II SA/Gd 948/05

Dnia 24 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2006 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie o sygnaturze II SA/Gd 523/02 ze skargi I. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2002 Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. postanawia Odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Skarżąca M. B., jak wyjaśniła to w pismach z dnia 16 listopada 2005 r., 28 listopada 2005 r., 16 stycznia 2006 r. i 20 lutego 2006 r., wniosła o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie o sygnaturze II SA/Gd 523/02 ze skargi I. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. W pismach tych nie wskazała wprost podstaw wznowienia wymienionych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z dnia 28 listopada 2005 r. jako podstawę wznowienia wskazała art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. i mimo zwrócenia jej uwagi, że podstawy wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym są wymienione w art. 271, art. 272 i art. 273 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie w art. 145 k.p.a., nie poprawiła tego pisma. Jeżeli zaś chodzi o okoliczności faktyczne, które przytaczała skarżąca w swych pismach, to wynika z nich, że żądanie wznowienia postępowania opiera na stwierdzeniu, iż skarżąca I. J. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2002 r. podawała nieprawdziwe fakty i powoływała się na projekty budowlane, które dotyczyły innego postępowania. Odpowiadając na wezwanie do wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, skarżąca podała, że treść skargi skarżącej I. J. poznała na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym 20 czerwca 2005 r. oraz że jej pełnomocnik w dniach 6-11 września 2005 r. zapoznał się z aktami sprawy w sekretariacie Sądu. Wówczas to okazało się, że w aktach sprawy, jak pisała w piśmie z dnia 16 stycznia 2006 r., "nie ma żadnego dokumentu dotyczącego aktualnego projektu budowlanego, którego to postępowanie dotyczy". W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarga podlega odrzuceniu, gdyż nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia oraz, gdyby uwzględnić podstawę powołaną przez skarżącą, została wniesiona po upływie terminu. Stosownie do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawą wznowienia postępowania mogą być następujące okoliczności: nieważność postępowania, wynikająca z uczestniczenia w składzie sądu osoby nieuprawnionej, orzekania przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy, nieposiadania przez stronę zdolności sądowej lub procesowej, nienależytego reprezentowania strony oraz pozbawienia strony, w wskutek naruszenia przepisów prawa, możności działania (art. 271), orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272), oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym oraz uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1), późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2), późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 2). Wskazane przez skarżącą okoliczności faktyczne nie wyczerpują żadnej z przytoczonych podstaw. Skarżąca w swej skardze o wznowienie postępowania polemizuje ze skargą złożoną przez I. J. Twierdzi mianowicie, że to co powołuje skarżąca oraz to co dołącza do skargi nie ma znaczenia w sprawie, gdyż dotyczy innego postępowania. Skarżąca nie powołała się zatem na żadne nowe okoliczności, których nie mogłaby powołać przed uprawomocnieniem się wyroku. Już pomijając to, że mogła wziąć udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 21 czerwca 2005 r., to mogła też wnieść skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu. Z tych względów w ocenie Sądu skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach. Ponadto, skoro skarżąca opiera swoją skargę o wznowienie postępowania na zarzutach dotyczących skargi I. J., to należy przyjąć, że o tak sformułowanej podstawie wznowienia dowiedziała się wtedy, gdy zapoznała się z treścią tej skargi. Jak wynika zaś z jej twierdzeń, miało to miejsce w dniu 20 czerwca 2005 r., przy czym skarżąca prawdopodobnie myli się w tym przypadku co do znaczenia słowa rozprawa, gdyż, jak wynika z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 21 czerwca 2005 r., nie była ona na tej rozprawie obecna. Wynika z tego, że skarżąca zapoznała się ze skargą przed rozprawą w sekretariacie Sądu. Z tych względów w ocenie Sądu należy uznać, że skarga o wznowienie została złożona po terminie, gdyż zgodnie z art. 277 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę o wznowienie postępowania.