II SA/Gd 802/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant: Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K. i M. S. na zarządzenie Burmistrza z dnia 10 maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie zgody na zbycie nieruchomości oddala skargę. II SA/ Gd. 802/ 05 UZASADNIENIE Zarządzeniem nr [...] z dnia 10 maja 2005r. Burmistrz działając na podstawie na podstawie art. 13 ust. 1w związku z art. 37 ust. 2 pkt. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami / Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm./ oraz na podstawie uchwały nr [...] Rady z dnia 30 grudnia 1998r. w sprawie zasad nabywania , zbywania i obciążania nieruchomości stanowiących mienie komunalne Gminy zarządził o wyrażeniu zgody na zbycie w formie bezprzetargowej nieruchomości gruntowej położonej w B., obr. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 15 m² z przeznaczeniem na poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...]. Nadto Burmistrz sporządził i podał do publicznej wiadomości na okres 21 dni , licząc od dnia 23 maja 2005r do dnia 13 czerwca 2005r.,w sposób ustawowo określony, wykaz nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży, oddania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę zawierający informacje o nieruchomości położonej w B. przy ul. .. , działka nr [...] i przeznaczeniu jej do zbycia bezprzetargowego. W wykazie podano, że powyższa działka zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie mieszkaniowo- usługowym, cena nieruchomości wynosi 16.590zł + VAT oraz zawarto zastrzeżenie, że termin składania wniosków przez osoby, którym przysługuje pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami upływa z dniem 1 czerwca 2005r. Członkowie A w B., członkowie B w B. oraz D. K. działając na podstawie art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym tekst jednolity Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm./ wezwali Burmistrza do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego wynikającego z podjęcia przez Burmistrza wyżej powołanego zarządzenia nr [...]. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucili podjęcie go z naruszeniem ich interesu prawnego wyrażającego się w bezpodstawnym przyjęciu przez organ, z naruszeniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z naruszeniem art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami / tekst jednolity Dz. U. z 2004r., nr 261, poz. 2603/, że w wyniku zbycia nieruchomości nastąpi poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej, bez uwzględnienia przez organ, iż nastąpi tym samym pogorszenie warunków zagospodarowania działek skarżących. Powołując się na powyższe wnieśli o uchylenie zarządzenia. W uzasadnieniu skarżący podali, że opierają swoje wezwanie na twierdzeniu, iż wykonanie Zarządzenia Burmistrza nr [...] z dnia 10 maja 2005r. w sprawie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie nieruchomości nr [...] na rzecz właściciela działki przyległej nr [...] w celu poprawienia warunków zagospodarowania tejże działki nie jest uzasadnione, zważywszy na wielkość przedmiotowej działki- 15 m²., jej położenie, a w szczególności otoczenie. W ocenie skarżących zachodzi zatem uzasadniona obawa, że zbycie tej nieruchomości pozostaje w sprzeczności z art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stwarza możliwości zbycia bezprzetargowego w ściśle określonej sytuacji, tj. jeżeli nastąpi poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej. Jednak , w ocenie skarżących, już wyżej wymienione warunki /wielkość działki- 15 m² jej położenie i otoczenie/ uzasadniają twierdzenie, iż wymienione w cyt. przepisie warunki nie są spełnione. Nadto skarżący wskazali, że Zarządzenie to nie stanowi realizacji ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie stanowi o możliwości bezprzetargowego zbycia nieruchomości nr [...] na rzecz właściciela działki przyległej nr [...] w celu poprawienia warunków zagospodarowania tejże działki. Plan ten w tej części stwarza jedynie możliwość zabudowy właścicielowi nieruchomości przyległej. Plan nie wskazuje- co w ocenie skarżących jest konieczne- że w wyniku zabudowy działki nr [...] nastąpi poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...]. Niezależnie od powyższego skarżący wskazali, że realizacja Zarządzenia pozbawi wszystkich skarżących przymiotu strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Działka nr [...] nie przylega bowiem do nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...], co w świetle ustawy Prawo budowlane uzasadnia pozbawienie skarżących statusu stron. W tym aspekcie w szczególności skarżący domagają się uchylenia Zarządzenia ze względu na swój interes prawny wyrażający się w uzasadnionej konieczności udaremnienia wykonania Zarządzenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i wstrzymania wykonania Zarządzenia nr [...] z dnia 10 maja 2005r. Burmistrz poinformował, że zamiar bezprzetargowego zbycia nieruchomości na rzecz właściciela działki nr [...] zgodny jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B., który daje możliwość zabudowy właścicielowi nieruchomości przyległej. Wskazano, że działka nr [...] przylega do nieruchomości zabudowanej przy ul. [...] , lecz jej właściciele nie składali wniosku o bezprzetargowe nabycie tej działki. Właściciele lokali w budynkach przy ul. [...] [...] i [...] w czasie opracowywania i uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia nie wnosili uwag do możliwości zabudowy działki nr [...] ze względu na pogorszenie warunków zagospodarowania ich nieruchomości. Powołując się na powyższe Burmistrz uznał, że zarzut naruszenia interesu prawnego właścicieli nieruchomości przy ul. [...] [...] i [...] jest nieuzasadniony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej wymienione zarządzenie nr [...] Burmistrza a z dnia 10 maja 2005r skutecznie złożyli D. K.i M. S., zarzucając Zarządzeniu: 1/ podjęcie Zarządzenia z naruszeniem interesu prawnego skarżących, wyrażającego się w bezpodstawnym przyjęciu przez organ, z naruszeniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z naruszeniem art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, że w wyniku zbycia nieruchomości nr [...] nastąpi poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...], pomimo: - niewskazania przez organ na czym będzie polegało poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej oraz - bez uwzględnienia przez organ iż może tym samym nastąpić pogorszenie warunków zagospodarowania nieruchomości skarżących, 2/ naruszenie interesu prawnego skarżących polegające na tym, że - zasób nieruchomości Gminy będzie uszczuplony bezzasadnie, wbrew celom jakie ma do spełnienia Gmina wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, w konsekwencji skutkując - naruszeniem ustawy o gospodarce nieruchomościami, która jako zasadę przyjmuje sprzedaż nieruchomości komunalnych w trybie przetargu / art. 37 ust. 1 ustawy/, a sprzedaż bezprzetargowa jest wyjątkiem wymagającym ścisłego przestrzegania, 3/ naruszenie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami wobec możliwości zbycia przedmiotowej nieruchomości na rzecz kilku właścicieli nieruchomości przyległych. Powołując się na powyższe skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania Zarządzenia do czasu rozpatrzenia skargi oraz o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczyli argumentację zawartą w wezwaniu skierowanym do Burmistrza w sprawie usunięcia naruszenia ich interesu prawnego. Odnosząc się do odpowiedzi na powyższe wezwanie podali, że nie wyjaśniła ona wątpliwości skarżących co do ustalenia na czym będzie polegało poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej, gdyż organ wskazał jedynie , że zamiar bezprzetargowego zbycia przedmiotowej działki na rzecz właściciela działki przyległej nr [...] jest zgodny z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B. Skarżący odnosząc się do argumentu zawartego w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia podającego, że właściciele nieruchomości położonej przy ul. [...] przyległej do działki nr [...] nie składali wniosku o bezprzetargowe jej nabycie, podnieśli że skoro istnieje możliwość zbycia nieruchomości na rzecz kilku właścicieli nieruchomości, to już taka sytuacja wyklucza możliwość zbycia tylko na rzecz jednego w trybie bezprzetargowym na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze wskazano również, że zaskarżone zarządzenie Burmistrza nie stanowi realizacji ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż plan ten nie stanowi o możliwości bezprzetargowego zbycia nieruchomości nr [...] na rzecz właściciela działki przyległej nr [...] w celu poprawienia warunków zagospodarowania tejże działki. Plan w tej części stwarza jedynie możliwość zabudowy właścicielowi nieruchomości przyległej. Plan nie wskazuje- co w ocenie skarżących jest konieczne- że w wyniku zabudowy działki nr [...] nastąpi poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...]. Wskazano, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B., dając możliwość zabudowy właścicielowi nieruchomości przyległej, stanowią podstawę do wydania aktów wykonawczych. W ocenie skarżących nie ulega wątpliwości, że realizacja ustaleń planu nie może dokonywać się z uwzględnieniem interesu jednej osoby, a bez interesu skarżących. Tym bardziej, że organ nie wyjaśnił na czym będzie polegało poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...], nie uzasadniając tym samym możliwości korzystania z przywileju zbycia bezprzetargowego. Podniesiono również, że ewentualna realizacja Zarządzenia pozbawi wszystkich skarżących przymiotu strony w dalszym postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Bowiem działka nr [...] nie przylega do nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...] [...], co w świetle ustawy Prawo budowlane uzasadnia pozbawienie skarżących statusu stron. W tym aspekcie w szczególności skarżący domagają się uchylenia Zarządzenia ze względu na swój interes prawny wyrażający się w uzasadnionej konieczności udaremnienia wykonania Zarządzenia. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. W pierwszej kolejności organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. W dniu 21 maja 2004r. D. R. złożyła wniosek o sprzedaż w trybie bezprzetargowym części działki nr [...] obr. [...] o pow. 15 m położonej w B., przy ul. [...] stanowiącej przedłużenie działki [...]. Powyższa działka była niezbędna w celu zabudowy działki [...] zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Ś. B. Pierwsze Zarządzenie o wyrażeniu zgody na zbycie w formie bezprzetargowej powyższej nieruchomości gruntowej zgodnie z wnioskiem zostało wydane przez Burmistrza w dniu 24 czerwca 2004r. W dniu 9 sierpnia 2004r. Komisja Programowania i Rozwoju Rady w B. wyraziła zgodę na zbycie części działki nr [...] w B. na poprawienie warunków gospodarowania działki przyległej. Po podziale działki [...] będącej własnością gminy B. powstały dwie działki [...] o pow. 0, 0015 m i 104/ 5 o pow. 0,0108 m. Działka zbywana w trybie bezprzetargowym otrzymała nr [...]. Skarżący wezwali Burmistrza do uchylenia powyższego zarządzenia z dnia 24 czerwca 2004r. Ze względów formalnych zarządzenie to zostało przez Burmistrza uchylone. W dniu 10 maja 2005r. Burmistrz ponownie wydał zarządzenie w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości w formie bezprzetargowej w celu poprawienia warunków zagospodarowania działki przyległej- zarządzenie nr [...] zaskarżone w niniejszej sprawie. Zgodnie z tym zarządzeniem wyrażona jest zgoda na zbycie w formie bezprzetargowej nieruchomości gruntowej położonej w B. , przy ul. [...], obr. [...], oznaczonej według ewidencji gruntów jako działki nr [...] o pow. 15 m² z przeznaczeniem na poprawienie warunków zagospodarowania działki przyległej nr [...]. W okresie od dnia 23 maja 2005r. do dnia 13 czerwca 2005r. wykaz nieruchomości został podany do publicznej wiadomości. Odnosząc się do zarzutów skargi Burmistrz uznał je za bezpodstawne. Jego zdaniem bezpodstawna jest argumentacja skarżących opierająca się na braku związku ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego z warunkami i trybem zbycia nieruchomości gminnych. Organ wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Ś. B. pomiędzy budynkami przy ul. [...] [...] i [...] , czyli na nieruchomości D. R.- nr [...] i na nowo wydzielonej Gminy o numerze [...], może być realizowana nowa zabudowa do wysokości nie przekraczającej istniejącego budynku na działce nr [...] /tj. budynku przy ul. [...] [...]/. W tej sytuacji uznano, że wniosek właściciela nieruchomości [...] o zbycie w drodze bezprzetargowej jest zasadny. Zbycie na rzecz osób trzecich , a nie właściciela nieruchomości – działki [...] uniemożliwiłoby D. R. realizację nowej zabudowy na swojej nieruchomości, a tylko poprzez zbycie na jej rzecz, powstałej po podziale działki [...], dojdzie do poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej [...], poprzez stworzenie możliwości realizacji nowej zabudowy zgodnej z postanowieniami planu Ś. B. Organ wskazał, że wbrew zarzutom podniesionym w skardze, zbycie nieruchomości w trybie bezprzetargowym nie spowoduje pogorszenia warunków zagospodarowania nieruchomości skarżących. W ocenie Burmistrza subiektywne pogorszenie warunków korzystania z nieruchomości skarżących , może powstać nie w momencie bezprzetargowego zbycia nieruchomości, ale realizacji postanowień planu przewidujących realizację nowej zabudowy pomiędzy budynkiem nr [...] a nr [...]. Na etapie przyjmowania planu zagospodarowania Ś. B. skarżący nie wnieśli protestów do projektu planu, tym samym zaakceptowali przyszłe rozwiązania planistyczne przewidziane dla danego terenu. Powołując się na powyższe organ wskazał, że żądanie uchylenia zarządzenia Burmistrza o bezprzetargowym zbyciu nieruchomości ma na celu ograniczenie korzystania z planu zagospodarowania przestrzennego i możliwości realizacji nowej zabudowy na tym terenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 , poz 1271 ze zm./ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności / zgodności z prawem/ ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. W dniu 21 maja 2004r. D. R. złożyła u Burmistrza wniosek o sprzedaż w trybie bezprzetargowym części działki stanowiącej przedłużenie działki nr [...] o powierzchni ok. 15 m² wskazując, że działka ta jest jej niezbędna w celu zabudowy działki [...], której jest właścicielką, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania S. B. Na posiedzeniu Rady Komisji Programowania i Rozwoju w dniu 9 sierpnia 2004r. , Komisja jednogłośnie opowiedziała się za zbyciem na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej części działki nr [...] obręb [...] w B. / do podziału/ o pow. ok. 15 m². W dniu 21 marca 2005r. Burmistrz Miasta B. działając na podstawie art. 93, 96 i 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], oznaczonej wg ewidencji gruntów jako działka nr [...], obr. [...], stanowiącej własność Gminy na nowo oznaczone działki nr [...] i nr [...] zgodnie z projektem załączonym do decyzji. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że w związku z przeznaczeniem do zbycia nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], Gmina postanawia z urzędu dokonać podziału geodezyjnego działki nr [...]. W oparciu o wydaną w formie postanowienia opinię stwierdzono, że przedstawiony do zatwierdzenia projekt podziału nieruchomości jest dopuszczalny i zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B. uchwalonego uchwałą [...] Rady z dnia 26 listopada 1999r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa nr [...] z dnia 8 lutego 2000r., poz. [...]. Wskazano, że projekt podziału nieruchomości dotyczy terenów o funkcji mieszkaniowo- usługowej. W dniu 10 maja 2005r. Burmistrz wydał zaskarżone Zarządzenie nr [...] oraz w dniu 23 maja 2005r sporządził i podał do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych do zbycia. W zaskarżonym Zarządzeniu w sprawie wyrażenia zgody na zbycie w trybie bezprzetargowym nieruchomości jako podstawę prawną jego wydania powołano art. 13 ust. 1 w związku z art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami / tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 46, poz. 543 ze zm./ oraz uchwałę z 30 grudnia 1998r. w sprawie zasad nabywania , zbywania i obciążania nieruchomości stanowiących mienie komunalne Gminy. Zgodnie z art. 30 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym / tekst jednolity Dz. U. nr 46 z 2000r., poz. 1591 ze zm./ Prezydent Miasta wykonuje uchwały rady gminy i zadania określone przepisami prawa. Do jego zadań należy w szczególności między innymi gospodarowanie mieniem komunalnym art. 30 ust. 2 pkt 3/. Z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami , które są przepisami szczególnymi w stosunku do ustawy o samorządzie gminnym , wynika wyraźny podział kompetencji między radą gminy a jej organem wykonawczym w sprawach gospodarowania nieruchomościami. W myśl przepisu art. 11 tej ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków w niej zamieszczonych oraz w ustawach szczególnych organem reprezentującym gminę w sprawach gospodarowania nieruchomościami gminnymi są organy wykonawcze gminy, a więc Burmistrz, Prezydent Miasta. Wyjątki, o których mowa w art. 11 dotyczą sytuacji określonych w konkretnych przepisach ustawy, kiedy działanie organu wykonawczego wymaga uprzedniej zgody rady. Burmistrz Miasta jako organ wykonawczy w myśl art. 25 ust. 1 i 2 gospodaruje gminnym zasobem nieruchomości i w ramach tego uprawnienia jest między innymi zbywanie nieruchomości wchodzących w skład tego zasobu. Zgodnie z powołanym w zarządzeniu art. 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W świetle powyższych unormowań wskazać należy, że Burmistrz mógł jako organ właściwy w ramach swoich kompetencji wydać zarządzenie o przeznaczeniu nieruchomości do zbycia jej w trybie bezprzetargowym na podstawie art. 37 ust.2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami wraz z podaniem do publicznej wiadomości wykazu zgodnie z art. 35 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Mając na uwadze treść przytoczonego powyżej przepisu art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że w pierwszej kolejności należało ustalić, czy zarządzenie Burmistrza o przeznaczeniu do sprzedaży konkretnej działki stanowiącej mienie komunalne z równoczesnym określeniem sposobu sprzedaży w trybie bezprzetargowym może być w ogóle zaskarżone do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przyznaje każdemu czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone możliwość zaskarżenia uchwały organów gminy, podjętej w sprawach z zakresu administracji publicznej. Nie mieszczą się w tym pojęciu sprawy indywidualne, rozstrzygane w konkretnych sprawach w drodze decyzji administracyjnych, dotyczące imiennie oznaczonego adresata i wywołujące dla niego skutki prawne w sferze cywilnoprawnej. Sąd w składzie niniejszym opowiada się za przyjęciem dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej określone, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Powyższe pozwala uznać, że niniejsza sprawa mieści się w szeroko rozumianym określeniu sprawa z zakresu administracji publicznej , użytym w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ponieważ przez sprawy z zakresu administracji publicznej należy rozumieć wszelkie akty, czynności, działania i sprawy załatwiane przez organy administracji, które nie mają charakteru cywilnoprawnego. Tak jest przy podejmowaniu przez organy gminy rozstrzygnięcia o tym, czy dana nieruchomość / nieruchomości/ ma być przeznaczona do sprzedaży. Na tym etapie nie chodzi jeszcze o dokonanie sprzedaży nieruchomości, ale przede wszystkim o to, czy nieruchomość ma nadal pozostawać własnością gminy, czy też gmina ma się wyzbyć własności określonej nieruchomości. Decydowanie o tym ma w sobie typowe cechy administrowania mieniem komunalnym. Z tego względu gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność gminy podlega szczególnym unormowaniem o charakterze cywilnoprawnym, jak też przepisom administracyjnym zawartym w powołanej wyżej ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Należy uwzględnić, że nieruchomości stanowiące własność gminy, nieobciążone prawami rzeczowymi na rzecz innych podmiotów, tworzą gminny zasób nieruchomości, który zgodnie z art. 24 ust. 1i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, może być wykorzystywany na realizację różnych celów publicznych, na przykład na zorganizowaną działalność inwestycyjną lub inną. To oznacza, że decydowanie o przeznaczeniu takiej nieruchomości do sprzedaży jest na tym etapie decydowaniem o zmianie przeznaczenia nieruchomości, a nie podejmowaniem czynności sprzedaży. Organ gminy rozstrzyga bowiem o tym, czy określona nieruchomość ma pozostać w gminnym zasobie nieruchomości, czy też nie. Rozstrzyganie o tym w formie uchwały bądź zarządzenia właściwego organu następuje w ramach wykonywania publicznoprawnych zadań gminy i poprzedza rozporządzanie nieruchomością w formie czynności cywilnoprawnych / zawarcie umowy sprzedaży/ . Tego rodzaju rozstrzygnięcie w formie zarządzenia Burmistrza Miasta w zakresie gospodarowania mieniem gminy obejmującym zgodnie z przytoczonym przepisem art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnienie do zbywania nieruchomości wchodzących w skład zasobu gminnego, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, jest więc podejmowane w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Oznacza to, Zarządzenie Burmistrza o przeznaczeniu nieruchomości do sprzedaży w drodze bezprzetargowej / czy też w drodze przetargu/ może być zaskarżone do sądu administracyjnego , nawet jeśli dotyczy ono określonej nieruchomości na podstawie cyt. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym/uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 23 października 2000r., sygn. OPS 13/ 00- ONSA z 201r. nr 2 poz. 52/. W tym stanie faktycznym i prawnym do rozpoznania pozostało kolejne zagadnienie prawne sprowadzające się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy skarżący D. K. i M. S. mogą być stronami postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Zgodnie z powoływanym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący wypełnili określone w przepisie art. 101 ust. 1 wymienionej ustawy wymogi formalne wzywając Prezydenta do usunięcia naruszenia. Uzasadnienie swojego interesu prawnego skarżący przedstawili w przedstawionym wyżej wezwaniu organu do usunięcia naruszenia, jak i w skardze do Sądu. W stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy Sąd uznał, że skarżący nie są uprawnieni do wniesienia skargi , ponieważ nie przysługuje im przymiot strony w tym konkretnym postępowaniu. Skarga do sądu administracyjnego przysługuje stronie. Zgodnie natomiast z treścią art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy czyjego interesu lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Cechą podstawową interesu prawnego jest to, że znajduje on podstawę w przepisach prawa materialnego, a więc nie ma charakteru subiektywnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego, który stanowi o tym , że istnieje interes prawny lub obowiązek. Materialnoprawną podstawą wydania skarżonego zarządzenia stanowił w niniejszej konkretnej sprawie przepis art. 37 ust.1 w związku z art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepisy powyższe stanowią ,że nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Natomiast nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli przedmiotem zbycia jest nieruchomość lub jej części, niezbędne do poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej własność lub oddanej w wieczyste użytkowanie osobie, która zamierza tę nieruchomość lub jej część nabyć , jeżeli nie mogą być zagospodarowane jako odrębne nieruchomości. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci projektu podziału nieruchomości, jak też oświadczeń składanych w toku postępowania przed organem administracji, jak i w skardze do Sądu skarżący D. K. i M. S. nie są właścicielami działek przyległych do działki objętej objętej zarządzeniem nr [...] z dnia 10 maja 2005r. Oboje zamieszkują w B. przy ul. [...] / k-25/. Bezspornym jest, że nieruchomość zabudowana budynkiem położonym przy ul. [...] nie przylega do działki nr [...], której dotyczyło Zarządzenie z dnia 10 maja 2005r.Skarżacy z racji bliskiego sąsiedztwa mają zapewne interes faktyczny związany z bezprzetargową sprzedażą działki, natomiast nie mają interesu prawnego. Przy uwzględnieniu bowiem treści przepisu art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami skarżącym nie przysługiwało oparte na tym przepisie prawo do domagania się sprzedaży na ich rzecz działki objętej zarządzeniem, to jest działki nr [...] w celu poprawy warunków gospodarowania działek będących z kolei własnością skarżących. Na marginesie jedynie wskazać należy, że skarżący nawet nie twierdzili, aby byli właścicielami jakichkolwiek działek przyległych , czy też nawet nie przyległych do działki, której dotyczy zarządzenie. Jednakże powyższe nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż tylko uprawnienie leżące po stronie skarżących do złożenia wniosku o bezprzetargowe nabycie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w celu poprawy warunków zagospodarowania działek skarżących jako przyległych mogło by dać skarżącym status strony w niniejszym postępowaniu w rozumieniu art. 28 kpa. Na marginesie wskazać należy, że powoływanie się przez skarżących w celu wykazania istnienia interesu prawnego na tę okoliczność , że wykonanie Zarządzenia pozbawi ich statusu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę jest niezasadne. Postępowanie w niniejszej sprawie i postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę są odrębnymi postępowaniami. Sąd rozpoznaje bowiem sprawy, jak to wyżej wskazano, w granicach danej sprawy administracyjnej, a tę wyznaczała w niniejszym postępowaniu skarga na powołane Zarządzenie Prezydenta. Sprawy tej nie stanowiło więc rozstrzygnięcie w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Należy w konsekwencji ustalić, że skarżący nie wykazali spełnienia przesłanki w zakresie naruszenia jakiegokolwiek własnego interesu prawnego lub uprawnienia , spowodowanego zaskarżonym zarządzeniem. W konsekwencji braku interesu prawnego skarżący nie mają przymiotu stron w niniejszym postępowaniu. Brak przymiotu strony powoduje, że skarga winna ulec oddaleniu. Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd oddalił skargę.