II SA/Gd 837/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S., Stowarzyszenia w B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 października 2008r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lipca 2008r. Nr [...], którą odmówiono W. S. odroczenia terminu rozbiórki i nie wyrażono zgody na czasowego wykorzystywanie obiektu budowlanego pełniącego funkcję letniskową zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w B., gmina K.. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł W. S. oraz Stowarzyszenie A w B., domagając się jednocześnie wstrzymania jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w przypadku wykonania decyzji zostanie wyrządzona znaczna szkoda moralna i materialna oraz nastąpią trudne do odwrócenia skutki z uwagi na fakt pozbawienia W. S. i jego rodziny miejsca do letniego wypoczynku oraz narażenia na poniesienie wysokich kosztów związanych z dokonaniem rozbiórki przedmiotowego obiektu, będącego jego dorobkiem. Ponadto wyjaśniono, iż obiekt, który ma być rozebrany nie stanowi w jego ocenie dla nikogo zagrożenia i nie grozi katastrofą budowlaną. Nieprawomocnym na dzień dzisiejszy postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r. skarga Stowarzyszenia została odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. W myśl art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z akt sprawy, W. S., decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 października 2000 r. nr [...] – utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2000 r. Nr [...], nakazano rozbiórkę wskazanego opisanego wyżej obiektu budowlanego. Skarżący W. S. złożył wniosek o odroczenie terminu rozbiórki i zezwolenie na czasowe jego wykorzystywanie i przedmiotem rozpatrywanej skargi do WSA są decyzje zapadłe wskutek rozstrzygnięcia tego wniosku. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; także: postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Sąd podzielając wskazane wyżej stanowisko i odnosząc je do okoliczności niniejszej sprawy stwierdza, że skarżona decyzja, jako akt odmowny, pozbawiony cech wykonalności, nie podlega wstrzymaniu. Nie może także spowodować skutku oczekiwanego przez skarżącego w postaci wstrzymania nakazu rozbiórki obiektu. Uzasadnienie złożonego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji odnosi się w istocie do przesłanek wstrzymania decyzji rozbiórkowej, która w niniejszej sprawie, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., nie podlega kontroli Sądu, bowiem nie pozostaje w granicach rozpoznania skargi (por. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 915/08, Centrala Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego trzeba zwrócić uwagę, że skarżącemu Stowarzyszeniu wniosek o wstrzymanie decyzji nie przysługuje, bowiem nie jest ono adresatem zaskarżonej decyzji i nie do tego podmiotu odnoszą się ustawowe przesłanki wstrzymania: prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek jako bezzasadny oddalił.