II SA/Gd 926/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Sekretarz sądowy Julia Bednarek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2024 r. nr WOP.7721.36.2024.MJ w przedmiocie budowy obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lęborku z dnia 26 stycznia 2024 r. nr PNB.5141.17.23/24.KM, 2. zasądza od Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku na rzecz skarżącego A. L. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarga A. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 11 lipca 2024 r. o braku podstaw do orzekania w trybie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w sprawie dotyczącej budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej, realizowanych z istotnymi odstępstwami od projektu zatwierdzonego pozwoleniem (decyzja Starosty L. nr 548/21 z dnia 3 grudnia 2021 r.), na działce nr [..] obr. [..], przy ul. S. w L. została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Postanowieniem z 8 sierpnia 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wstrzymał, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane wykonywane przez B. Sp. z o. o. i nakazał inwestorowi zabezpieczenie fundamentu ogrodzenia wzdłuż granicy z działką nr [..] obr. [..] w L., w związku z wykonaniem niwelacji terenu około 30 cm poniżej poziomu terenu na działce sąsiedniej, poprzez wykonanie muru oporowego, a także nakazał przedłożenie inwentaryzacji budowlanej oraz ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych. Następnie, decyzją z 6 października 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał B. Sp. z o. o. sporządzenie i przedłożenie projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej, realizowanych z istotnymi odstępstwami od projektu zatwierdzonego pozwoleniem (decyzja Starosty L. nr 548/21 z dnia 3 grudnia 2021 r.), na działce nr [..] obr. [..], przy ul. S. w L., w terminie do 15 grudnia 2023 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku decyzją z 28 listopada 2023 r., uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał bowiem dokumentację fotograficzną wykonaną "z zewnątrz działki", załączoną do protokołu kontroli za niewystarczającą do podjęcia rozstrzygnięcia, stwierdzając w konsekwencji, że organ I instancji nie ustalił dokładnie stanu faktycznego realizowanych w przedmiotowej sprawie robót budowlanych. Ponadto naruszono przepisy art. 10 k.p.a. i w konsekwencji także przepisy art 7 i 77 tej ustawy. Zdaniem organu odwoławczego, na etapie wydawania decyzji z 6 października 2023 r. zabrakło w szczególności oceny wykonanych już przez inwestora robót budowlanych w zakresie możliwości ograniczenia w zabudowie terenu sąsiednich nieruchomości (w tym działki nr [..] w L.) w świetle art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane. Zabrakło także oceny sprawy w zakresie ewentualnego równoczesnego nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia 26 stycznia 2024 r. orzekł o braku podstaw do orzekania w trybie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w sprawie dotyczącej budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej, realizowanych z istotnymi odstępstwami od projektu zatwierdzonego pozwoleniem (decyzja Starosty L. nr 548/21 z dnia 3 grudnia 2021 r.), na działce nr [..] obr. [..], przy ul. S. w L. W podstawie prawnej tej decyzji został wskazany przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Decyzja została wydana po przeprowadzeniu kontroli budowy w dniu 28 grudnia 2023 r. W konsekwencji dokonanych ustaleń, organ stwierdził, że roboty budowlane nie wprowadzają ograniczenia w zabudowie działki skarżącego nr [..], obszar oddziaływania wykonanych robót nie wykracza poza działkę nr [..], a tym samym organ nie mógł zastosować przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane dotyczących istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyrokiem z 15 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 1201/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, uchylił decyzję kasacyjną Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 28 listopada 2023 r. z uwagi na brak przekonującego uzasadnienia w zakresie niemożności zastosowania art. 136 § 1 k.p.a. Sąd nie zaakceptował także stanowiska organu o konieczności dokonania ustaleń w zakresie ewentualnego równoczesnego nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Decyzją z 24 czerwca 2024 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z 6 października 2023 r. i orzekł o braku podstaw do nakazania B. Sp. z o. o. sporządzenia i przedłożenia projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej, realizowanych na działce nr [..] obr. [..], przy ul. S. w L., w związku z projektem zatwierdzonym decyzją Starosty L. nr 548/21 z dnia 03 grudnia 2021 r. Podejmując tę decyzję, organ odwoławczy wyjaśnił, że po wydaniu uchylonej przez Sąd decyzji, jeszcze przed wydaniem wyroku przez Sąd, organ I instancji dokonał już nowych ustaleń, podczas kontroli w dniu 28 grudnia 2023 r. W ocenie organu odwoławczego analiza dokumentacji załączonej do akt sprawy, łącznie z ustaleniami dokonanymi przez organ I instancji podczas kontroli w dniu 28 grudnia 2023 r., prowadzi do wniosku, że przedmiotowa inwestycja nie jest realizowana z istotnymi odstępstwami od projektu zatwierdzonego decyzją Starosty L. nr 548/21 z dnia 3 grudnia 2021 r. Sam fakt, że wobec tej decyzji Starosty L. jest prowadzone postępowanie w trybie wznowieniowym, nie daje podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane w przedmiocie obowiązku sporządzenia i przedłożenia, w konkretnym terminie, projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W konsekwencji organ odwoławczy za konieczne uznał uchylenie decyzji z 6 października 2023 r. i orzeczenie o braku podstaw do nakazania inwestorowi sporządzenia i przedłożenia projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego. Następnie, Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzja z 11 lipca 2024 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. PINB z 26 stycznia 2024 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził, że skoro w ustalonym stanie faktycznym brak jest podstaw do nakazania inwestorowi sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, a inwestycja jest realizowana według założeń projektowych zatwierdzonych decyzja Starosty L. z dnia 3 grudnia 2021 r., wskazując przy tym na własne rozstrzygnięcie z dnia 24 czerwca 2024 r., to brak jest również podstaw do orzekania w trybie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ wyjaśnił także, że zaskarżona decyzja dotyczy konkretnego stanu faktycznego sprawy, który został przyjęty dla rozstrzygnięć na etapie wydawania decyzji z dnia 26 stycznia 2024 r., a następnie na etapie wydawania decyzji z dnia 24 czerwca 2024 r. W szczególności zaś organ odwoławczy wskazał, że na etapie wydawania przez ten organ decyzji z dnia 24 czerwca 2024 r. zostało stwierdzone, że obecnym etapie realizacji inwestycji nie występuje istotne odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, to znaczy nie doszło do zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowalny został zaprojektowany, przy czym materiał dowodowy przyjęty przez organ I instancji w decyzji z dnia 26 stycznia 2024 r. wskazuje, że nie występuje naruszenie granicy działki sąsiedniej w związku z realizacja przedmiotowej inwestycji. Skarżący wniósł w skardze o uchylenie powyższej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, wskazując na wyrok wydany 29 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 816/23 dotyczący tego samego pozwolenia na budowę. Nadto stwierdził, że sprawa została rozstrzygnięta dwiema decyzjami jednocześnie. Organ odwoławczy wydając decyzję z dnia 24 czerwca 2024 r. powołał się na obecnie skarżoną decyzję, co do której postępowanie nie zostało w tamtym czasie zakończone, a następnie wydano zaskarżoną decyzję. Skarżący zakwestionował prawidłowość dokonanych w sprawie ustaleń w zakresie oddziaływania inwestycji na jego nieruchomość stanowiącą działkę nr [...], stwierdzając, że w rzeczywistości zwiększyło się ono. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Uczestniczka postępowania B. Sp. z o.o. wniosła również o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd, nie będąc bowiem związany zarzutami i wnioskami skargi, doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, które skutkować musiało wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego były trzy budynki mieszkalne jednorodzinne (dwulokalowe) w zabudowie szeregowej na działce nr [...] w L., realizowane na podstawie pozostającej w obrocie prawnym decyzji Starosty L. z 3 grudnia 2021 r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę tego przedsięwzięcia. Postępowanie naprawcze rozpoczęło się od wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. postanowienia z 8 sierpnia 2023 r. o wstrzymaniu robót budowlanych art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Zaskarżona decyzja została z kolei wydana na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.), a dokładnie na podstawie jego punktu 3. Zgodnie z jego treścią, w przypadku wstrzymania robot budowlanych, z powodu istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 50 ) -organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Z konstrukcji przepisów art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wynika, że ocena, czy istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę ma miejsce i w jakim zakresie, należy do organu nadzoru budowlanego. W przypadku, gdyby w trakcie postępowania okazało się, że nie ma podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia na inwestora obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie (zob. wyrok NSA z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1101/15). Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji z dnia 26 stycznia 2024 r. została wydana po uchyleniu, decyzją z dnia 28 listopada 2023 r., przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku pierwszej decyzji wydanej w sprawie przez Powiatowego Inspektora w dniu 6 października 2023 r. Niewątpliwie decyzja Kolegium z dnia 28 listopada 2023 r. była decyzją ostateczną stosownie do treści art. 16 § 1 k.p.a. jako decyzja organu odwoławczego. W sprawie niniejszej istotne znaczenie ma jednakże fakt, że kasacyjna decyzja z dnia 28 listopada 2023 r. został uchylona przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 15 marca 2024 r. Wskazać bowiem należy, że prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego w sprawie, która zawisła przed sądem administracyjnym, przed zakończeniem postępowania przed sądem - mogłoby wywołać skutki nieakceptowalne z punktu widzenia praworządnego państwa. Wprawdzie, niewątpliwie wniesienie sprzeciwu formalnie nie wstrzymuje wykonania decyzji, to jednak nie ulega wątpliwości, że dalszy bieg postępowania będącego następstwem decyzji kasacyjnej zależy od wyniku kontroli sądowoadministracyjnej, Tego zaś orzekające w niniejszej sprawie organy nie dostrzegły. W orzecznictwie prezentowany jest zaś pogląd, który to Sąd orzekający w niniejszej sprawie całkowicie podziela, że wniesienie do sądu administracyjnego sprzeciwu na decyzję kasacyjną powoduje konieczność wstrzymania się przez organ I instancji z pewnymi czynnościami postępowania administracyjnego. Organ I instancji, nie znając treści wyroku w sprawie ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej, prowadząc postępowanie, naraża się bowiem na wystąpienie sytuacji, w której może wydać kolejną decyzję w sprawie (skoro jego pierwotna decyzja została uchylona przez organ odwoławczy), a po wyroku uwzględniającym sprzeciw od decyzji kasatoryjnej i po uchyleniu takiej decyzji przez sąd, w obrocie wciąż funkcjonuje ("odżywa" niejako) jego pierwotna decyzja (uchylona wcześniej przez organ odwoławczy). Powstaje zatem ryzyko funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch, być może sprzecznych ze sobą, rozstrzygnięć tego samego organu wydanych w tej samej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 24 października 2018 r., I OSK 1913/18, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym powyżej wyroku, wniesienie sprzeciwu od decyzji do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania administracyjnego mającego na celu wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie. Wynika to z konieczności wyeliminowania niekorzystnego zbiegu uprawnień do weryfikacji decyzji w trybie postępowania sądowego i w trybie postępowania administracyjnego. Celem zasady trwałości decyzji ostatecznych jest nie tylko ochrona praw nabytych strony, ale w ogóle ochrona porządku prawnego. Tymczasem w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przystąpił do ponownego rozpatrywania sprawy niezwłocznie po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej i co istotne, wydał kolejną decyzję w sprawie. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienione zostały w art. 145 k.p.a. Z przepisu art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. wynika zaś w szczególności, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. chodzi o sytuacje, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji. Chodzi o taką zależność, że wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Termin "w oparciu" użyty w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. jest bowiem tożsamy ze zwrotem "na podstawie" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 156/06, Lex nr 276701). W przepisie tym chodzi o sytuację gdy decyzja została oparta na "kompetentnym" rozstrzygnięciu sądu lub innego organu, a rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musi oczywiście wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującą decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych. Związek, o którym mówi art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., można zobrazować jako pewną sekwencję działań prawnych organu administracyjnego, zgodnie z logiką których jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji (ta druga decyzja zależna jest od decyzji pierwszej). Podkreślić przy tym trzeba, iż wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. W skład pojęcia "w oparciu, użytego w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., wchodzą związki wynikające wprost z prawa materialnego (zależność decyzji o pozwoleniu na budowę od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), jak i zależność (związek o charakterze procesowym) spowodowana wyeliminowaniem z obrotu prawnego wcześniejszej decyzji kasatoryjnej, na podstawie której i w wykonaniu zaleceń której wydane zostały inne decyzje (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 156/06, Lex nr 276701). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, że co do zasady podstawa wznowienia postępowania administracyjnego jest tożsama z "naruszeniem prawa" i powinna być brana pod uwagę w toku sądowej kontroli decyzji. Dotyczy to także podstawy wznowieniowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., a więc sytuacji, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (por. Tadeusz Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis 2012, pkt 15 do art. 145; Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2012, s. 564; uzasadnienie wyroku NSA z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. akt I OPS 4/05, ONSA i WSA 2006/2/39). Wskazać przy tym należy, że naruszenie przepisów prawa dające podstawę do wznowienia postępowania powoduje uwzględnienie skargi niezależnie od tego czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy. Do uchylenia decyzji, w oparciu o którą została wydana inna decyzja, może dojść w szczególności w wyniku wyroku sądu administracyjnego. Prawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego wywiera bowiem skutek w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. A zatem w przypadku uchylenia decyzji wyrokiem sądu administracyjnego, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zachodzi po uprawomocnieniu się tego wyroku. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie zachodzą zatem przesłanki do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., jako że kontrolowane aktualnie, na skutek wniesienia skargi, decyzje administracyjne organów obu instancji wydano w związku z wcześniejszym uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji decyzją kasacyjną organu odwoławczego, która to została następnie uchylona przez sąd już po ponownym rozpatrzeniu sprawy w toku instancji. Tym samym na skutek wydania wyroku z dnia 15 marca 2024 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja stanowiąca formalną podstawę rozstrzygnięć kontrolowanych przez Sąd w niniejszej sprawie. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji stanowiącej podstawę (formalną) do wydania kolejnego rozstrzygnięcia skutkuje koniecznością uznania, że zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. który stanowi, że wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Jednocześnie ustawodawca wskazał, że jeżeli przesłanka dająca podstawę do wznowienia postępowania ujawni się na etapie postępowania sądowoadministracyjnego obowiązkiem sądu wynikającym z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b jest uchylenie takiej decyzji. W konsekwencji Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., co obligowało do uchylenia zarówno kontrolowanej przez decyzji oraz - w oparciu o art. 135 p.p.s.a. decyzji ją poprzedzającej. Wadliwie wydane decyzje nie mogą bowiem pozostać w obrocie prawnym. Rozstrzygnięcie postępowania naprawczego dotyczącego przedmiotowych robót budowalnych zawierają natomiast decyzje z dnia 6 października 2023 r. i 24 czerwca 2024 r., które kontrolowane były przez tutejszy Sąd w sprawie II SA/Gd 807/24. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. i art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a