II SA/Gd 875/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 września 2005r. sygn. akt [...] w przedmiocie wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 czerwca 2004 r. Rada Gminy powołując się na art. 18 ust. 2 pkt 9a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości zabudowanych położonych w obrębach geodezyjnych K., P., Ł. i G., stanowiących własność gminy S. Skarżący dnia 28 lutego 2005 r. złożył w Urzędzie Gminy wniosek w sprawie nabycia nieruchomości zabudowanej – działki nr [...], położonej w G. 5 sierpnia 2005 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło zażalenie skarżącego na niezałatwienie przez organ pierwszej instancji sprawy kupna opisanej wyżej nieruchomości. Skarżący domagał się wyjaśnienia przyczyny i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie i nierozpatrzenia złożonego przez niego wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na art. 37 § 2 k.p.a. postanowieniem z dnia 7 września 2005 r. odmówiło wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Uzasadniając organ stwierdził, że w myśl art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie do § 2 tego przepisu organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Kolegium wyjaśniło, że w użytym w art. 37 § 1 k.p.a. pojęciu "niezałatwienie sprawy" nie mieści się rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w tym przepisie. Realizacja obowiązku w zakresie wykonania uchwały rady gminy w sprawie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości zabudowanych będących własnością gminy nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji w rozumieniu przepisów k.p.a. Jest to forma działania nie objęta przepisami k.p.a. i z tej racji nie można posługiwać się trybem reagowania na bezczynność. Tryb przeznaczania nieruchomości stanowiących własność gminy do sprzedaży reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do istoty. Na postanowienie organu administracji wyznaczające w trybie art. 37 § 2 k.p.a. dodatkowy termin załatwienia sprawy nie służy zażalenie, bowiem zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W konsekwencji przyjąć należy, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalna. Na marginesie wskazać należy, że zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. przysługuje jedynie wówczas, gdy istniał obowiązek prawny działania organu administracyjnego, i to działania w określonej formie prawnej, ujętej w ramy form procesowych rozstrzygnięcia sprawy. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia bezczynności organów w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy prawa nie przewidują działania organów w określonej formie prawnej takiej jak: 1) decyzja administracyjna; 2) postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie zatem oceniło, że realizacja obowiązku w zakresie wykonania uchwały rady gminy w zakresie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości zabudowanych będących własnością gminy nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji w rozumieniu przepisów k.p.a. Należy przypomnieć, że nie wszystkie spośród prawnych form działania administracji publicznej objęte są przepisami tego kodeksu i tam, gdzie nie mają one charakteru aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, nie można posługiwać się zawartym w k.p.a. trybem reagowania na bezczynność organu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.