II SA/Gd 824/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Asesor sądowy WSA Jakub Chojnacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Q. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2025 r., sygn. akt SKO Gd/1527/25 w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu emisji hałasu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 12 lutego 2025 r., nr ROD.6251.6.2024.MP, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącej Q. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. kwotę 1160 zł (tysiąc sto sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Q. Spółka Akcyjna (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Gdańsku z 28 lipca 2025 r. w przedmiocie dopuszczalnego poziomu emisji hałasu. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Prezydent Miasta Gdyni decyzją z 12 lutego 2025 r. ustalił dla skarżącej dopuszczalny poziom emisji hałasu poza zakładem przy ul. R. [...] w G., od strony zabudowy: • mieszkaniowej jednorodzinnej na działkach nr [...]-[...] obręb [...]: w porze dnia (600 - 2200) LAeq d = 50 dB, w porze nocy (2200 - 600) LAeq n = 40 dB; • mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego na działkach nr [...]-[...] obręb [...]: w porze dnia (600 - 2200) LAeq d = 55 dB, w porze nocy (2200 - 600) LAeq n = 45 dB. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżąca prowadzi przy ul. R. [...] w G. działalność usługową polegającą na spedycji, przechowywaniu i poddawaniu dojrzewaniu bananów. Na terenie zakładu znajduje się 5 jednostek wentylacyjnych wielowentylatorowych umieszczonych na ścianie hali spedycyjno-magazynowej, 2 jednostki wentylacyjne wielowentylatorowe na dachu hali spedycyjno-magazynowej oraz klimatyzator z jednostką zewnętrzną na dachu budynku stróżówki. Jednostki wentylacyjne włączane są w okresie przyjmowania towaru, a po załadowaniu jednej z 54 komór w przechowalni wypompowuje się z niej powietrze i pozostawia w tym stanie od kilku do kilkunastu dni (urządzenia nie są uruchamiane). Dominującym źródłem hałasu są samochody ciężarowe manewrujące na terenie zakładu w celu podstawienia ich na rampę do załadunku/rozładunku. Prezydent wskazał, że najbliższa zabudowa podlegająca ochronie przed hałasem jest zabudową mieszkaniową jednorodzinną lub zabudową mieszkaniową wielorodzinną i zamieszkania zbiorowego, dla których dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku wskazane zostały w załączniku do obwieszczenia Ministra Środowiska z 15 października 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. W ocenie Prezydenta, zebrany materiał dowodowy, w tym wykonane przez laboratorium akredytowane pomiary hałasu potwierdza, że na terenie zabudowy mieszkaniowej dopuszczalny dla pory nocnej poziom hałasu emitowany w związku z działalnością zakładu skarżącej jest przekroczony. Podczas pomiaru uzyskano wartość wskaźnika LAeqN = 46,1 dB, stwierdzono przekroczenie wartości dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocnej o 1,1 dB. W związku z tym powołując się na art. 115a ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, określono dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem. Organ podkreślił, że pomiar hałasu przeprowadzony w ramach postępowania administracyjnego wykonano prawidłowo, a granice dopuszczalności błędu pomiaru nie mają na celu rozszerzenia wartości dopuszczalnych do przedziału dopuszczalności "wartość wskaźnika ±2,7 dB". SKO rozpoznając odwołanie skarżącej, decyzją z 28 lipca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że według sprawozdania z pomiarów hałasu w środowisku, pochodzącego z instalacji przeprowadzonych przez Laboratorium Badawcze [...] wg metody referencyjnej w dniu 24 czerwca 2024 r., zakład skarżącej zlokalizowany jest na terenie płaskim, a w jego sąsiedztwie znajduje się budownictwo wielorodzinne, odległość pierwszej linii tej zabudowy od granicy działki wynosi 12 m. Wysokość lokalizacji punktu pomiarowego poza zakładem na terenie niezabudowanym - 1,5 m (+0,1 m), a w terenie zabudowanym (+0,2 m). Te dane są tożsame z protokołem z 22 lipca 2024 r. Pomiary wykazały, że nastąpiło przekroczenie normy hałasu w porze nocnej, na terenach chronionych akustycznie, szczególnie w nocy, przy bardzo bliskim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Przeprowadzone przez Prezydenta Miasta Gdyni postępowanie uznano za prawidłowe, a odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdzono, że ponowne przeprowadzenie pomiaru hałasu jest zbędne, gdyż pomiary dokonane przez Laboratorium [..] zostały wykonane zgodnie z przepisami, licencjonowanymi urządzeniami, zostały też należycie udokumentowane. Także zarzut dotyczący ustalenia źródeł emisji hałasu Kolegium uznało za pozbawiony podstaw. Odnośnie zarzutu dotyczącego praw nabytych zauważono, że skarżąca rozbudowała swój zakład w istniejącym już sąsiedztwie, pośród zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i jednorodzinnej w granicach miasta. Skarżąca we wniesionej do Sądu skardze na decyzję SKO z 28 lipca 2025 r. zarzuciła naruszenie: art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie wyrażające się w zaniechaniu przez organy podjęcia wszystkich działań koniecznych do wyjaśnienia stanu faktycznego, m.in. zaniechanie przeprowadzenia powtórnych pomiarów hałasu oraz ustalenia stanu faktycznego z pominięciem istotnych kwestii określających pierwotne uwarunkowania realizacji inwestycji; art. 78 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie wyrażające się w pominięciu zarówno wniosku dowodowego w zakresie przeprowadzenia powtórnych pomiarów pomimo tego, że doszło tylko do niewielkiego przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu, co mieści się w zakresie dopuszczalnego błędu statystycznego, jak również błędne uwzględnienie w wynikach pomiarów tła akustycznego, tj. hałasu z przylegającej ulicy R.; art. 115a ust. 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska poprzez oparcie decyzji obu organów na incydentalnym badaniu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że w wyniku działalności skarżącej doszło do przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu; art. 115a ust. 1 oraz ust. 3 ustawy - Prawo ochrony środowiska poprzez wydanie decyzji ustalającej dopuszczalny poziom emisji hałasu, w której zakres wchodzi również określenie poziomu dla pory dnia, podczas gdy w przedziale godzinowym obejmującym porę dzienną nie stwierdzono jakiegokolwiek przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu; art. 115a ust. 1 oraz ust. 3 ustawy - Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 22 Konstytucji poprzez naruszenie zasady proporcjonalności w sytuacji, w której skarżąca korzysta z konstytucyjnej gwarancji praw nabytych, a decyzja może ograniczyć możliwości prowadzenia działalności przez spółkę. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w skardze dokumentów, co do podjęcia przez skarżącą licznych działań w celu minimalizacji hałasu i eliminacji ryzyka przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. SKO odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym na wniosek skarżącej z 4 listopada 2025 r. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy (art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zaskarżona do Sądu decyzja wydana została na podstawie art. 115a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54 ze zm. – dalej jako "p.o.ś."), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N (ust. 1). W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq D i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład (ust. 3). Dopuszczalne poziomy hałasu określone zostały w załączniku do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112). Wynoszą one dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego 55 dB w porze dziennej oraz 45 dB w porze nocnej, natomiast dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej odpowiednio 50 dB i 40 dB. Kwestię sposobu przeprowadzenia pomiarów hałasu reguluje z kolei rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. z 2023 r. poz. 1706), a w szczególności określona w jego załączniku nr 7 metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji lub urządzeń, z wyjątkiem hałasu impulsowego. W rozpoznawanej sprawie organy administracji stwierdziły przekroczenie hałasu w porze nocnej dla zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy zamieszkania zbiorowego o 1,1 dB. Dokonując tych ustaleń organy oparły się na przekazanych przez skarżącą w toku postępowania sprawozdaniach z pomiarów hałasu wykonanych w dniach 24 czerwca 2024 r. oraz 15 lipca 2024 r. przez akredytowane Laboratorium Badawcze [...], dokonanych metodyką pomiarową określoną w przywołanym wyżej rozporządzeniu. Kontrolując przeprowadzone postępowanie w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w treści sprawozdań z pomiaru hałasu wykonanych w dniach 24 czerwca i 15 lipca 2024 r. – będących podstawowym dowodem w niniejszej sprawie, stwierdzono, że: 1) pomiaru dokonano na terenie zabudowy przemysłowej oraz zabudowy wielorodzinnej; 2) pomiaru poziomu tła akustycznego dokonano w cieniu akustycznym, ponieważ nie było możliwości wyłączenia źródeł hałasu. To oznacza, że wydające w niniejszej sprawie decyzje organy obu instancji nie dysponowały dowodem potwierdzającym przekroczenie przez skarżącą dopuszczalnych poziomów hałasu od strony zabudowy jednorodzinnej (tam badań nie prowadzono) oraz dowodem na przekroczenie norm hałasu dla zabudowy wielorodzinnej w porze dziennej, co wykluczało określenie dopuszczalnych poziomów hałasu w tym obszarze. Co ważne, organy obu instancji w uzasadnieniu wydanych decyzji nie wyjaśniły podstaw faktycznych wydania decyzji w tym zakresie. To zaś prowadzi do konieczności eliminacji wydanych rozstrzygnięć z obrotu prawnego z uwagi na naruszenie prawa materialnego – art. 115a ust. 1 p.o.ś. oraz przepisów postępowania, to jest art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), nakazujących uzasadnienie faktycznych i prawnych podstaw rozstrzygnięcia, przy czym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Kontynuując wskazać trzeba, że to na organach administracji spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na tej podstawie dokonania oceny czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Tymczasem w tej sprawie organy administracji pominęły informację o sposobie pomiaru tła akustycznego i jego wpływu na ocenę prawidłowości dokonanego pomiaru. Jak słusznie natomiast podnosiła skarżąca, w rozporządzeniu w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji wskazano, że tło akustyczne tworzą wszystkie dźwięki występujące w danym punkcie pomiarowym, które nie pochodzą z zakładu, instalacji, urządzeń aktualnie badanych. Dokonując pomiaru poziomu tła akustycznego, wyłącza się pojedyncze, sporadyczne dźwięki, których wpływ na pomiar hałasu z zakładu, instalacji czy urządzenia można wyeliminować przez chwilowe zatrzymanie procesu mierzenia lub analizę zarejestrowanego sygnału. Pomiar poziomu tła akustycznego przeprowadza się w sposób gwarantujący wyeliminowanie źródła hałasu będącego przedmiotem ocen, natomiast poziom emisji hałasu w przedziale czasu otrzymuje się przez odjęcie od wartości średniego poziomu dźwięku, wartości średniego poziomu tła akustycznego. Skoro warunkiem dopuszczalności wydania decyzji o poziomie hałasu jest stwierdzenie, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, to hałas, który jest podstawą wydania takiej decyzji, musi pochodzić wyłącznie z zakładu objętego badaniem i do którego skierowana będzie decyzja (por. K. Gruszecki [w:] Prawo ochrony środowiska. Komentarz, wyd. VII, LEX/el. 2025, art. 115(a). W tym kontekście skarżąca kwestionowała przydatność przeprowadzonych badań na potrzeby prowadzonego postępowania wskazując, że dokonany w porze nocnej pomiar hałasu zawiera też hałas pochodzący z ul. R. Argument ten był podnoszony już na etapie postępowania odwoławczego, jednak SKO nie odniosło się do jego zasadności w zaskarżonej do Sądu decyzji. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla oceny zgodności z prawem wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, ponieważ pomimo, że w orzecznictwie i doktrynie uznaje się, iż żaden przepis prawa nie stoi na przeszkodzie, by protokół kontroli, przeprowadzanej poza postępowaniem w przedmiocie dopuszczalnych norm natężenia hałasu, mógł stanowić dowód będący podstawą wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu (wyrok NSA z 22 listopada 2012 r., II OSK 1326/11, przywołane orzecznictwo dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), to jednak jeżeli wyniki pomiarów uzyskane w ten sposób zostaną z jakichś przyczyn zakwestionowane, organ ochrony środowiska będzie zobowiązany do przeprowadzenia dowodów uzupełniających w formie ponownych pomiarów. Tylko wówczas będzie można przyjąć, że w sposób wszechstronny wyjaśnił on okoliczności stanu faktycznego i rozpoznał wszystkie podnoszone zarzuty (K. Gruszecki [w:] Prawo ochrony środowiska. Komentarz, wyd. VII, LEX/el. 2025, art. 115(a). Podsumowując, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Gdyni, w zakresie określenia dopuszczalnych poziomów hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz dla zabudowy wielorodzinnej w porze dziennej wydana została bez podstaw faktycznych, natomiast w zakresie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu dla terenów zabudowy wielorodzinnej w porze nocnej, decyzję wydano na podstawie wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, co w konsekwencji prowadzi do konieczności stwierdzenia wydania obu decyzji z naruszeniem art. 115a ust. 1 i ust. 3 p.o.ś. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c orzekł, jak w pkt.1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118), zaliczając do nich wpis od skargi (200 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (943 zł), przy czym zasądzając koszty zastępstwa procesowego Sąd uwzględnił okoliczności wskazane § 15 ust. 3 pkt 3 przywołanego rozporządzenia. Ponownie rozpoznając sprawę organy są związane oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi w niniejszym uzasadnieniu (art. 153 p.p.s.a.). To oznacza w pierwszej kolejności konieczność przeprowadzenia badań hałasu i dopiero na podstawie ich wyników rozważanie zasadności zastosowania wobec skarżącej art. 115a p.o.ś. Uzasadnienie wydanej w sprawie decyzji musi wyczerpująco wyjaśnić podstawy faktyczne i prawne rozstrzygania oraz odnosić się do stanowiska strony postępowania wyrażanego w jego toku.