II SA/Gd 931/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C., R. C. oraz F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę. W dniu 23 lutego 2010 r. do Wójta Gminy wpłynął wniosek Gminy W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi o długości około 2,1 km wraz z przebudową istniejącej infrastruktury, realizowanego na terenie działek nr: [...][...] - obręb G., gmina W. oraz nr: [...][...] - obręb G., gmina W. Do wniosku do dołączono: kartę informacyjną przedsięwzięcia; kopię mapy ewidencyjnej i wypisów z ewidencji gruntów obejmującej teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz teren, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać; kopię wyrysów i wypisów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G.; plan sytuacyjny oraz pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Pismem z dnia 18 marca 2010 r. Wójt Gminy W. poinformował wnioskodawcę oraz inwestora o wszczęciu przedmiotowego postępowania. Obwieszczenie zawierające informację o wszczęciu postępowania zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz przekazane sołtysom wsi G. i sołectwa G. - celem wywieszenia na tablicy ogłoszeń. Informacja o wszczęciu postępowania została umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej. Wójt Gminy decyzją z dnia 7 grudnia 2010 r. nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz uczynił charakterystykę przedsięwzięcia załącznikiem do niniejszej decyzji i jej integralną częścią. Decyzja wydana została na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 59, art. 63 ust. 1, art. 71, art. 72 ust. 1, 3 i 4, art. 73 ust. 1, art. 84, art. 85, art. 173 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., nr 257, poz. 2573 ze zm.). Wójt ustalił, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w związku z art. 173 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Następnie ustalono, że dla terenu, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, na obszarze działek położonych w obrębie ewidencyjnym G. – nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego; na obszarze działek położonych w obrębie ewidencyjnym G.: dla działek o nr [...] i [...] - brak jest planu miejscowego; dla działek o nr [...] i [...] - częściowo brak jest planu miejscowego a na części obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego G., uchwalony mocą uchwały Rady Gminy z dnia 24 marca 2004 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. z dnia 2 lipca 2004 r. nr 80, poz. 1485); pozostałe działki z obrębu G. objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego G. Organ pierwszej instancji ustalił ponadto, że na skutek wystąpienia do właściwych organów o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, pismem z dnia 13 kwietnia 2010 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził, że przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. nr [...], zaopiniował o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Ponadto ustalono, że Wójt Gminy postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Wójt przedstawił rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, wskazując, że planowane przedsięwzięcie stanowi inwestycję liniową z zakresu infrastruktury drogowej i będzie polegało na budowie drogi o długości około 2,1 km wraz z przebudową istniejącej infrastruktury w miejscowości G. i G. (gmina W.). Inwestycja ta obejmuje: rozbudowę drogi gminnej (ul. [...] od skrzyżowania z ul. [...] do ul. [...] oraz odcinek ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...]); przebudowę skrzyżowania ul. [...] z ul. [...]; przebudowę skrzyżowania ul. [...] z ul. [...]; przebudowę skrzyżowania ul. [...] z ul. [...]; budowę chodnika wzdłuż ul. P[...]; budowę rowów odwadniających; weryfikację i przebudowę zjazdów; usunięcie kolizji z istniejącą infrastrukturą. Założenia dla rozbudowywanej drogi gminnej: a) ul. [...]: klasa drogi Z, prędkość projektowa Vp=50 km/h, pasy ruchu 2 x 3 m; b) ul. [...]: klasa drogi [...], prędkość projektowana Vp =40 km/h, chodniki szerokości 2 m, pasy ruchu 2 x 3 m. Powierzchnia obiektów istniejących wynosi około 1600 m2 (nawierzchnia drogi). Na całym odcinku drogi planuje się powierzchniowe odwodnienie do projektowanych rowów. Teren, przez który przebiega inwestycja posiada sieci uzbrojenia podziemnego: sieć wodociągową z przyłączami, sieci telekomunikacyjne, sieć elektroenergetyczną, sieć elektroenergetyczną nadziemną. Nadto w uzasadnieniu postanowienia Wójt przedstawił usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Ustalono, że z uwagi na zakres inwestycji ograniczony do istniejącego układu drogowego nie ma podstaw przypuszczać, aby realizacja przedsięwzięcia mogła spowodować utratę lub fragmentację siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt chronionych obszarów Natura 2000. Planowana inwestycja zlokalizowana jest w miejscu istniejącej drogi i tym samym nie spowoduje modyfikacji warunków ekologicznych na tych obszarach, co mogłoby mieć ewentualne pośrednie oddziaływanie na siedliska przyrodnicze i siedliska gatunków stanowiących przedmiot ochrony w ich granicach. Nie pogorszy się stan ochrony gatunków, siedlisk gatunków i nie zaburzy integralności obszarów Natura 2000, oraz sieci Natura 2000 jako całości. Ustalono w postanowieniu, że dla terenu, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie: na obszarze działek położonych w obrębie ewidencyjnym G. - nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zaś na obszarze działek położonych w obrębie ewidencyjnym G.: dla działek o nr [...] i [...] - brak planu miejscowego; dla działek o nr [...] i [...] - częściowo brak planu miejscowego, a na części obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego G., uchwalony mocą uchwały Rady Gminy z dnia 24 marca 2004 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. z dnia 2 lipca 2004 r. nr 80, poz. 1485); pozostałe działki z obrębu G. objęte są wskazanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego G.. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w powiecie wejherowskim, na terenie gminy W. Inwestycja będzie przebiegała na działkach o nr: [...][...] obręb G., gmina W. oraz [...][...] obręb G., gmina W. Planowana inwestycja zlokalizowana jest w terenie zabudowanym w miejscowości G. i G.. W stanie istniejącym droga posiada nawierzchnię bitumiczną oraz gruntową. Prace wykonywane przy realizacji przedsięwzięcia nie przewidują wyjść poza projektowany pas drogowy, możliwe jest czasowe zajęcie nieruchomości na cele budowlane w przypadku wykonania przyłącza sieci podziemnej lub wysokościowej regulacji zjazdu. Objęty wnioskiem teren znajduje się poza obszarami Natura 2000. Najbliżej położone obszary Natura 2000 od skrzyżowania ulicy [...] z ulicą [...] są to: około 1,7 km na południowy - wschód obszar "[...]" - [...] ([...]); około 5,8 km na południowy - wschód "[...]" - [...]; około 2,8 km na północny - wschód proponowany obszar mający znaczenie dla wspólnoty "[...]" - [...]; około 5 km na północny - wschód "[...]" - [...]; około 7 km na północ "[...]. Planowana inwestycja znajduje się poza pozostałymi obszarami objętymi ochroną na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.). W odległości około 1 km na wschód znajduje się [...]Park Krajobrazowy. Najbliżej położony rezerwat przyrody "[...]" znajduje się około 2,5 km na wschód, zaś rezerwat przyrody "[...]" znajduje się około 2,2 km na południowy - wschód. Lokalizacja inwestycji wyklucza bezpośredni i pośredni wpływ na te formy ochrony przyrody. W postanowieniu Wójt przedstawił również rodzaj i skalę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, wskazując, że zakres oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje jedynie ujęte we wniosku działki położone w miejscowości G. i G., tym samym przedsięwzięcie to nie będzie negatywnie oddziaływać na gatunki roślin i zwierząt oraz siedliska przyrodnicze dla ochrony, których wyznaczone zostały obszary Natura 2000. Ponadto, zarówno prace dotyczące realizacji przedsięwzięcia, jak też normalna eksploatacja drogi nie spowodują negatywnych zjawisk w środowisku gruntowo - wodnym. Powołując się na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyjaśniono w postanowieniu, że przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, polegającym na zabezpieczeniu drzew i krzewów nieprzeznaczonych do wycinki, które mogą być narażone na uszkodzenia w czasie prac drogowych, poprzez np. odeskowanie, osłony z maty słomianej; utrzymywaniu porządku na terenie budowy i jej zaplecza poprzez selektywną zbiórkę odpadów; wykorzystywaniu w maksymalnym stopniu warstwy gruntu czynnego biologicznie (humusu) do rekultywacji terenu po zakończeniu prac; przechowywaniu paliw i substancji bitumicznych w szczelnych pojemnikach, w magazynach spełniających wymagania przeciwpożarowe i ochrony środowiska; zainstalowaniu przenośnych sanitariatów na placu budowy; wykorzystywaniu sprawnego technicznie sprzętu budowlanego; prowadzeniu prac w pobliżu zabudowy mieszkaniowej w porze dziennej tj. od godziny 6.00 do 22.00; zastosowaniu zabezpieczeń przed pyleniem w trakcie transportu materiałów oraz w okresie ich składowania na placu budowy; usunięciu ewentualnych kolizji z istniejącą infrastrukturą na podstawie wydanych przez gestorów warunków technicznych przebudowy sieci, uzgodnieniu z odpowiednimi zarządcami sieci - oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko oraz jego komponenty będzie ograniczone do minimum. Podkreślono przy tym, że z uwagi na lokalizację przedsięwzięcia, jego lokalny charakter i niewielką skalę nie przewiduje się możliwości wystąpienia transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia zarówno na etapie jego realizacji jak i eksploatacji drogi. Jak ustalono dalej w decyzji, o wydanym w dniu 15 czerwca 2010 r. postanowieniu organ pierwszej instancji poinformował pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. wnioskodawcę oraz inwestora. Obwieszczenie zawierające informację o wydanym postanowieniu zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz przekazane sołtysom wsi G. i sołectwa G. - celem wywieszenia na tablicy ogłoszeń. Informacja o wydaniu postanowienia została umieszczona w BIP. Następnie obwieszczeniem z dnia 28 czerwca 2010 r. strony poinformowane zostały o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań. W wyznaczonym terminie do Urzędu Gminy nie wpłynęła żadna uwaga ani wniosek od stron postępowania. W przedstawionych okolicznościach Wójt Gminy wydał decyzję stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, czyniąc charakterystykę planowanego przedsięwzięcia załącznikiem do decyzji. Od decyzji Wójta Gminy z dnia 7 grudnia 2010 r. odwołanie wniósł F. B. – właściciel działki nr [...], której m.in. dotyczy planowana inwestycja. Odwołujący się wskazał, iż w obwieszczeniu niepodano, ile gruntu zabiera się na drogę ze wskazanej działki, oraz przyjętej ceny za metr kwadratowy tego gruntu, jak i gruntów innych osób. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy wnieśli także R. i A. Cz., domagając się jej uchylenia. Według odwołujących się powinna zostać przeprowadzona ocena oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, gdyż rozwiałaby ona wątpliwości, czy rzadkie gatunki flory i fauny występujące w tych okolicach (np.: karlik większy, nocek Natterera, rezerwat bagno - biała itd.), nie doznają uszczerbku z powodu zabetonowania kolejnego pasa ziemi. Zdaniem odwołujących się planowana droga będzie zapewne szersza od istniejącej obecnie w tym miejscu drogi gruntowej. Ponadto odwołujący się podnieśli, iż Wójt Gminy wydał decyzję "samemu sobie", a samo pozytywne zaopiniowanie przez RDOŚ i SANEPID nie wyklucza sporządzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 października 2011 r. nr 173/11 utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu odwoławczego wydana została na podstawie art. 59 i art. 84 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Kolegium powołując się na treść art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wyjaśniło, iż do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r., wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (dniem 15 listopada 2010 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 56 tego ostatniego rozporządzenia, przedmiotowe przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako "drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 29 i 30, z wyłączeniem ich remontu i przedsięwzięć polegających na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce: zjazdu z drogi publicznej, przejazdu drogowego, pasa postojowego, pasa dzielącego, pobocza, chodnika, ścieżki rowerowej, konstrukcji oporowej, przepustu, kładki oraz obiektów i urządzeń wyposażenia technicznego dróg" i zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Kolegium uznało, po analizie lokalizacji i charakteru planowanego przedsięwzięcia oraz jego lokalnego zakresu i stanowiska organów opiniujących, brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi o długości 2,1 km wraz z przebudową istniejącej infrastruktury w miejscowościach G. i G. dokładnie określa, w obrębie których działek ewidencyjnych przedsięwzięcie to będzie realizowane. Są to tereny częściowo zabudowane, gęstość zaludnienia jest niska. W pobliżu występują trzy obszary Natura 2000 (najbliżej położony jest około 1,7 km na południowy - wschód obszar "[...]"), w odległości około 1 km znajduje się [...]Park Krajobrazowy. Jak ustaliło Kolegium, w decyzji pierwszej instancji wskazano rozwiązania chroniące środowisko, wymienione w uzasadnieniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Nadto, planowana inwestycja jest zlokalizowana w miejscu już istniejącej drogi i nie spowoduje znaczącej zmiany jej oddziaływania. Planowane przedsięwzięcie, w ocenie Kolegium, nie będzie źródłem niekorzystnych oddziaływań na środowisko i zdrowie ludzi, a tym bardziej na wymienione w skardze gatunki fauny i flory. Planowane przedsięwzięcie znajduje się na obszarze, gdzie nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Jedynie na działkach o numerach [...] i [...] częściowo występuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego G. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr [...] (Dz. Urz. Woj. nr 80, poz. 1485), a planowane przedsięwzięcie jest zgodne z planem. Kolegium stwierdziło, iż zarzut naruszenia art. 24 kpa, polegający na niewyłączeniu wójta od rozpoznana przedmiotowej sprawy, jest bezzasadny. Przywołując orzecznictwo sądowoadministracyjne Kolegium wyjaśniło, iż nie ma podstaw do wyłączenia wójta, burmistrza (prezydenta miasta), na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 kpa, od rozpoznana sprawy, w której jedną ze stron jest gmina. Odnosząc się do zarzutów F. B. Kolegium wskazało, iż kwestie przywołane w odwołaniu nie należą do przedmiotu postępowania w sprawach o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnieśli A. i R. Cz., domagając się jej uchylenia. Według skarżących decyzje obu organów są sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego, który obowiązuje w G. Kolegium bezpodstawnie przyjęło zgodność decyzji Wójta z planem, nie wskazując postanowień tego planu, ani nawet daty jego uchwalenia. Sprawa ze skargi A. i R. Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Gd 931/11. W odpowiedzi na tę skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 15 grudnia 2011 r. skarżący uzupełnili skargę, twierdząc, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem: - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 138 § 2 kpa, polegającym na zaniechaniu podjęcia przez Kolegium wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia dokładnego stanu faktycznego - art. 33 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 35 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z art. 8, art. 9 i art. 138 § 2 kpa, polegającym na nieuprawnionym uznaniu przez Kolegium, że mieszkańcy P., w tym skarżący, nie mają prawa uczestniczyć w postępowaniu dotyczącym oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, poprzez zaniechanie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; - art. 63 ust. 1 pkt 2a i 2e ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z art. 8 kpa, polegającym na nieuwzględnieniu przez Kolegium bezspornych okoliczności, iż planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko, a co najmniej istnieją znaczące przesłanki ku takiemu stanowisku, chociażby w oparciu o brak planu przestrzennego zagospodarowania wobec wszystkich nieruchomości, przez które droga zostanie przeprowadzona. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. złożył także F. B., wskazując, że jest ona niezgodna z prawem oraz w sposób rażący narusza jego prawa wcześniej nabyte. Skarżący wyjaśnił, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji uzyskał podział działki na działki budowlane, poniósł przy tym znaczne koszty, a decyzją pozbawiono go tych działek w znacznym zakresie. Sprawa ze skargi F. B. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Gd 38/12. Uzupełniając skargę skarżący w piśmie procesowym ponowił zarzuty odnośnie kosztów podziału działki. Wskazał również, że uzyskał zapewnienie przedstawicieli gminy, iż nie zostanie pozbawiony prawa własności. W odpowiedzi na skargę wniesioną przez F. B. organ również wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas przedstawioną w sprawie argumentację. W piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2012 r. skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest dla niego i jego rodziny krzywdząca, a on czuje się oszukany przez organy administracji i bezsilny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 38/12, wydanym na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), połączył sprawę ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. nr 173/11 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą ze skargi A. i R. Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. nr [...], zawisłą pod sygn. akt II SA/Gd 931/11 oraz postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą II SA/Gd 931/11. Przy piśmie procesowym z dnia 15 lutego 2012 r. skarżący F. B. przedstawił egzemplarz notatki sporządzonej ze spotkania, które odbyło się w dniu 15 lutego 2012 r. w siedzibie Urzędu Gminy i dotyczyło drogi łączącej G. – P. Następnie pismem procesowym z dnia 15 marca 2012 r. F. B. poinformował o wydaniu przez Starostę decyzji z dnia 28 lutego 2012 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: rozbudowę drogi gminnej G. (P.) na terenie gminy W., twierdząc, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Następnie jednak F. B. oświadczył, że podtrzymuje skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny bada zatem jedynie legalność zaskarżonej decyzji, oceniając, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji. Na podstawie art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 7 grudnia 2010 r. stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Kontrolując w świetle przedstawionych kryteriów zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Sąd uznał, że są one zgodne z prawem. Tym samym skargi F. B. oraz R. i A. Cz. nie zasługiwały na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Przepisy dotyczące ocen środowiskowych wprowadzone zostały w wyniku implementacji przepisów wspólnotowych (dyrektywa Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, Dz. Urz. UE L 175 z dnia 5 lipca 1985 r., s. 40), mając służyć wyłącznie weryfikacji oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Dlatego postępowanie w sprawie uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia przeprowadza się przed wydaniem decyzji zezwalającej na inwestycję (por. art. 2 ust. 1 dyrektywy i art. 72 ust. 1 ustawy). Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 696/09; z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/09 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z prawidłowych ustaleń organów obu instancji, postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na wniosek Gminy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi o długości około 2,1 km wraz z przebudową istniejącej infrastruktury, realizowanego na terenie działek nr: [...][...] - obręb G., gmina W. oraz nr: [...][...] - obręb G., gmina W. Z treści art. 71 ust. 2 ustawy wynika, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zważywszy na ustalony prawidłowo opis i zakres inwestycji, oba organy słusznie uznały, że planowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397), które wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 60 ustawy. Jednakże, zgodnie z § 4 tego rozporządzenia, do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (to jest przed dniem 15 listopada 2010 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. Ponieważ, jak ustalono prawidłowo w zaskarżonej decyzji, postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 23 lutego 2010 r., przed datą wejścia w życie rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., zastosowanie w sprawie miało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Takie też stanowisko zajęte zostało w zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 173 ust. 2 ustawy, do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 60 ustawy: (1) za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; (2) za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony. Zgodnie zatem z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., przedmiotową inwestycję zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a tym samym mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja mieści się w dyspozycji § 3 ust. 1 pkt 56 tego rozporządzenia, obejmującej "drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, niewymienione w § 2 ust 1 pkt 29 i 30, z wyłączeniem ich remontu i przedsięwzięć polegających na budowie, przebudowie montażu, remoncie lub rozbiórce: zjazdu z drogi publicznej, przejazdu drogowego, pasa postojowego, pasa dzielącego, pobocza, chodnika, ścieżki rowerowej, konstrukcji oporowej, przepustu, kładki oraz obiektów i urządzeń wyposażenia technicznego dróg". W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do treści art. 59 ust. 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Zgodnie zaś z art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy). Z kolei, stosownie do treści art. 64 ust. 1 ustawy, przed wydaniem postanowienia, organ zobowiązany jest, do zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Jak prawidłowo ustalono, Wójt Gminy zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jak wynika z akt sprawy, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pismem z dnia 13 kwietnia 2010 r. stwierdził, że przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. wyraził opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Organy opiniujące uznały zatem w ramach swych kompetencji, że planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie publiczne, jak również na obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody. Uznano również, że nie jest możliwe, aby realizacja inwestycji spowodowała utratę lub fragmentację siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków, objętych ochroną w ramach obszarów Natura 2000, jak również planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na obszary położone poza granicami Polski. .Jak wynika z akt sprawy i prawidłowych ustaleń organów, po uzyskaniu wymaganych treścią art. 64 ust. 1 ustawy opinii i uzgodnień Wójt Gminy, wydał postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 2 ustawy. W postanowieniu tym stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Treść tego postanowienia odpowiada wymogom określonym w art. 63 ust. 1 ustawy, albowiem określa: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. W postanowieniu szczegółowo odniesiono się do lokalizacji przedsięwzięcia, zwracając uwagę na jego położenie poza obszarami Natura 2000 oraz na charakter inwestycji uzasadniający ocenę braku nawet pośredniego oddziaływania na siedliska przyrodnicze i siedliska gatunków stanowiących przedmiot ochrony w ich granicach. W następstwie prawidłowo przeprowadzonego postępowania, jak trafnie oceniło Kolegium, Wójt Gminy wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zachowując tryb określony w art. 84 ustawy, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, czyniąc charakterystykę przedsięwzięcia załącznikiem do tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 84 ustawy w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Niemniej, jak stanowi o tym art. 85 ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach kpa, w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wymagania tego przepisu, zdaniem Sądu, również zostały w niniejszej sprawie spełnione. W przedstawionych okolicznościach uprawnione jest stanowisko, że decyzja Wójta Gminy z dnia 7 grudnia 2010 r. w pełni odpowiada wymogom określonym w art. 84 i art. 85 ustawy. Uzasadnienie decyzji zawiera rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, a także rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do powyższych uwarunkowań. Uzasadniając wydaną decyzję organ szczegółowo wyjaśnił, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożenia dla siedlisk przyrodniczych, czy też modyfikacji warunków ekologicznych. W decyzji zostało także obszernie wyjaśnione, z uwagi na jakie przesłanki (usytuowanie terenu inwestycji), jej oddziaływanie na środowisko oraz jego komponenty będzie ograniczone do minimum. Nie ma także podstaw do podważenia oceny, że normalna eksploatacja drogi również nie spowoduje negatywnych zjawisk w środowisku przyrodniczym, czy tez gruntowo – wodnym. Uzasadnienie decyzji, zarówno faktyczne jak i prawne, w pełni odpowiada również wymaganiom określonym w art. 107 kpa. Sąd wyjaśnia przy tym, że wydanie na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy postanowienia stwierdzającego brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zasadzie przesądza o tym, że przedsięwzięcie nie będzie wywierało znaczącego oddziaływania na środowisko, co oznacza brak przeciwwskazań do jego realizacji. W niniejszej sprawie uznanie, że skala, charakter, rodzaj i zakres oddziaływania na środowisko, przyjęte rozwiązania, które mają na celu jego ochronę, brak negatywnego oddziaływania na obszary wymagające specjalnej ochrony oraz brak zagrożeń powodujących konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przesądziło o odstąpieniu przez organ prowadzący postępowanie od nakładania na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r.). Skutkiem tego Wójt wydał następnie decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie przewidzianym w art. 84 i z uwzględnieniem wymogów art. 85 ustawy, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia oraz karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią bezspornie załącznik do decyzji z dnia 7 grudnia 2010 r. Wymaga także podkreślenia, że oba organy zastosowały się do postanowień art. 80 ust. 2 ustawy, oceniając zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego przywołaną uchwałą Rady Gminy z dnia 24 marca 2004 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. nr 80, poz. 1485). Jak wynika z prawidłowych ustaleń Kolegium, popartych dokumentami zawartymi w aktach sprawy, wypisem i wyrysem z planu, przedmiotowe przedsięwzięcie jest zgodne z jego postanowieniami, przy czym jak ustalono, teren inwestycji tylko częściowo objęty jest planem, wobec czego badanie zgodności dotyczyć może wyłącznie takiego obszaru. Kolegium ustaliło, że obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego G. nie wprowadza żadnych ograniczeń, które mogłyby dotyczyć przedmiotowego przedsięwzięcia. Zarzut skargi R. i A. Cz. odnoszący się do braku zgodności przedsięwzięcia z planem nie jest zasadny. Skarżący nie poparli swego twierdzenia żadnym konkretnym argumentem, zatem stanowi ono jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Kolegium. Nietrafne są także zarzuty wskazanych skarżących, odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz wymienionych w skardze przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Skarżący R. i A. Cz. wyrażają jedynie subiektywne przekonanie o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niepoparte istotnymi argumentami mogącymi podważyć prawidłowość przedmiotowego postępowania administracyjnego. Opisane okoliczności sprawy uprawniały do uznania, że nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Postępowanie obu organów przeprowadzone zostało prawidłowo, zastosowano właściwe normy prawa materialnego, a uzasadnienia decyzji odpowiadają zarówno przepisom ustawy jak i przepisowi art. 107 § 3 kpa. Nadto Kolegium odniosło się w zaskarżonej decyzji do zarzutów odwołań, zachowując obowiązki określone w art. 8 i 9 kpa. Zarzuty skargi F. B. również nie mogą zostać uwzględnione. Zaskarżona decyzja nie przesądza o kwestiach własnościowych, nie ma charakteru decyzji wywłaszczeniowej. Nie ustala również odszkodowania za wywłaszczenie. Na tym etapie postępowania zarzuty takie są przedwczesne, wobec czego Sąd nie może się do nich odnieść. Wskazywane przez skarżącego następcze okoliczności, a mianowicie umorzenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dotyczącego przedmiotowej inwestycji, oraz ocena pracy byłego już wójta gminy, nie mają znaczenia prawnego w sądowej kontroli przedmiotowego postępowania administracyjnego. Sąd oceniając zaskarżoną decyzję w stanie prawnym i faktycznym z daty jej podjęcia uznał, że zarówno decyzja Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach, jak i postępowanie poprzedzające jej wydanie w pełni odpowiadają wymogom określonym w ustawie. Także analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji Kolegium, dokonana w kontekście zarzutów skarg oraz stanu faktycznego ustalonego w tej decyzji, znajdującego oparcie w materiale dowodowym zebranym w sprawie administracyjnej, pozwala na stwierdzenie braku naruszeń prawa materialnego i procesowego. Decyzje obu instancji w sposób wyczerpujący wyjaśniały, z jakich przyczyn realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a zdaniem Sądu argumentacja ta w świetle prawidłowych ustaleń organów jest przekonywająca. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi jako niezasadne oddalił.