II SA/Gd 922/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. G. L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, gdyż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania z powodu braku pracy. Postanowieniem z dnia 19 marca 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy wskazując, że nie wykazał on okoliczności uzasadniających jego przyznanie. G. L. wniósł sprzeciw od wydanego postanowienia, domagając się uwzględnienia jego wniosku. Skarżący stwierdził, że zameldowany jest u rodziców. Nie posiada rachunków bakowych, kont i lokat dewizowych. Nie ma żadnego pojazdu mechanicznego. Postanowieniem z dnia 30 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna by uzasadniała przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Podkreślił, że pomimo wezwania Sądu skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów wyjaśniających okoliczności dotyczące aktualnej sytuacji finansowej skarżącego, ani dokumentów potwierdzających złożone przez skarżącego oświadczenie w tej sprawie. Zdaniem Sądu w tej sytuacji należało uznać, że w sprawie nie zostało wykazane istnienie przesłanek przyznania skarżącemu prawa pomocy ani w zakresie całkowitym, ani też w zakresie częściowym. W wyniku wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 606/12 uchylił postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprzeciwie wniesionym od postanowienia z dnia 19 marca 2012 r. skarżący złożył oświadczenie o nieposiadaniu żadnego pojazdu mechanicznego oraz poinformował Sąd, że nieruchomość, w której jest zameldowany stanowi własność jego rodziców. Zatem w części odpowiedział na wystosowane do niego wezwanie. Jednocześnie skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających jego miesięczny dochód czy koszty utrzymania. Sąd zobowiązany był zatem do oceny czy udzielona odpowiedź czyni zadość poleceniu o uzupełnienie wniosku. W przypadku uznania, iż Sąd nie posiada danych wystarczających do oceny sytuacji materialnej skarżącego w związku z nieuzupełnieniem braków jego wniosku, wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania. Oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy możliwe jest dopiero po dokonaniu przez Sąd analizy sytuacji finansowej wnioskodawcy oraz oceny czy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie brak zaś było wystarczających informacji na dokonanie takiej oceny, co Sąd sam wskazał w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć zażalenia od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lipca 2012 r. i nie może w tym zakresie dokonywać wykładni odmiennej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie brak było wystarczających informacji do oceny możliwości ponoszenia przez skarżącego kosztów postępowania, ponieważ skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających jego miesięczny dochód czy koszty utrzymania. W takiej sytuacji, zgodnie z dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnią art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Z powyższych względów Sad orzekła w postanowieniu na podstawie art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.