II SA/Gd 85/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Jadwiszczok WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi B. F. na decyzję Wojewody z dnia 4 grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wandy Antończyk, Jolanty Górskiej oraz Marioli Jaroszewskiej. Wnioskiem z dnia 25 lutego 2014 r. skarżący B.F. złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Wandy Antończyk, Jolanty Górskiej oraz Marioli Jaroszewskiej. W uzasadnieniu wniosku, powołując się na art. 18 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący wskazał, że wymienieni we wniosku sędziowie orzekali w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 719/13 i wydali w dniu 17 grudnia 2013 r. wyrok, zaskarżony następnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, których dotyczy przedmiotowy wniosek tj. Wanda Antończyk, Jolanta Górskiej oraz Mariola Jaroszewska złożyli do akt postępowania oświadczenia, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku tj. Wandy Antończyk, Jolanty Górskiej oraz Marioli Jaroszewskiej od orzekania w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 i art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Art. 18 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wskazanych przyczyn wyłączenia sędziego z urzędu. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., w art. 19 tej ustawy zakreślono tzw. względne przesłanki wyłączenia. Przepis ten stanowi, że sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności, o których mowa wart. 19 p.p.s.a., obejmują zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Okoliczności takie w danej sprawie muszą faktycznie wystąpić, tzn. nie mogą mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Zatem nie jest wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiary w bezstronność sędziego. Z uwagi na fakt, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, sąd rozpatrując taki wniosek obowiązany jest nie tylko zbadać, czy owe wskazane we wniosku okoliczności rzeczywiście istnieją, ale także, czy mogą one budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Niedopuszczalne jest w związku z tym formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Podkreślenia wymaga, iż okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny, w ocenie skarżącego, dla niego niekorzystny, oraz że wydaje odmienne od jego oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego. Taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego. Również subiektywne odczucia skarżącego co do stosunku sędziego do jego osoby nie mogą stać się przyczyną wyłączenia od rozpoznawania określonej sprawy. W ocenie orzekającego Sądu, w przedmiotowej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia sędziów WSA w Gdańsku od orzekania. Sędziwie WSA w Gdańsku tj. Wanda Antończyk, Jolanta Górskiej oraz Mariola Jaroszewska orzekali wcześniej w sprawie o sygn. akt: II SA/Gd 719/13 ze skargi K.F.i M.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji w sprawie warunków zabudowy. Okoliczność ta nie stanowi jednak przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Podkreślić należy, że fakt orzekania przez sędziów w innej przedmiotowo sprawie, w której skarżący był stroną, nie oznacza, iż sędzia ten powinien podlegać powinien wyłączeniu od rozpoznania skargi w innej przedmiotowo sprawie. Sprawa, w której skarżący domaga się wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dotyczy odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość a strona skarżącą jest B.F., zaś sprawa o sygn. akt II SA/Gd 719/13, na którą powołuje się skarżący, dotyczyła uzgodnienia projektu decyzji w sprawie warunków zabudowy, a stronami byli K.F. i M.F. Nie jest to zatem ta sama sprawa i brak jest do uznania zaistnienia przesłanki z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Wskazać nadto należy, że dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Zgodnie z już utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. I OZ 89/13; postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. II OZ 541/12; postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 1067/11; postanowienie NSA z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. I OZ 571/11). Należy uznać, iż autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia na temat wniosku o jego wyłączenie, a w przedmiotowej sprawie brak okoliczności, które podważałyby wiarygodność załączonych do akt oświadczeń. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 19 p.p.s.a. oddalił wniosek jako niezasadny.