II SA/Gd 845/13

Dnia 9 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą we W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 11 września 2013 roku, nr [...] w przedmiocie wykonania określonych obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić stronie skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 11 września 2013 roku, utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 19 lipca 2013 roku, którą nakazano skarżącej wykonanie w terminie do dnia 15 maja 2013 roku obowiązku zapoznania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, to jest obowiązku o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 roku, nr 178, poz. 1380 ze zm.), oraz w której wskazano, że czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że zweryfikowanie funkcjonującego dotychczas u strony skarżącej systemu, sposobu i metod zapoznawania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi i wprowadzenie w to miejsce systemu zorganizowanych szkoleń spowoduje znaczne szkody materialne u strony skarżącej, a ponadto z uwagi na nierealny termin wykonania decyzji, nadto jej wadliwość, tj. brak wskazania w sentencji decyzji organu pierwszej instancji, do jakich czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej odnosi się stwierdzenie organu, że mogą je wykonywać jedynie osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe. Zdaniem skarżącej, wstrzymanie wykonania decyzji nie jest sprzeczne z interesem publicznym, a ponadto w dotychczasowym toku postępowania nie wyjaśniono, na czym miałby polegać, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wpływ wydanej decyzji na stan bezpieczeństwa pożarowego i stopień zagrożenia życia i zdrowia ludzi w kontrolowanym obiekcie. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Podkreślić przy tym należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). W doktrynie wyrażono pogląd, który to pogląd Sąd podziela, zgodnie z którym: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.(...) - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04 (LexPolonica nr 402376). Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.)." – (tak J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3 - str. 218). Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Skarżąca nie podała argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wykazała, jaka konkretnie szkoda oraz jakich rozmiarów, powstanie w jej majątku w wyniku wykonania nałożonego obowiązku zapoznania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, to jest wprowadzenia systemu szkoleń. Wskazać należy, że konieczność poniesienia kosztów zapoznania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi jest oczywistą konsekwencją decyzji nakazującej wykonanie tego obowiązku, a to do strony skarżącej, domagającej się wstrzymania wykonania takiej decyzji, należy obowiązek szczegółowego i wiarygodnego wykazania, że koszty te są na tyle wysokie, że wywołają skutki określone w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie chodzi w tym przepisie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2013 roku, sygn. akt I FZ 311/13, Baza Orzeczeń LEX nr 1363509). Koszty wykonania nałożonego obowiązku mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody, lecz musiałyby być przez wnioskodawcę w sposób dokładny i wiarygodny określone oraz odniesione do możliwości płatniczych i sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Tego rodzaju argumentacji w rozpoznawanym wniosku zabrakło. Przytaczane we wniosku okoliczności, dotyczące zakreślonego terminu wykonania nałożonych obowiązków, jak również dotyczące wadliwości decyzji organu pierwszej instancji, to jest: 1) brak wskazania w osnowie decyzji, do jakich czynności odnosi się stwierdzenie, iż mogą je wykonywać jedynie osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz 2) brak wyjaśnienia wpływu wydanej decyzji na obniżenie stanu bezpieczeństwa pożarowego oraz na zwiększenie zagrożenia życia i zdrowia ludzi w kontrolowanym obiekcie, nie mogły stanowić podstawy uwzględnienia wniosku, albowiem stanowiły one zarzuty w stosunku do samej decyzji. Ewentualna niezgodność rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia decyzji z prawem nie może podlegać ocenie Sądu w toku rozpoznawania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz podlega ocenie przy rozpoznawaniu zasadności skargi. Również podnoszona przez skarżącą Spółkę okoliczność braku sprzeczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z interesem publicznym nie stanowi ustawowej przesłanki uwzględnienia wniosku. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.