II SA/Gd 97/08

Dnia 4 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. W. i A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2008 roku, nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2008r., sygn. akt II SA/Gd 97/08. W dniu 26 lutego 2007 roku wnioskodawcy C. W. i A. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2007 roku. W skardze domagali się uchylenia decyzji w całości oraz wstrzymania jej wykonania. Sąd w dniu 27 marca 2008 roku, po przeprowadzeniu rozprawy pod nieobecność prawidłowo zawiadomionych wnioskodawców, wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 kwietnia 2006 roku i określił, że decyzje te nie mogą być wykonane. Sąd ponadto uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 2004 roku dotyczące wstrzymania robót budowlanych. Wnioskodawcy w dniu 20 maja 2008 roku zwrócili się do sądu o uzupełnienie przedmiotowego wyroku o punkt dotyczący zwrotu na ich rzecz kosztów postępowania, powołując się przy tym na wyrok w spawie o sygn. akt II SA/Gd 98/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek o uzupełnienie dotyczył rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Przywołać zatem należy przepis z art. 210 § 1 p.p.s.a., wedle którego strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W niniejszej sprawie wnioskodawcy nie zawarli stosownego wniosku w skardze do sądu. Nie złożyli takiego wniosku na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, na którą nie stawili się, ani do tego czasu nie zgłosili takiego wniosku na piśmie. Podkreślić należy, że nie złożyli w terminie takiego wniosku mimo pouczenia w przedmiocie utraty prawa do żądania zwrotu kosztów w przypadku niezgłoszenia takiego wniosku do momentu jej zamknięcia (pismo Sądu z dnia 15 marca 2007r., doręczone skarżącym w dniu 20 marca 2007r.). Zatem niezłożenie wniosku o przyznanie należnych kosztów postępowania do chwili zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku zamknęło drogę do orzeczenia przez Sąd o zwrocie tych kosztów w wyroku, a także możliwość uzupełnienia w wyroku w tym zakresie. Na marginesie rozważań zaznaczyć wypada, że w sprawie, na którą wnioskodawcy wskazali we wniosku (II SA/Gd 98/08 ze skargi H. M.), żądanie takie zostało zgłoszone przez skarżącą przed zamknięciem rozprawy, wobec czego Sąd zobligowany był do zamieszczenia w wyroku orzeczenia w sprawie zwrotu kosztów postępowania. Mając powyższe na względzie, sąd na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.