II SA/Gd 879/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Anna Orłowska (spr.) Sędziowie WSA: Alina Dominiak Arkadiusz Despot - Mładanowicz Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2001 r. Nr Sygn. akt [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o wymeldowanie I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Burmistrza Gminy z dnia 4 listopada 1999 r. nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. G. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania III. postanowienia wymienione w pkt. I nie mogą być wykonane. 3 II SA/Gd 879/01 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 123 - 124, 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 KPA oraz art. 15 ust. 2 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (j.t. Dz.U. Nr 32 z 1984 r., poz. 174 ze zm.) utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy nr [...] z dnia 4 listopada 1999 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego w K. przy ul. [...] G. G. z dziećmi. Jak wynika z uzasadnień postanowień zawieszenie postępowania nastąpiło w związku ze sporem toczonym przez M. i G. G. o podział majątku wspólnego, w skład którego wchodzi również prawo do lokalu spółdzielczego (lokatorskiego). Jest to ten lokal, w którym G. G. z dziećmi jest zameldowana. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dochodach osobistych, niezbędnym warunkiem wymeldowania jest, oprócz stwierdzenia opuszczenia lokalu, ustalenie, że osoba podlegająca wymeldowaniu, utraciła uprawnienia do przebywania w danym lokalu. Sporu o prawo do lokalu nie mogą rozstrzygać organy administracji, zatem do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia o prawie do lokalu spółdzielczego w K. przy ul. [...], postępowanie w sprawie wymeldowania z tego lokalu podlega zawieszeniu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 KPA. W zażaleniu na postanowienie organu I instancji i w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. G. wnosił o uchylenie postanowień i kontynuowanie postępowania o wymeldowaniu z przedmiotowego lokalu byłej żony G. i małoletnich dzieci stron. Skarżący podniósł, że nie zaistniały przesłanki uprawniające organ do zawieszenia postępowania o wymeldowanie, gdyż w sprawie bezspornym jest, że G. G. z dziećmi wyprowadziła się z mieszkania spółdzielczego dobrowolnie i - zawarłszy taką umowę ze skarżącym - zrzekła się uprawnień do lokalu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wskazanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została uwzględniona z przyczyn, które Sąd, nie będąc związany granicami skargi, wziął pod uwagę z urzędu. Umocowanie do takiego działania Sądu wywodzi się z treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Jak wynika z akt sprawy, organy orzekające o zawieszeniu postępowania o wymeldowanie ze spornego lokalu G., P., S. i S. G., powołały, jako podstawę prawną postanowień m.in. art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dochodach osobistych (publ. jw.), a przyczyną zawieszenia postępowania był nierozstrzygnięty spór o prawo do lokalu. Wymieniony przepis art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - jw. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. w sprawie K20/0 1 uznany został za niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (OTK-A 2002/3/34). Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dla postępowania w niniejszej sprawie ma ten skutek, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. jw.) zaskarżona decyzja (postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, przy czym nie ma znaczenia, że podstawa wznowienia postępowania administracyjnego nie istniała w czasie podejmowania zaskarżonego postanowienia, jak i to, że zgodnie z art. 147 KP A wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4a KPA następuje tylko na żądanie strony (tak: wyrok SN z dnia 04.12.2002 r. III RN 200/01 i NSA OZ w Gdańsku z dnia 21 listopada 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 186/00 - nie publikowany). Zasady, o których mowa wyżej, z mocy art. 126 KPA mają zastosowanie również do postanowień. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy z dnia 4 listopada 1999 r. na podstawie cyt. art. 145 § 1 pkt 1b i art. 135 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 tej ustawy. Stosownie do art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonywane. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że organy w toku ponownego rozpatrywania sprawy o wymeldowanie G. G. i dzieci stron obowiązane są do stosowania aktualnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dochodach osobistych (publ. jw.) z uwzględnieniem wskazówek wynikających z niniejszego orzeczenia Sądu.