II SA/Gd 910/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sz. na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. P. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2011 r. uchylającą decyzję Starosty z dnia 25 stycznia 2010 r. i zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce z o.o. z siedzibą w G pozwolenia na budowę dla inwestycji – budowa farmy wiatrowej "O" trzech turbin Gamesa 90, wewnętrznych dróg dojazdowych, placów montażowych, zjazdów z drogi gminnej, elektroenergetycznej linii kablowej SN 15 kV oraz linii optotelekomunikacyjnej na terenie działek nr 56, 57/7, 58/3, 110, 130/2, 132/16, 135 obręb Jo, gmina S. oraz nr 20/1, 20/2, 21/3, 22/1, 22/2, 22/4, 76/2, 77 obręb 25 gmina miejska S. W uzasadnieniu skargi zawarto zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kontestowanej decyzji wywodząc w konkluzji skargi, że realizacja inwestycji spowoduje niezgodne z prawem posadowienie elektrowni wiatrowych, co w ocenie skarżącego przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji. Główny zarzut skargi dotyczy nieuwzględnienia przez Wojewodę okoliczności stwierdzenia nieważności przez WSA w Gdańsku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu wsi O., B., J. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie organ wskazał, że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek koniecznych do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku realizacji obiektu budowlanego, chodzi więc o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie podniósł okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2004 r., sygn. FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (vide: postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05 niepubl.). Stąd też wskazywanie na zaistniałe w ocenie skarżącego nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu związane z wyeliminowaniem z obrotu przez tutejszy Sąd obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozostaje bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji. Konkludując, Sąd ocenił, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, iż wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, na obecnym etapie postępowania, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.