oświetlenia terenu, przyłączy ciepłowniczych oraz budowę parkingu dla samochodów osobowych na działce nr [[...]] w T. przy ul. J. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Wspólnota Mieszkaniowa [[...]] w T. wniosła o jej wstrzymanie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołuje się na duże ryzyko, że przystąpienie do realizacji inwestycji wyrządzi skarżącemu znaczną i niepowetowana szkodę oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Inwestor przystąpił do wykonania robót, a ich wykonanie narusza uzasadnione interesy skarżącego. Ewentualne usunięcie wykonanych robót będzie połączone ze znacznymi kosztami i trudnościami. W skardze zaś skarżąca wskazuje na możliwość utraty wartości i funkcjonalności mieszkań wskutek wybudowania projektowanego budynku nr [[...]], twierdzi, że istniejąca kanalizacja burzowa nie będzie w stanie odprowadzić wód deszczowych, po wybudowaniu budynków wystąpią też trudności z przejazdem ulicą C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przepisu przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji są: wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wyjaśnić należy, że sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, brak jest podstaw do uznania, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, które niewątpliwie z istoty swej wiąże się z określonymi skutkami faktycznymi i majątkowymi, prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez wnioskodawcę zaistnienia okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, powołując w uzasadnieniu określone fakty, powinien tak uprawdopodobnić ich wystąpienie, aby wykroczyć poza gołosłowne twierdzenia. Samo twierdzenie, że wybudowanie projektowanych budynków spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków zarówno prawnych jak i faktycznych, nie jest więc wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Nie można z góry zakładać, że wykonanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (w majątku wnioskującego) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo. Takie zaś okoliczności nie zostały dostatecznie wykazane ani we wniosku ani w skardze. Obawy skarżącej co do utraty wartości jej nieruchomości, powoływanie się na utrudnienie w ruchu kołowym, twierdzenie że istniejąca kanalizacja deszczowa nie będzie wystarczająca dla odprowadzenia wód deszczowych, a więc gołosłowne powoływanie się na interesy skarżącej, to nie są przesłanki dla wstrzymania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Trzeba też zaznaczyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraża się pogląd, który sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, według którego wstrzymanie realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na interes inwestora nie znajduje uzasadnienia, bowiem prowadzenie robót budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę odbywa się na ryzyko inwestora związane z ewentualnym nakazem rozbiórki oraz kosztami z tym związanymi (zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. II OZ 588/08, Lex nr 493599; z dnia 3 marca 2005 r.). Zatem również powoływanie się na znaczne koszty związane z ewentualnym usunięciem wykonanych robót nie może stanowić o uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie niniejszej decyzji. Tym samym według sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia 18 listopada 2013 r.. Dodatkowo sąd wskazuje, że brak było podstaw do zastosowania instytucji kaucji na zabezpieczenie, o której mowa w art. 35 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010, nr 243, poz. 1623, ze zm.). Przepis ten ma zastosowanie w sytuacji, gdy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno w danej sprawie nastąpić, bowiem skarżący wykazał istnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a interes inwestora przemawia za zabezpieczeniem jego ewentualnych roszczeń odszkodowawczych związanych ze wstrzymaniem realizacji inwestycji. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie stosował przepisu art. 35 a ustawy Prawo budowlane. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.