II SA/Gd 912/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić J. S. i R. S. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 16 października 2008 r., nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 września 2008 r., nakładające na skarżących grzywnę w wysokości 5 000 zł w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu letniskowego, wybudowanego bez pozwolenia na budowę w miejscowości J. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie. Złożyli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, albowiem wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować znaczną szkodę dla skarżących i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winni wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadność wstrzymania postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych rozstrzygnięć, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności wymagają jednak wykazania. Skarżący tymczasem poprzestali jedynie na stwierdzeniu, że wykonanie postanowienia "może spowodować znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki". Twierdzeń tych jednak w żaden sposób nie umotywowali, nie wskazali też na czym szkoda ma polegać, ani też nie odnieśli jej wysokości do swojej sytuacji materialnej. W ocenie Sądu zatem, skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Sąd zaś nie może domniemywać strat mogących powstać w związku z wykonaniem postanowienia o nałożeniu grzywny. Zauważyć też należy, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem w orzecznictwie sądów administracyjnych, że nie można przyjąć, iż w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (zob. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, POP 2009/2/143). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.